Januari en februari zijn niet de meest spannende maanden van het jaar en ik ben blij dat het best snel voorbij gaat. Mijn weken bestaan voornamelijk uit werken, werken en nog meer werken, aangevuld met twee avonden lesgeven, een avond schrijfcursus en her en der wat sessies in de sportschool.
Als ik er naar kijk word ik al moe en het verbaast jullie vast niet dat ik behoorlijk uitgeblust op mijn bed zit als ik dit schrijf. De afgelopen twee weken heb ik 6 dagen per week gewerkt, gedeeltelijk als overtime en ook zodat ik deze week maar 4 dagen hoef. M'n bestie komt op bezoek, jeej! Ik moet er wel voor zorgen dat ik energie heb als ze er is. ;)
De dagen waren behoorlijk inwisselbaar, maar het heeft me wel laten zien dat ik de juiste keuze heb gemaakt in de zomer weer terug te komen naar Nederland. Want hoe moe ik ook was, van de lessen op maandag en dinsdag kreeg ik weer een flinke dosis energie. (dat die energie de dag erop weer foetsie was neem ik voor lief).
Dat is uiteindelijk waar het om draait: iets doen dat je vooral energie oplevert, in ieder geval meer dan het kost. Natuurlijk, we hebben allemaal zo onze mindere dagen maar ik heb de afgelopen weken nogmaals gerealiseerd dat lesgeven mijn passie is. Ik heb twee ontzettend leuke groepen: de vier planologie studenten waren zo enthousiast over het 'Ruimte voor de Waal' project bij Nijmegen dat ze vroegen hoe de treinverbinding is vanaf Amsterdam en van mijn nieuwe Level 1 klasje zijn 7 van de 9 studenten van plan volgend jaar naar Nederland te gaan voor hun studie. Motivatie genoeg dus, en het creëert meteen een super leuke en relaxte sfeer.
In 2015 deed ik een Cinema Challenge, en ik vond het een leuk idee om in 2016 ook weer 'iets' met films te doen op mijn blog. Ik twijfelde over een Movie Challenge, aangezien er veel films zijn die ik nog wil/ moet zien, maar aan de andere kant vond ik het ook erg leuk om te schrijven over nieuwe releases. De 'Movie Update' is een soort van gulden middenweg: ik schrijf stukjes over films die nieuw voor me zijn, of dat nou een klassieker of een spiksplinternieuwe blockbuster (oid) is. Ik ben benieuwd op hoeveel films de teller zal staan aan het eind van dit jaar! 100 lijkt me makkelijk haalbaar...
Ik wil op deze manier wat meer 'oudjes' kijken, ik ben snel geneigd films op te zetten die ik al een aantal keren heb gezien. Dat is soms helemaal niet erg maar ik merk dat mijn 'watchlist' veel te lang aan het worden is...
Hebben jullie nog tips? Ik sta open voor zo'n beetje alle genres!
Dit is de score van januari - niet zo veel als ik had gehoopt maar ik had erg veel behoefte in 'gouwe ouwe' zoals Sense & Sensibility. Om het een beetje overzichtelijk te houden heb ik de trailers aan de titels gelinkt.
Eddie Redmayne als vrouw. Dat is op zich al een heel interessant gegeven en zeker door de toevoeging van de prachtige Alicia Vikander is The Danish Girl een echte aanrader. Januari vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met deze Britse acteur, in het schitterende The Theory of Everything. Toen zat ik te sniffen in de bios, maar The Danish Girl had niet hetzelfde effect. De plaatjes zijn werkelijk schitterend, vooral Kopenhagen ziet er fantastisch uit - en dan heb ik het nog niet eens over de kostuums... :o
Vorig jaar heb ik alle Star Wars gezien omdat er een nieuw deel uitkwam. Dit jaar komt er een vervolg op de Star Trek reboot films, een mooie reden dus om de eerste twee te kijken. Van de serie heb ik wel eens het een en ander gezien, al was ik als kind meer een liefhebber van Stargate. Ik moet zeggen dat deze films (uit 2009 en 2013) best vermakelijk waren en ik denk dat ik het vervolg (Beyond) wel mee ga pakken in de bios.
Soms heb je van die films die je diep raken en waar je dagen/ weken later nog steeds over nadenkt. Room hoort zeker in deze categorie thuis. Het verhaal is vrij basic: een jonge vrouw zit 7 jaar opgesloten in een oude schuur met haar zoontje, die de wereld buiten 'Room' niet kent - en niet als 'echt' beschouwd. Uiteindelijk komen ze eruit, maar dan begint de echte ellende pas. Het is een hartverscheurend, maar ook lief en ontroerend verhaal over een jonge vrouw die alles voor haar zoontje overheeft, en over een jongen die vol verbazing alle 'normale' wereldse zaken in zich opneemt. Wat Room zo bijzonder maakt is het acteerwerk, zowel van Brie Larson als de jonge Jacob Tremblay. Wauw, wauw, wauw.
Ik denk dat Simon Pegg best op mijn lijstje van favoriete acteurs mag - ik heb in ieder geval genoeg van zijn films gezien. Hector and the Search for Happiness was al een paar keer voorbij gekomen en toen ik 'm op Netflix zag staan was dat een teken dat ik het toch echt eens moest gaan zien. Mocht je bekend zijn met The Secret Life of Walter Mitty: het verhaal is min of meer vergelijkbaar. Hector is een psychiater die op een dag beseft dat hij helemaal niet weet wat geluk nou is, en hoe je dat in godsnaam moet bereiken. Daarom gaat ie op onderzoek, in onder andere Afrika en Nepal - wat (uiteraard) een hoop hilarische situaties oplevert. Een leuke zondagavondfilm!
Ik vind Jennifer Lawrence een toffe actrice, maar dat houdt niet in dat ik al haar films leuk vind. Joy vond ik lichtelijk tegenvallen, ik kon maar geen empathie opbrengen voor de hoofdpersoon en het verhaal an sich boeide me ook al niet zo. Op zich is het geen slechte film, maar ik zou 'm niet snel nog een keer aanzetten. Jennifer acteert zoals gebruikelijk geweldig, dus die nominatie is terecht (al vond ik Brie Larson stukken beter).
Ahh, Tarantino! Ik hou ervan. De meeste van zijn films (en deze ook) duren eigenlijk net iets te lang, maar de sfeer en dialogen maken veel, zo niet alles, goed. Ook deze 'western in de sneeuw' is weer erg fijn, zeker als er op het eind weer als vanouds gehakt en gemoord wordt. Ik hou wel van een goede dosis lomp geweld op zijn tijd!
Als je een schrijfcursus volgt raak je al snel geïnspireerd. Niet alleen tot schrijven, maar ook tot lezen. Vanavond hebben we veel boeken besproken, en met name (iconische?) openingszinnen. Dat is natuurlijk een grote bron voor discussie, want wat is nu dé perfecte openingszin?
Ik kwam er achter dat ik vrijwel geen openingszinnen uit mijn hoofd ken, maar dat ik wel moeiteloos het begin van enkele gedichten kan opzeggen, zoals 'I wandered lonely as a cloud', 'Ik zit me voor het vensterglas onnoemlijk te vervelen', 'Shall I compare thee to a summer's day', etc. etc. Vaak houdt het na die ene zin wel op, al zijn er een paar gedichten waar ik een verse of zelfs het complete stuk van ken.
Eén van de gedichten waar ik altijd de rest van moet opzoeken is Herinnering aan Holland van Henrik Marsman, en elke keer neem ik me voor om het gedeelte na het oneindige laagland uit mijn hoofd te leren. Op één of andere manier is dit mijn associate met 'thuis' en het maakt me heerlijk melancholiek.
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.
Als kind schreef ik aardig wat verhalen. Het liefste op de oude typemachine van mijn vader, want dat was cool. Eigenlijk was ik al een hipster voordat het woord uberhaupt (op die manier) bekend was. Veel van mijn verhalen gingen over heksen en monsters, afgehakte ledematen en ketels. Mijn broertje en ik verzonnen de verhalen samen, en illustreerden ze ook. Mijn liefde voor horror en lompe actie is nog steeds aanwezig - lang leve morbide humor...
Het was niet allemaal moord, kommer en kwel dat de klok sloeg in mijn fantasie. Ik las als kind erg veel en haalde inspiratie uit sprookjes en de wereld om mij heen. Die wereld was een stuk kleiner dan nu en draaide vooral om de dieren in en bij huis. Geiten zijn een perfect onderwerp voor een beginnende schrijfster: ze zijn eigenwijs en ze hebben allemaal hun eigen karakter. Als een ware Heidi zat ik uren tegen ze te praten en met ze te knuffelen, in de stal of in de wei. Het verhaal 'De vijf geitjes' won de Zilveren Griffel in de verhalenwedstrijd op mijn basisschool, ik koester die award nog steeds! ;)
Na de basisschool werd het schrijven gauw minder, ik schreef nog wel wat gedichtjes en korte verhaaltjes in de les. De afgelopen jaren heb ik vooral geblogd: korte recensies en belevingen van alledag. Ik heb ook een tijdje een dagboek bijgehouden waar af en toe een gedichtje of verhaalidee naar boven kwam borrelen. Hoe dan ook: schrijven gebeurde niet structureel en ik was (en ben) niet van plan dit ooit te delen.
Toch knaagde er iets van binnen. Eén van de vele (onrealistische?) dromen die ik had als kind was boerin/schrijfster/dierenarts te worden, alles tegelijkertijd dus. Dierenarts gaat het niet worden, en ik zie mezelf ook geen professioneel schrijfster worden maar ik wil het in ieder geval weer wat meer gaan doen. Maar waar en hoe begin je? De schrijfcursus van Belfast Books kwam als geroepen, en de prijs (39 pond voor 10 weken) is ook erg netjes. Deze boekwinkel zet zich in voor de gemeenschap van Noord Belfast en probeert met initiatieven zoals deze mensen samen te brengen.
Afgelopen woensdag vond de eerste bijeenkomst plaats en het was in eerste instantie een beetje overweldigend. Daar zat ik dan, tussen mensen die al een paar boeken hebben gepubliceerd en bezig zijn met het schrijven van hun volgende. Gelukkig zijn er ook genoeg enthousiaste beginnelingen zoals ik, een mooie mix. Het zijn ook nog een heel aardige mensen, we hebben aardig wat boeken, films en series besproken. De sfeer is alvast goed, wellicht kom ik ooit nog van mijn 'deel-angst' af!
Iedereen kreeg in het begin een gepersonaliseerd naamplaatje, met een toevallige (?) verwijzing naar hoe het ooit allemaal begon voor mij!
Ik vind soep maken best leuk, omdat je er eigenlijk helemaal niet zo veel voor nodig hebt. Ik weet precies wat er in zit, en als het niet lekker is kan ik mooi mezelf de schuld geven. ;) En omdat het niet zo duur is om een simpele soep te maken kun je nog eens wat uitproberen. Zo vond ik mijn courgettesoep maar 'mwah', wat op zich geen verrassing is - ik vind het sowieso niet zo'n spannende groente.
Het is een makkelijke (en goedkope) manier om snel veel eten te maken dat ook nog eens gezond is - je kookt wat, en gooit het door de blender (of niet). Ik probeer van alles uit, met wisselend succes. Mijn favoriet tot nu toe is pastinaak-wortel soep, met aardappel en kruiden zoals kurkuma en koriander. Alle soepen die ik tot nu toe gemaakt heb waren vegetarisch, en sommigen zelfs veganistisch. Dat laatste deed ik niet eens met opzet, ik was gewoon vergeten room te halen (en te lui om nog naar de supermarkt te gaan).
Vandaag heb ik broccolisoep gemaakt, lekker dik en romig. Ideaal voor deze koude dagen, het lijkt nu toch echt winter te gaan worden in Belfast. Zoals gebruikelijk heb ik veeeeel te veel gemaakt, dus ik kan wel even vooruit...
Ik haal mijn inspiratie van Instagram, websites en uit mijn Groente Bijbel kookboek. Mijn doel is om ooit net zo'n lekkere champignonsoep (en tomatensoep) te maken als mijn moeder, ik moet maar eens bij haar in de leer gaan...
Wat is jouw favoriete soep? Laat het me weten, misschien maak ik die volgende week zondag...
Op deze laatste dag van het jaar kijk ik terug op wat 2015 zoal gebracht heeft. Eerder deze week zette ik al wat muzikale hoogtepunten op een rijtje, nu is het tijd voor de films die ik in de bioscoop zag. De teller staat op maar liefst 44 films, best netjes al zeg ik het zelf! Ik denk dat goedkope bioscoopkaartjes één van de dingen is die ik het meest ga missen als ik weer terug verhuis naar Nederland. Tot die tijd benut ik het zeker, er zijn genoeg plannen! Of ik weer een maandelijkse 'Cinema Challenge' ga doen weet ik niet, wellicht maak ik er een algemene film blogreeks van - aangezien ik best wat inspiratie heb gehaald uit de challenge van Stijn.
In december zag ik de volgende films:
1. Bridge of Spies (drama/ thriller)
Tom Hanks is één van die acteurs die me (vrijwel) nooit teleurstelt en in Bridge of Spies is 'ie ook weer gewoon Goed. Hij speelt een advocaat die als pion wordt gebruikt in een uitwisseling van een (vermeende) Russische en Amerikaanse spoin, en een Amerikaanse student die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is. Er zit een heleboel onderhuidse spanning in deze film over de Koude Oorlog, op elk moment denk je dat de pleuris gaat uitbarsten. (Of dat gebeurt zeg ik lekker niet!).
2. Victor Frankenstein (drama/ horror?)
Het verhaal van Frankenstein en z'n monster is natuurlijk al ontelbare keren verfilmd, en deze nieuwe versie met James McAvoy en Daniel Radcliffe laat het zien vanuit het perspectief van Igor (de assistent, die niet in het boek voorkomt). In deze versie komt Igor vrij snel van z'n bochel af, in een zowel ranzige als supergrappige scéne (kijk vooral het interview met de twee heren in de Graham Norton Show, ik kwam niet meer bij van het lachen!). Victor Frankenstein is een vermakelijke film geworden, die het niet al te nauw neemt met het bronmateriaal. Visueel is het allemaal dik in orde, met mooie décors en kostuums. Dat sommige dingen ronduit ongeloofwaardig zijn neem ik voor lief!
3. Krampus (horror/ komedie)
Soms ga ik op de gok naar de bioscoop - meestal pakt het wel oké uit, soms valt het tegen. Krampus valt (jammer genoeg) onder de tweede categorie. Het idee en de visuals maakten me benieuwd, dit is namelijk losjes gebaseerd op de Duitse legende van Krampus, een demonisch geit-achtig wezen die stoute kinderen meeneemt. Gezien mijn liefde voor mythologie en morbide gevoel voor humor werd ik al erg blij van de trailer. Waar het fout ging? Ten eerste, het wordt nooit écht eng en het is ook niet grappig genoeg. De 'monsters' in de film waren wel (onbedoeld) grappig, een soort mix tussen Gremlins en Karbonkel. Die tweede vond ik als kind supereng, maar daar ben ik inmiddels overheen...
4. Star Wars Episode VII - The Force Awakens (science fiction)
Ik ben geen Star Wars fan - sterker nog, eerder deze maand zag ik alle 6 films voor het eerst in zijn geheel. Vooral de nieuwe trilogie, deel 1 t/m 3, waren nogal een zit. Deel 3 ging nog wel, maar ik vond het pas echt leuk bij deel 4, 5 en 6. Gelukkig speelt deel 7 zich af na de gebeurtenissen van 6 dus ging ik met een glimlach naar de bios. En ik kwam er uit met een brede grijns! Wat een leuke film, met een mix van actie, komedie en de nodige verwijzingen naar de oude trilogie. Ik ben heel erg huiverig voor spoilers dus laat ik het hier even bij. ;) Ik denk dat dit ook best te volgen is als je nooit echt Star Wars gekeken hebt. Ik bedoel, wie houdt er nu niet van Chewbacca?!
Je kunt alle 44 films (en wat ik er van vond) hier teruglezen. Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar!
Het jaar is ten einde, tijd om de balans op te maken! 2015 was een mooi muziekjaar, waarin ik misschien wat minder artiesten luisterde, maar wel veel moois heb gehoord. Qua concerten was het ook een stuk rustiger dan in 2014, aangezien er in Belfast niet zo veel keuze is en ik iets écht heel goed moet vinden voordat ik het in Dublin ga zien. De twee concerten van Sufjan Stevens waren erg bijzonder, vooral het eerste concert in Dublin. Ook heb ik fijne herinneringen aan het Best Kept Secret festival en het dagje Lokerse Feesten (met Belle & Sebastian & dEUS!). The Mountain Goats en Ólafur Arnalds in Dublin waren ook erg gaaf. 2016 heeft al twee mooie dingen in petto: ik ga ein-de-lijk Joanna Newsom live zien en het kaartje voor Best(ie) Kept Secret is ook al in de (digitale) pocket!
Terug naar 2015. Zoals ik al zei, het was een mooi muziekjaar - met oude liefdes en nieuwe ontdekkingen. Voor iedere stemming een album, en sommige albums heb ik een tijd lang (figuurlijk) grijsgedraaid. Ik heb er een top 10 van gemaakt, maar er zijn natuurlijk meer pareltjes uitgekomen. Die zal ik in willekeurige volgorde aan het eind nog even noemen! De nummer 1 stond eigenlijk in het begin van het jaar al vast, maar 2 t/m 4 komen hier behoorlijk dicht bij in de buurt. Bij ieder album noem ik tussen haakjes mijn favoriete nummer (op dit moment), mocht je geinteresseerd zijn in een korte introductie. Je kunt ook gewoon de Spotify lijst aanzetten... ;)
1. Sufjan Stevens – Carrie & Lowell (The Only Thing)
Prachtige teksten, heerlijke stem... ik kan hier de hele dag naar luisteren. Niet alleen album van het jaar, ook artiest van het jaar!
2. Joanna Newsom – Divers (Time, as a Symtpom)
Elke keer als ik het album Divers hoor ontdek ik weer een nieuw favoriet zanglijntje, melodietje of tekst. Pareltje!
3. City & Colour – If I Should Go Before You (Killing Time)
Hernieuwde kennismaking met de muziek van Dallas Green en ik ben best een beetje verslaafd aan dit album! Stuk voor stuk sterke liedjes die lekker blijven hangen. ;)
4. Colm Mac Con Iomaire – And Now the Weather (A Farewell to the Sea)
Dit instrumentale pareltje heeft veel door mijn boxjes geschald in 2015. Geweldige mix van traditionele Ierse muziek en klassieke instrumenten!
(Mijn favoriete nummer staat niet op YouTube dus deel ik het prachtige The Finnish Line)
5. My Morning Jacket – The Waterfall (Compound Fracture)
Ook een constante factor dit jaar, gewoon goede nummers met een bijzondere stem! Jim James kan je uit duizenden herkennen..
6. Ghost – Meliora (From the Pinnacle to the Pit)
Dit is een beetje een vreemde eend in de bijt. ;) Lekker rocken!
7. Madisen Ward and the Mama Bear – Skeleton Crew (Silent Movies)
Deze band stond in het voorprogramma van Sufjan Stevens in Dublin en sinds dat concert vind ik het album nóg leuker. Het plezier spat er van af!
8. Noel Gallagher’s High Flying Birds – Chasing Yesterday (The Dying of the Light)
Noel Gallagher is één van die artiesten die nummers kan maken die klinken alsof je ze al jaren kent. Chasing Yesterday staat er vol mee...
9. José Gonzalez - Vestiges & Claws (Open Book)
Nog zo'n heerlijke chill plaat. Oogjes dicht, meeneuriën en genieten - ik word hier zo heerlijk rustig van!
10. Phil Cook – Southland Mission (Ain’t it Sweet)
Dit album ademt vakmakschap en liefde voor muziek. Phil Cook is eenderde deel van Megafaun, ook al zo'n fijne folk/americana/roots band - hopelijk komt er volgend jaar een nieuw album!
Net buiten de top 10: Belle & Sebastian - Girls in Peacetime Just Want to Dance, Foals - What Went Down, Noah Gundersen - Carry the Ghost, The Tallest Man on Earth - Dark Bird is Home en Lord Huron - Strange Trails.
