Posts tonen met het label cinema challenge. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cinema challenge. Alle posts tonen

donderdag 31 december 2015

Cinema Challenge (12)

Op deze laatste dag van het jaar kijk ik terug op wat 2015 zoal gebracht heeft. Eerder deze week zette ik al wat muzikale hoogtepunten op een rijtje, nu is het tijd voor de films die ik in de bioscoop zag. De teller staat op maar liefst 44 films, best netjes al zeg ik het zelf! Ik denk dat goedkope bioscoopkaartjes één van de dingen is die ik het meest ga missen als ik weer terug verhuis naar Nederland. Tot die tijd benut ik het zeker, er zijn genoeg plannen! Of ik weer een maandelijkse 'Cinema Challenge' ga doen weet ik niet, wellicht maak ik er een algemene film blogreeks van - aangezien ik best wat inspiratie heb gehaald uit de challenge van Stijn.

In december zag ik de volgende films:

1. Bridge of Spies (drama/ thriller)



Tom Hanks is één van die acteurs die me (vrijwel) nooit teleurstelt en in Bridge of Spies is 'ie ook weer gewoon Goed. Hij speelt een advocaat die als pion wordt gebruikt in een uitwisseling van een (vermeende) Russische en Amerikaanse spoin, en een Amerikaanse student die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is. Er zit een heleboel onderhuidse spanning in deze film over de Koude Oorlog, op elk moment denk je dat de pleuris gaat uitbarsten. (Of dat gebeurt zeg ik lekker niet!).

2. Victor Frankenstein (drama/ horror?)



Het verhaal van Frankenstein en z'n monster is natuurlijk al ontelbare keren verfilmd, en deze nieuwe versie met James McAvoy en Daniel Radcliffe laat het zien vanuit het perspectief van Igor (de assistent, die niet in het boek voorkomt). In deze versie komt Igor vrij snel van z'n bochel af, in een zowel ranzige als supergrappige scéne (kijk vooral het interview met de twee heren in de Graham Norton Show, ik kwam niet meer bij van het lachen!). Victor Frankenstein is een vermakelijke film geworden, die het niet al te nauw neemt met het bronmateriaal. Visueel is het allemaal dik in orde, met mooie décors en kostuums. Dat sommige dingen ronduit ongeloofwaardig zijn neem ik voor lief!

3. Krampus (horror/ komedie)



Soms ga ik op de gok naar de bioscoop - meestal pakt het wel oké uit, soms valt het tegen. Krampus valt (jammer genoeg) onder de tweede categorie. Het idee en de visuals maakten me benieuwd, dit is namelijk losjes gebaseerd op de Duitse legende van Krampus, een demonisch geit-achtig wezen die stoute kinderen meeneemt. Gezien mijn liefde voor mythologie en morbide gevoel voor humor werd ik al erg blij van de trailer. Waar het fout ging? Ten eerste, het wordt nooit écht eng en het is ook niet grappig genoeg. De 'monsters' in de film waren wel (onbedoeld) grappig, een soort mix tussen Gremlins en Karbonkel. Die tweede vond ik als kind supereng, maar daar ben ik inmiddels overheen...

4. Star Wars Episode VII - The Force Awakens (science fiction)



Ik ben geen Star Wars fan - sterker nog, eerder deze maand zag ik alle 6 films voor het eerst in zijn geheel. Vooral de nieuwe trilogie, deel 1 t/m 3, waren nogal een zit. Deel 3 ging nog wel, maar ik vond het pas echt leuk bij deel 4, 5 en 6. Gelukkig speelt deel 7 zich af na de gebeurtenissen van 6 dus ging ik met een glimlach naar de bios. En ik kwam er uit met een brede grijns! Wat een leuke film, met een mix van actie, komedie en de nodige verwijzingen naar de oude trilogie. Ik ben heel erg huiverig voor spoilers dus laat ik het hier even bij. ;) Ik denk dat dit ook best te volgen is als je nooit echt Star Wars gekeken hebt. Ik bedoel, wie houdt er nu niet van Chewbacca?!

Je kunt alle 44 films (en wat ik er van vond) hier teruglezen. Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar!

zondag 6 december 2015

Cinema Challenge (11)

Het een-na-laatste deel van mijn cinema challenge! Het zit er bijna op en ik kijk (nu al) met een tevreden gevoel terug op dit bioscoopjaar. Natuurlijk ga ik in december nog vanalles zien, het wensenlijstje is best lang...

Stijn heeft trouwens al meer dan 100 films gezien in het kader van zijn Movie Challenge (knap hoor!), misschien dat ik voor volgend jaar ook zo'n lijstje ga maken. Er komen gewoon té veel films uit per jaar en dan zijn er ook nog eens allerlei fijne oude klassiekers die ik nog wil zien...

Maargoed, ik dwaal af. Dit zijn de films die ik in november heb gezien:

1) The Lady in the Van (drama/ komedie)



Ik ben fan van Maggie Smith. The Dowager Countess (Downton Abbey), Professor McGonagall (Harry Potter), Mother Superior (Sister Act 1 & 2) en Muriel Donnelly (The Best Exotic Marigold Hotel, 1&2)... elke rol, hoe klein dan ook, speelt ze fan-tas-tisch.

Deze vrouw is al bijna 81(!) en ze kiest -heel begrijpelijk- haar rollen nauwkeurig uit. Ik wierp 1 blik op de poster van The Lady in the Van en ik wist het meteen: die MOET ik zien. En boy oh boy, ze is werkelijk fenomenaal! Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te zeggen dat het een Oscar-waardige rol is...

Dame Maggie speelt Miss Shepherd, een voormalige non met een heel groot geheim (en ze is ook een beetje aan het dementeren en heeft allerlei waanideeën). Ze is al jaren onderweg in een gammel busje, en op een gegeven moment belandt ze bij de eenzame schrijver Alan Bennett (Alex Jennings) op de oprijlaan - om vervolgens 15 jaar lang te blijven. Het (overigens waargebeurde) verhaal wordt verteld vanuit zijn perspectief, met her en der wat artistieke toevoegingen (zoals schrijvers dat kunnen). Het is een prachtige, ontroerende film met de nodige grappige momenten - heerlijk droogkomische delivery zoals alleen Maggie Smith dat kan.

Rufus: Sorry, you can't park here.
Miss Shepherd: No, I've had guidance. This is where it should go.
Rufus: Guidance? Who from?
Miss Shepherd: The Virgin Mary. I spoke to her yesterday. She was outside the post office.


Ik kan nog wel even doorgaan over deze film, maar ik wil niet te veel verklappen. Ga 'm vooral zien als je de kans krijgt!

2) The Good Dinosaur (animatie)



Als kind was ik dol op dino's - ik keek Platvoet en zijn Vriendjes en wilde per sé naar Jurassic Park (wat ik toen supereng vond, de nieuwe film eerder dit jaar was vooral leuk). De trailer van The Good Dinosaur wekte dan ook mijn interesse en de premisse (wat als de dino's niet uitgestorven waren?) beloofde alvast veel goeds. Met Pixar kun je van 1 ding altijd wel uitgaan, en dat is dat het visueel tot in de puntjes verzorgd is. En dat was bij the Good Dinosaur zeker het geval: sommige landschappen zagen er zó levensecht uit dat het bijna op een natuurfilm leek. De dino's zelf (met 'schijtluis' Arlo voorop) zagen er dan weer wat minder uit (vond ik althans, maar misschien vergelijk ik het teveel met Platvoet) maar dat stoorde na een tijdje niet meer zo. Het verhaal is trouwens niet zo heel bijzonder (voorspelbaar zelfs, met een paar tenenkrommende 'levenslessen') maar de animaties maken veel, zo niet alles, goed. De 'bijrol' van de cowboy T-rex familie vond ik dan wel weer erg geinig, maar ik miste de dubbele laag die eerdere Pixar films zo leuk maakten voor alle 'oude kinderen' zoals ik.

3) The Dressmaker (drama/ komedie)



Van de Dressmaker wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik er van moest verwachten. Succesvolle modeontwerpster keert terug naar haar geboortedorp in Australië om de bewoners van een nieuwe garderobe te voorzien - maar dan? Het begint in ieder geval intrigerend: Tilly (Kate Winslet) is getekend door haar verleden (heeft ze iemand vermoord?), haar moeder herkent haar bijna niet en het hele dorp (met uitzondering van Hugo Weaving's karakter, de flamboyante politieagent) kijkt haar met de nek aan. Naarmate dingen duidelijker worden neemt ook het drama toe. Is Tilly vervloekt? Of is het het dorp? Net als je denkt dat het een en al drama blijft, gebeuren er een paar knotsgekke dingen (ik zal niks verklappen) en ik heb echt heeeeel hard moeten lachen (gelukkig zaten we maar met zn tweetjes in de zaal). En op het moment dat ik bijna in mijn lachstuip bleef hangen gebeurde er weer iets heel zieligs - nogal een rollercoaster dus. Maar wel een ontzettend leuke rit! Applausje ook voor de geweldige jaren-50 outfits, er zaten een paar jurken tussen die ik best zou willen hebben...

Kate Winslet is geweldig als femme fatale die duidelijk haar geboortedorp ontgroeid is en op zoek is naar wraak, Judy Davis heeft een geweldige rol als half dementerende moeder ('He's going to kiss you! Run away!) en Hugo Weaving is echt super grappig. Een dikke aanrader!

zondag 1 november 2015

Cinema Challenge (10)

Ik kan haast niet geloven dat het jaar er alweer bijna opzit!

Oktober was een erg leuke filmmaand, met (wederom) een goeie mix van genres...

1) The Intern (drama/ komedie)

Robert de Niro speelt de stagiar van Anne Hathaway. Dat leek me al genoeg reden om richting bios te gaan, en de trailer zag er ook veelbelovend uit. Mijn verwachtingen zijn misschien niet helemaal uitgekomen, het was minder komedie dan ik had gedacht. Het is niet dat The Intern een slechte film was, daarvoor zijn de acteurs te goed en het verhaal zat op zich ook goed in elkaar. Ik had me alleen niet ingesteld op een dramafilm (succesvolle onderneemster heeft moeite om haar werk en privéleven te combineren) maar gelukkig viel er ook genoeg te lachen. Robert de Niro blijft een leuke acteur!



2) Pan (fantasy)

De remakes, prequels en sequels vliegen ons de laatste tijd om de oren. We hadden al het leuke Maleficent, volgend jaar komt de live-action Jungle Book film uit (ben ik toch wel nieuwsgierig naar trouwens) en nu draait dus Pan in de bios - over hoe Peter Pan en Captain Hook elkaar ooit ontmoetten. Op zich een prima premisse, en ik wilde dit dus best in de bios gaan zien. Maar boy o boy, wat viel dat tegen...

Er is natuurlijk zoiets als 'artistieke vrijheid', maar deze filmmaker is wel heel erg doorgeslagen. De jonge Peter is een typisch Brits jochie, dat achterna gezeten wordt door de gemene Ierse non (die uiteraard een hurling stick heeft, lol!). Eenmaal in Neverland wordt het groepje welkom geheten met een a capella versie van Smells Like Teen Spirit, en toen Blackbeard (Hugh Jackman) voor het eerst in beeld kwam stikte ik bijna van het lachen. Zijn outfit was ronduit belachelijk, het leek in de verste verte niet op een piratenpakje. Over belachelijk gesproken: de jonge Hook zag er op de poster wel leuk uit maar ze hebben van zijn karakter een soort cowboy gemaakt, met een verschrikkelijk Amerikaans accent.

Vanaf het moment dat Peter en Hook uit Neverland ontsnappen gaan alle remmen los en rolde ik van het ene 'what the...' moment in het andere. Toegegeven, het is allemaal erg kleurrijk en vlot maar ik kon het allemaal niet meer serieus nemen...



3) Macbeth (drama)

Wat kun je nog toevoegen aan een klassieker als Macbeth? Dit werk van Shakespeare is al honderden keren opgevoerd en verfilmd, inclusief een leuke spoof van good ol' Herman Finkers. Deze nieuwe versie, met de geweldige acteurs Michael Fassbender en Marion Cotillard, is een mooie toevoeging aan de collectie. Ten eerste is er de sfeer: slow motion, close-ups en flashbacks dragen bij aan een gevoel van onraad en waanzin - de kijker wordt als het ware verplaatst in het hoofd van Macbeth. In het begin moest ik wennen aan het taalgebruik en de dikke Schotse accenten, maar na een tijde werd ik meegezogen in het verhaal (dat iedereen natuurlijk al wel kent). De film gebruikt de oorspronkelijke Shakespeariaanse taal, ondertiteling is dus geen overbodige luxe. (fyi, die had ik niet dus ik moest wat harder focussen).

Ik heb genoten van deze sfeervolle verfilming van een eeuwenoude klassieker, vooral door het ijzersterke acteerwerk van Michael Fassbender en Marion Cotillard en de prachtige beelden.

All hail Macbeth...



4) Crimson Peak (drama/ horror/ romantiek)

Ik keek erg uit naar deze 'gothic romance' van regisseur Guillermo del Toro. Zijn film Pan's Labyrinth is één van mijn favoriete horror-fantasy films en ik keek dan ook erg uit naar zijn versie van een duister, Victoriaans liefdesverhaal - met spoken. De outfits zijn prachtig en getrouw aan de periode, iets wat ik erg kan waarderen als kostuumsdrama-geek. Je kunt zien dat Del Toro met veel liefde aan deze film heeft gewerkt: elk detail is tot in de puntjes uitgewerkt en de sfeer is schitterend. Het verhaal (meisje ziet spoken en laat zich verleiden door mysterieuze en sexy Engelse Sir Thomas Sharpe) is misschien niet heel schokkend, maar de uitvoering is goed gedaan. Ik vond vooral de zus (gespeeld door Jessica Chastain) erg cool, met haar wicked uitstraling en fantastische jurken. En Tom Hiddleston, tja, daar heb ik gewoon een zwak voor... :P

Crimson Peak is misschien niet zo eng of spannend als eerder werk van Del Toro, het is wel met veel oog voor detail en enorm sfeervol neergezet. Een aanrader!



5) Suffragette (drama/ waargebeurd)

Als ik érgens niet tegen kan is het wel mensen (vrouwen) die hun stemrecht niet gebruiken 'omdat het toch niet uitmaakt'. Ik probeer altijd te gaan stemmen, uit respect naar alle vrouwen die daar kei hard voor hebben gevochten, al die jaren geleden. Toen ik de aankondiging van Suffragette zag wist ik dat ik daar heen móest. Even een korte history sidenote: Suffragette gaat over een groep vrouwen in de UK die tijdens de eerste feministische golf middels kleine acties (zoals vernielingen, demonstraties en hongerstakingen) hun doel probeerden te bereiken. De belangrijkste spil in het netwerk was Emmeline Pankhurst (gespeeld door Meryl Streep), maar de film draait vooral rond Maud Watts (Carey Mulligan) die samen met een paar vriendinnen/ collega's in opstand komt tegen het onrecht dat hen wordt aangedaan - zoals het feit dat een vrouw geen recht heeft op haar eigen kind bij een scheiding, of dat mannen meer verdienen terwijl ze minder uren werken.

Ik vond het een erg aangrijpende en meeslepende film, er werd veel aandacht besteed aan details en de toevoeging van archiefbeelden uit die tijd maakte het nog indrukwekkender.



6) Killer Rack (horror/ comedy)

Elk jaar vindt in Belfast het Yellow Fever Independent Film Festival plaats, waar (lokale) onafhankelijke filmmakers (categorie B tot Z-fim) de kans krijgen hun werk te laten zien. Per film betaal je 1 pond, dus het is best de moeite waard. Ik had van te voren het programma doorgelezen en dit sprak me wel aan:

"Betty is een jonge vrouw die besluit borstimplantaten te nemen. De chirurg heeft de operatie echter gedaan met het oog op wereldheerschappij. Ze komt erachter dat de implantaten in werkelijkheid bovennatuurlijke wezens zijn die menselijk vlees willen eten."

Ik moest al heel hard lachen toen ik de omschrijving las, en de film was zo mogelijk nóg hilarischer. Een geniale mix van over the top acteerwerk, foute oneliners en enorm ranzige scenes. De musicalscene maakte het feestje compleet! Ik hou wel van een 'slechte' film op zijn tijd, en deze is zó fout dat ie weer goed is... :P


zondag 4 oktober 2015

Cinema Challenge (9)

En toen was het opeens OKTOBER! De afgelopen maand was niet super spannend wat betreft films die ik per-se wilde zien, even een beetje rust in de opmaat naar najaar/winter. De teller bleef steken op 2:

1) Pixels (avontuur/ comedy)

Ik zie mezelf niet als gamer - maar ik speelde uiteraard de classics in de 90's, zoals Tetris, Space Invaders, Commander Keen etc. Het verhaal van Pixels sprak me dus wel aan, namelijk dat commputerspelletjes tot leven worden gebracht om de aarde te verwoesten. Een voormalig game-kampioen wordt ingeschakeld om de wereld te redden, met allerlei hilariteit tot gevolg. Ik heb mij prima vermaakt met Pixels: het ziet er allemaal prima uit, Adam Sandler is voor de verandering eens vol te houden en het rolletje van Peter Dinklage is heerlijk over the top. Dat Kevin James (die gast van the King of Queens) de president van de Verenigde Staten speelt neem ik dan maar op de koop toe. ;)



2) Me and Earl and the Dying Girl (drama/ comedy)

De zoveelste tienerfilm-over-kanker, maar dan wel net iets anders. Waar films als the Fault in our Stars een romantische invalshoek hebben, krijgen de jongen (me) en het meisje (de dying girl) geen relatie. Wel zo verfrissend, moet ik zeggen. Het is ook niet alleen maar kommer, kwel en tranen in deze film: er valt genoeg te lachen om de droogkomische situaties waar Greg, Earl en Rachel in terecht komen. Het is een heerlijk sarcastische tragikomedie over een wereldvreemde jongen die door zijn moeder verplicht wordt om op te trekken met een meisje dat leukemie heeft. Er ligt ook een behoorlijke hipstersaus overheen, met referenties naar obscure filmmakers en quirky montage. Ik had graag meer van Greg & Earls filmpjes willen zien, zoals Gross Encounters of the Turd Kind, Crouching Housecat, Hidden Housecat en A Sockwork Orange. :P

dinsdag 15 september 2015

Cinema Challenge (8)

Augustus is echt voorbij gevlogen - vooral vanwege mijn tripjes aan het begin en eind van de maand. Ik heb toch nog 3 films in de bioscoop kunnen zien. :)

1) Elser / 13 minutes (drama/ WO II)

Af en toe ga ik naar een Meetup om mijn Duits te oefenen, en in Augustus was er een film-meetup in Queen's Film Theatre (het filmhuis). De film was (uiteraard) in het Duits, en het was (uiteraard?) een bijzonder deprimerende film. Het meerendeel van de Duitse films die ik tot nu toe heb gezien gaan over de Tweede Wereldoorlog, en dat is geen lichte kost. Elser (13 minutes in de UK) gaat over de man die een aanslag beraamde op Hitler. (De bom ging 13 minuten te laat af). Je volgt zijn leven, (gebrek aan) politiek engagement, de vervolging, martelgang etc. Het is prachtig in beeld gebracht, enorm traag ook - waardoor het allemaal nog heftiger binnenkomt. Na afloop was de hele Meetup-groep van slag...



2) Inside Out (animatie)

Gauw naar iets vrolijkers: Inside Out. Ik had geen idee wat ik precies kon verwachten van de nieuwe Disney/ Pixar, maar ik vond 'm SUPER LEUK. Het uitgangspunt is lekker origineel: je emoties worden bestuurd door kleine poppetjes in je hoofd. En natuurlijk gaat het fout als kinderen richting de puberteit gaan. Inside Out is grappig, ontroerend en hilarisch. Mijn favoriete karakters zijn Sadness en Disgust, van Joy werd ik op een gegeven moment een beetje kriebelig. Te blije mensen hebben hetzelfde effect op mij, dus dat verbaast me niets. ;)



3) Absolutely Anything (komedie / sciencefiction)

Dit was een last-minute besluit, en wat voor één! Even een kleine toelichting: Absolutely Anything is de laatste film waar Robin Williams aan meewerkte voordat hij overleed. Hij verzorgt een stemrol (die van Dennis the Dog) in een heerlijk maffe en met vlagen knotsgekke film. De mannen van Monty Python waren hierbij betrokken (en hebben ook een kleine rol als aliens, hilarisch!) dus dan weet je wel dat het goed zit. Het verhaal: Simon Pegg (ja, daar heb je 'm weer!) krijgt van de een op de andere dag de gave om alles wat hij wenst, werkelijkheid te laten worden. De Monty Python aliens willen namelijk testen of de mensheid het verdient om in leven te blijven. Maar Simon Pegg verknalt het (natuurlijk) behoorlijk, met grote hilariteit als gevolg.

Ik kan iedereen Absolutely Anything aanraden, zeker als je van typisch Britse humor houdt (het speelt zich ook nog eens af in Londen, wat wil je nog meer). En blijf vooral ook zitten tijdens de aftiteling: je ziet nog een paar clipjes van Robin Williams, in actie. Wat een briljant (stem) acteur was dat toch, hij wordt gemist!



dinsdag 11 augustus 2015

Cinema Challenge (7)

Zo, met een beetje vertraging nu alsnog het overzicht van mijn bioscoop-escapades in juli. Ik heb heerlijk genoten van een paar weekjes vakantie en de teller voor augustus staat dan ook (nog) op 0. Helemaal niet erg!

Dit zag ik vorige maand:

1) Minions (animatie)

Ahh, de Minions. Wie kent ze niet! Ik vind het de leukste nieuwe cartoonkarakters van de afgelopen jaren, met hun gekke brabbeltaaltje en voorliefde voor bananen. Na beide Despicable Me delen is het nu tijd voor een eigen film. Dat is natuurlijk altijd afwachten, zo'n spin-off, maar ik vond het erg geslaagd.

Wat heb ik namelijk óntzettend hard gelachen! Soms was het verschrikkelijk simpel, maar je moet er wel op komen. En de referenties naar (pop) cultuur en jaren 60 iconen vond ik werkelijk hilarisch, het is dus niet alleen voor kinderen bedoeld. Mijn favo minion is Bob, met z'n teddybeertje en pet-rat Pucci. Wat een scheetje! ;)



2) Terminator Genisys (actie)

Ja, dit is natuurlijk heel andere koek. Ik heb ooit wel deel 1 gezien geloof ik, maar dat is niet echt blijven hangen. Maar ach, deze cinema challenge is ook bedoeld om nieuwe genres te verkennen en voor weinig geld wil ik best het een en ander uittesten. Ik kan niet zeggen dat dit een goede film is, maar ik heb me best vermaakt. Ik had niet verwacht dat good old Arnie het hoogtepunt van de film zou zijn, haha! Het is lekker cheesy met goede humor, maar ook met bordkartonnen acteerwerk en een flinterdun verhaal volop plotholes. Het verhaal slaat nergens op, maar de lompe actie maakt veel goed...



3) Ant-Man (actie)

Ant-Man is een Marvel held die ik eigenlijk totaal niet ken. De trailer kwam veelvuldig voorbij de afgelopen maanden maar toen ik de zaal in stapte wist ik eigenlijk nog steeds niet echt wat ik kon verwachten. Het verhaal komt wat traag op gang (ruimte voor karakterontwikkeling, ook wel een keer fijn), er is ruimte voor humor (yay!) en lompe actie (nog meer yay!). Ik vind het een leuke toevoeging aan het hele Marvel gebeuren en ik ben benieuwd waar (en wanneer) we Paul Rudd weer gaan zien.

Leuk detail: dezelfde dag herkeek ik Clueless (ivm 20 jarige verjaardag) en daar speelt Paul Rudd ook in. Wat een broekie was ie toen, aahwww!



4) Love & Mercy (biopic)

Voor de verandering ging ik een keer naar het filmhuis, iets wat ik op zich vaker zou willen doen - ware het niet dat de beenruimte soms érg beperkt is. Gelukkig werd Love & Mercy in een nieuwere zaal getoond en kon ik met gestrekte benen genieten van dit bijzondere verhaal. Ik ken Brian Wilson wel, dat wil zeggen dat ik weet dat hij de zanger van de Beach Boys was. Dat dit verhaal écht gebeurd is zorgde met vlagen voor kippenvel en ongeloof: wat heeft die man veel meegemaakt zeg!

Love & Mercy is een prachtig en meeslepend portret van een geniaal musicus die worstelt met de demonen in zijn hoofd. Je ziet Brian tijdens twee levensfasen: als hij succes heeft met de Beach Boys wordt de rol vertolkt door Paul Dano en de oudere, geisoleerde Brian wordt gespeeld door John Cusack. Laten dat nou net 2 van mijn favoriete acteurs zijn, ze zetten beiden een topprestatie neer. Ook een bijzondere vermelding voor Paul Giamatti, die de enorm creepy Dr. Landy speelt.

Ik vond het een erg interessante film, het is een aanrader voor iedereen die de muziek van de Beach Boys (een beetje) kent!


woensdag 1 juli 2015

Cinema Challenge (6)

Zeg... kan de tijd niet wat langzamer gaan? Heb ik meer tijd om films te kijken! ;)
Ik was een hele week vakantie aan het vieren in Nederland maar het is me toch gelukt 4 films in de bioscoop te zien - zoals gebruikelijk verschillende genres. ;)

Na een half jaar Cinema Challenge staat de teller op 22, ik ben er erg tevreden mee!

Tip: Stijn en Michelle doen een Movie Challenge, handig als je geen tijd/zin/geld hebt om naar de bios te gaan maar wel een filmpje wil zien. Goeie inspiratie!

1. Man Up (komedie)



Ik ben fan van Simon Pegg. Hij heeft zo'n heerlijk droog hoofd (als je begrijpt wat ik bedoel) en gecombineerd met goeie teksten en delivery zorgt hij voor een brede grijns op mijn gezicht. In Man Up waagt hij zich aan het romcom-genre, maar het is er wel één met een twist. Het verhaal speelt zich af in Londen, waar een cynisch meisje (Lake Bell, een Amerikaanse actrice die dat goed weet te verbloemen) per ongeluk op een blind date gaat met een hopeloze romanticus (Simon Pegg dus). Met hilarische gevolgen. ;) Wat ik zo leuk vond aan deze film is dat het over 2 mid/ eind dertigers gaat, met vlagen ontzettend eerlijk/ realistisch is en dat voor de verandering de karakters gewisseld zijn. Ik zal verder niet te veel verklappen, ga 'm vooral zelf zien!

2. Spy (komedie/ actie)



De tweede spionnenfilm dit jaar: na Kingsman is het nu aan Melissa McCarthy en co. om de boel op stelten te zetten. Een komedie waarbij de grappen in hoog tempo op je afgevuurd worden - met wisselend succes. Na een tijdje was ik wel een beetje klaar met de vuilbekkerij van mevrouw McCarthy, voor mijn gevoel had het niet echt een functie meer. Maar gelukkig waren er nog andere karakters die mij heeeel hard lieten lachen, Jason Statham voorop. Ik had geen idee dat hij zo grappig uit de hoek kan komen, zijn karakter is compleet over the top. Miranda Hart is ook leuk, met d'r dorky uitstraling - tall girls unite!

Uiteindelijk heb ik zo'n beetje de hele film gelachen - betere therapie bestaat er niet ;)

3. Jurassic World (actie én dino's!)



In 1993 kwam Jurassic Park uit, waar ik als 7-jarige heeel graag naartoe wilde. Mijn broers (en ik ook wel een beetje) waren dino-gek dus gingen we samen met moeders naar de bios. Ik vond het vooral érg spannend, elke keer als de muziek aanzwelde dook ik in mijn moeder's schoot. 's Avonds droomde ik dat Tyrannosaurus Rex door het huis banjerde en dat ik vooral mijn tenen onder het dekbed moest houden. Een paar jaar later zag ik de film opnieuw en vond ik 'm vooral erg grappig (man op wc, anyone?).

22 jaar later (omg, ik word oud!) is er een nieuw deel, vol nieuwe effecten en dinosaurussen. Weer naar de bioscoop dus! Ik vond het een vermakelijke film, ook al zaten er een paar onwaarschijnlijke dingen in (zal hier geen spoilers plaatsen). Chris Pratt is een toffe acteur, Raptors zijn gaaf en die grote dino-walvis (?) vond ik ook cool. Jurassic World heeft me trouwens een belangrijke les geleerd: als ik ooit sneller wil rennen dan een T-Rex, moet ik zorgen dat ik hakschoenen aan heb! :P

4. Mr Holmes (kostuumdrama)



Na het lompe geweld van Spy en Jurassic World was het tijd voor een rustige film. Ik had geen enkele trailer gezien van Mr. Holmes voordat ik de bioscoopzaal in stapte: de poster (Ian McKellen in pak + bijpassende hoge hoed) was voor mij reden genoeg deze film te checken. Bij de opening credits wist ik al dat het goed zit: de BBC levert (vrijwel) nooit half werk en zorgt er voor dat het a) historisch correct is, b) prachtig verzorgde kostuums bevat en c) er mooie landschappen in beeld komen. Ik hou wel van trage films met veel overpeinzingen en karakterontwikkelingen. Sir Ian is werkelijk in bloedvorm, zowel als oude als minder oude versie van Sherlock Holmes. Maar ik wil ook even stil staan bij de acteerprestaties van Milo Parker, die de jonge Roger speelt. Hij deed me denken aan Thomas Brodie-Sangster, die het schattige jochie in Love Actually speelt. Het zoveelste Britse talentje, als je het mij vraagt!



donderdag 4 juni 2015

Cinema Challenge (5)

Wow, mei vloog echt voorbij! Ik heb afgelopen maand een heerlijke mix aan genres in de bioscoop gezien, met een nieuw record wat betreft hoe 'veel' ik heb betaald voor een kaartje. Benieuwd? Lees dan vooral verder... ;)

1) Shaun the Sheep movie (klei-animatie)

Waar veel mensen tijdens hun studententijd Spongebob keken, was ik fan van Shaun the Sheep & Phineas and Ferb. Toen ik zag dat er een film is gemaakt van mijn favoriete schaapje(s) wist ik meteen dat ik er naartoe wilde ;) Door de (voor mij) rottige tijden duurde het even voordat ik 'm kon gaan zien maar het stelde zeker niet teleur! Het begon al met de prijs: hij draaide in het kader van Kids Club en dat houdt dus in dat elk kaartje 1 pond 50 is, dus ook voor grote kinderen zoals ik. Hulde! De film is erg leuk geworden, vol leuke grapjes en verwijzingen naar andere films (de kokosnoten scene en de 'Hannibal Lecter- kat' zorgden bij mij voor de slappe lach!). Er is veel aandacht besteedt aan de kleinste details, een prachtig kunststukje dat voor alle leeftijden leuk is :)



2) Far from the Madding Crowd (kostuumdrama/ boekverfilming)

Ik ken aardig wat zwijmelboeken en de bijbehorende verfilmingen (ik ben trots op mijn Austen/ Bronte dvdcollectie) maar van dit boek van Thomas Hardy had ik nog nooit gehoord. Ik heb het inmiddels in huis gehaald en het staat in de planning. Maargoed, de film dus. Het is een redelijk standaard verhaaltje: onafhankelijke dame (Carey Mulligan, zij is awesome!) runt in haar eentje een boerderij en krijgt vanuit drie hoeken romantische voorstellen. Natuurlijk is het in het begin duidelijk wie het uiteindelijk wordt, maar moet er eerst nog een boel drama doorstaan worden. Het was mijn eerste kennismaking met de Belg Matthias Schoenaerts, met een prima accent en hoog zwijmelgehalte, haha. Af en toe heb ik daar gewoon behoefte aan! Het verhaal gaat lekker traag, zodat je goed kunt genieten van de prachtige kostuums en beelden van het Engelse platteland (veel schapen, altijd goed). Dat Bathsheba (ja zo heet ze echt!) halverwege de film een abrupte karakter omslag maakt (van feisty chick naar onderdanig schaapje) stoorde me wel een beetje maar uiteindelijk heb ik hier erg van genoten. Deze wil ik best aan mijn collectie toevoegen :)



3) Pitch Perfect 2 (musical/ komedie)

Deel 1 was een paar jaar geleden een leuke verrassing: goeie mashups, prima typetjes en gewoon prima vermaak. Ik had wel mijn twijfels bij deel 2 (want hoe kun je zo'n succes evenaren, laat staan overtreffen?) en ondanks dat deel 1 nog steeds stukken beter is heb ik me prima vermaakt. Fat Amy en Beca (Rebel Wilson & Anna Kendrick) zijn nog steeds met stip mijn favo karakters - met als hoogtepunt Amy's "I'm a free range pony, you can't tame me" :P De liedjes waren weer dik in orde maar het verhaal was maar slapjes en de grapjes waren soms echt te flauw. En het nieuwe karakter (setup voor deel drie?) vond ik a) ronduit irritant b) redelijk overbodig. Maar over het algemeen was dit gewoon een prima voldoende. :)



4) Tomorrowland (avontuur/ fantasy)

Disney goes sci-fi, dat is Tomorrowland in een notendop (in Nederland & Belgie heet de film anders vanwege een zeker festival...). Ik had de trailer een paar keer gezien maar na de zoveelste keer wist ik nog steeds niet wat ik er van moest verwachten. Is ook wel een keer leuk, toch? Het is een leuke avonturenfilm geworden, met best veel geweld voor Disney begrippen. Het verhaal is flinterdun: meisje en uitvinder gaan op zoek naar 'Tomorrowland' en proberen de wereld te redden. Zoals het hoort bij een Disneyfilm komt er een hoop moraal om de hoek kijken, het lag er dik bovenop. Hoewel ik dat erg jammer vond heb ik toch best genoten van deze film, visueel is het dik in orde. En Hugh Laurie is altijd een goede toevoeging ;)



5) Mad Max: Fury Road (apolocalyptische actie)

Ik sloot de maand mei af met een knotsgekke actiefilm, Mad Max. Ik heb de originele Mad Maxen nooit gezien (na een kwartier haakte ik af) dus ik ging behoorlijk onvoorbereid de bioscoopzaal in. En het stelde niet teleur! Het verhaal stelt niet zo veel voor, maar het is net genoeg om alle lompe en knettergekke actiescenes te dragen. Laat ik daar nou net een zwak voor hebben... ;)

Oh en Charlize Theron is echt BADASS in deze film!


zaterdag 2 mei 2015

Cinema Challenge (4)

Het is alweer mei! Als ik naar buiten kijk lijkt het er niet op, het is erg regenachtig en deze week hadden we nog een winters buitje met bijbehorende kou en harde wind. De afgelopen maand ben ik drie keer naar de bioscoop geweest, ik had eigenlijk meer gepland maar als ik eenmaal comfortabel op de bank/ m'n bed zit kom ik er niet zo makkelijk van af - en zeker niet als het koud is ;)

Dit is de score van april, in de volgorde waarop ik ze zag.

1) Home (animatie)

Eigenlijk kon deze film bij voorbaat al niet meer stuk: Sheldon (naja, Jim Parsons dus) als alien :P Het is een kleurrijk verhaaltje over een misfit die op de vlucht slaat omdat hij te veel fouten heeft gemaakt volgens zijn volk de Boov. Hij gaat samen met een eigenwijs meisje en haar kat op avontuur, in een vliegende auto (mét bubbels en slushies!). Het is super schattig, vrolijk, met vlagen grappig en gewoon Heel. Erg. Leuk.



2) Kurt Cobain - Montage of Heck (muziek documentaire)

Ik ben geen Nirvana kenner (ik kom niet verder dan wat singletjes) maar het leven van Kurt Cobain heeft me altijd geintrigeerd. Deze documentaire vertelt zijn verhaal door middel van home video's (omg, kleine Kurt is zó schattig!), interviews met nabestaanden, audiofragmenten en animaties. Visueel is het dik in orde en het wordt in een goed tempo vertelt, waardoor je niet in de gaten hebt dat je langer dan 2 uur in de bios zit. Ik vond het erg indrukwekkend, het geeft een beeld van de struggles van Kurt - op zoek naar liefde, geborgenheid en familie. Een aanrader voor iedere muziekliefhebber!



3) The Avengers: Age of Ultron (actie/ superhelden)

Ik hou wel van een goede dosis actie op zijn tijd en de vorige Avengers film heb ik dan ook meer dan 1 keer gezien. Bij dit soort films moet je niet al te veel nadenken, omdat je dan allerlei foutjes/ plotgaten tegenkomt. Verstand op 0 dus ;) Ik heb wederom genoten van de gelikte actiescenes en droge (en af en toe te flauwe) grapjes - dat het verhaal flinterdun is boeit me niet. Ik vond het leuk om te zien dat de karakters Hawkeye en Black Widow wat verder worden uitgediept, aangezien we de Captain, Iron Man, Thor en de Hulk al aardig goed 'kennen'. Dat Loki er niet in zat vond ik jammer, maar ergens ook wel begrijpelijk. Misschien komt ie in het volgende deel weer wat streken uithalen ;) Tot die tijd zijn er genoeg Marvel films om me bezig te houden!



woensdag 1 april 2015

Cinema Challenge (3)

Maart zit er alweer op, wat gaat de tijd snel zeg! Ik heb afgelopen maand een aantal films in de bioscoop gezien, van wisselende kwaliteit.
Ik bespreek ze hier in chronologische volgorde...

1. The Second Best Exotic Marigold Hotel (drama/ feelgood)



Deel één zag ik een paar jaar geleden voor het eerst en dat was gewoon een heerlijke feelgood-film. De ingredienten zijn voor deel 2 grotendeels hetzelfde: pak een paar Britse oudgedienden, plaats ze in kleurrijk India (inclusief Bollywood liedjes en culture clashes) en gooi er een typisch Brits sausje overheen. Maggie Smith, Judi Dench, Bill Nighy en Richard Gere zijn een paar voorbeelden van 'gouwe ouwen' die hun opwachting maken in deze film. Het is meer van hetzelfde maar het was gewoon weer een heerlijke wegkijk-film met goeie humor. Ik vond vooral Maggie Smith geweldig, ze heeft de gaafste oneliners en ze weet ze ook nog eens ontzettend snedig te brengen. Ik ben echt dol op haar (ze is de ster van Downton Abbey wat mij betreft) en ik heb besloten dat ik haar wil adopteren als oma ;)

2. Jupiter Ascending (fantasy/ sci-fi)



Ik ging met een 'open mind' naar deze film, ook al vond ik de trailer wat zwakjes. Ik moet zeggen dat ik heel hard heb gelachen om deze film, maar laat dit nou net niet bedoeld zijn als comedy film... ;) Wat een bagger zeg! Tenenkrommende scenes, flutverhaaltje, geen chemie tussen de hoofdpersonen... Zelfs Eddie Redmayne (die ik in the Theory of Everything helemaal geweldig vond) werkte op de lachspieren. Ach, heb ik die ook weer eens getraind he ;)

3. Chappie (sci-fi)



Na het debacle van Jupiter Ascending ging ik wederom met een open mind naar de bios, deze keer voor Chappie. Ook hiervan vond ik de trailer maar vaag, ik had echt geen idee wat ik ervan moest denken. Maar dit was dus wel een schot in de roos! Vanaf de eerste seconden zat ik er in en leefde ik mee met de schattige robot Chappie. Ik ben niet zo heel erg bekend met de muziek van Die Antwoord maar het paste erg goed bij de plaatjes van het Zuid Afrikaanse ghetto. Dat die gasten niet kunnen acteren was niet eens zo heel storend. Ik vond Chappie ontroerend, grappig en met vlagen best wel spannend - en het einde was ronduit lomp. Hugh Jackman in z'n 'Moose', meer zeg ik niet ;)

4. Cinderella (sprookje)



Het was van tevoren al wel duidelijk dat dit geen toevoeging was aan de serie 'duistere' verfilmingen van de laatste tijd (zoals Into the Woods en Maleficent) dus ik had me al ingesteld op een dosis zoetheid. En dat kregen we dus ook! Visueel dik in orde, zelfs flink over de top (de moraal ligt er dik bovenop) maar daar hou ik wel van. Lily James (aka Cinderella) is een plaaatje en ik wil ook zo'n mooie blauwe baljurk met bijpassende waistline. De prins was iets minder mijn smaak, al heeft ie wel mooie blauwe ogen ;) De overige cast was prima in orde: het was leuk om Cate Blanchett in een slechterik rol te zien terwijl Helena Bonham Carter voor de verandering eens niet de slechterik speelt. Haar bijdrage aan de film, als de fairy godmother, was kort maar erg krachtig. Deze nieuwe Disney verfilming van het klassieke sprookje brengt geen verrassingen maar is alleen al vanwege het visuele aspect meer dan de moeite waard!

woensdag 4 maart 2015

Cinema Challenge (2)

Mijn cinema challenge begon heel goed: in januari ben ik 5 keer naar de bioscoop geweest en heb ik een aantal prachtige films gezien. Februari was íets minder succesvol: slechts 1 keer. Nou was ik ook wel erg druk met werk en vakantie vieren in Disneyland Parijs, dus ik vind het niet zo heeeeel gek. Ik heb de komende week al 2 bioscoopbezoeken ingepland dus dat gaat de goede kant op ;)

Gelukkig was de ene film die ik heb gezien wel erg goed: Whiplash is een aanrader voor iedereen die van muziek houdt. Het verhaal in een notendop? Een overambitieuze drummer heeft les van een tirannieke dirigent die met zijn onconventionele onderwijsmethode het beste uit zijn leerlingen probeert te halen. Het resulteert in een interessante en intrigerende haat-liefde verhouding tussen de twee mannen, met letterlijk bloed, zweet en tranen als gevolg. De muziek is geweldig en het is prachtig in beeld gebracht. De leraar (JK Simmons won een Oscar voor beste bijrol, wat mij betreft terecht) haalt het bloed onder je nagels vandaan, maar blijkt ook een zachte kant te hebben. Op het eind van de film begrijp ik 'm zelfs een beetje. En Miles Teller (de leerling) is een zeer talentvolle jonge acteur waar we hopelijk nog veel plezier aan gaan beleven. Ook zijn rol is een gevalletje love-hate, vooral als je ziet welke invloed zijn gedrevenheid heeft op zijn sociaal leven.



Verder wil ik niet teveel woorden vuilmaken aan deze film, behalve dan het volgende: GA 'M ZIEN!

zondag 1 februari 2015

Cinema Challenge (1)

In social-media land komt de 'movie challenge' regelmatig voorbij: een lijst van films die je dit jaar wil gaan zien. Ik heb er mijn eigen draai aan gegeven door er een cinema challenge van te maken: het is mijn voornemen om dit jaar wat vaker naar de bioscoop te gaan. In Nederland ging ik amper naar de bios, het is dan ook zo verschrikkelijk duur.

Gelukkig zijn tickets in Belfast helemaal niet zo duur. Met mijn werkpas krijg ik bij 1 bioscoop op alle dagen korting en alle bioscopen hebben een 'Cheap Tuesday', waardoor ik tussen de 2,50 en 4 pond betaal voor een kaartje. Dan kun je nog eens een filmpje pakken ;)

Januari was een erg goede filmmaand, ik heb maar liefst 5 films in de bioscoop gezien. Er zitten een paar Oscarnominaties tussen, dus ik kan ze mooi vergelijken met the Imitation Game die ik vorig jaar al zag. Nog een voordeel van in Noord Ierland wonen: sommige films komen hier minstens een paar weken eerder uit.

Dit is de score van januari 2015, op volgorde dat ik ze zag.

1) The Theory of Everything (biopic/drama)



Ik begon 2015 met deze bijzondere film over het leven van Stephen Hawking. Natuurlijk weet je wel het een en ander van deze man, maar in deze film krijg je ook een inkijkje in zijn huwelijk met Jane (de film is gebaseerd op haar memoires). Naast dat ik de acteerprestatie van Eddie Redmayne erg indrukwekkend vond (vooral het fysieke aspect), werd ik vooral geraakt door de (mantelzorg)rol van Jane. Felicity Jones is een fantastische actrice, die ik vooral ken van kostuumdramas. Dit is een prachtige film over een bijzondere relatie, een briljante man en een enorm sterke vrouw.


2) Into the Woods (musical)



Het is algemeen bekend dat ik van sprookjes hou en hoewel ik niet precies wist waar Into the Woods over zou gaan wilde ik 'm toch per se zien, ook vanwege de cast. Onder andere Meryl Streep, Emily Blunt en (persoonlijke favoriet) James Corden deden mee en dat deed mij dus besluiten naar de bioscoop te gaan. Het is een échte musical: er worden misschien een paar zinnen gesproken voordat er weer uit volle borst gezongen wordt. Daar moet je tegen kunnen ;) Gelukkig kan ik dat en ik heb dan ook genoten! Er zit (donkere) humor in, satire en er komen meer elementen van de originele verhalen in voor. Niet geschikt voor heel jonge kijkers dus. Ik vond 'm wel een beetje lang duren, het laatste deel had van mij niet gehoeven. Maar dat mag de pret niet drukken ;)

3) Birdman (drama)



Hier ben ik naartoe gegaan zonder ook maar een trailer te hebben gezien. Dat is misschien maar goed ook, want dit is een film die niet zo goed in een trailer te vatten is. Het verhaal is redelijk 'straight forward': een Hollywood-has-been (Michael Keaton) wil door middel van een Broadway stuk zijn vergane glorie weer oppoetsen maar krijgt te maken met een dwarse dochter (Emma Stone), arrogante collega (Edward Norton, omg hij is zo goed!) en zijn eigen psyche. De uitvoering daarentegen, is een stuk complexer. De film is afwisselend komisch, ongemakkelijk en zielig. Het duurde even voordat ik 'erin zat' maar ik ben blij dat ik 'm gezien heb!

4) Kingsman (actie)



Toen ik de trailer zag met action-hero Colin Firth (wie had dát ooit gedacht?) wist ik het: deze film MOET ik zien. De cast is subliem (Michael Caine, Mark Strong en Samuel L Jackson), de maatpakken zijn prachtig (ik las dat ze speciaal voor de film zijn ontworpen, hoe stijlvol) en er is een heerlijk Brits sausje overheen gegoten. Het is een lekker lompe actiefilm geworden, met een flinke dosis 'class'. Ja, hier hou ik wel van!

5) Big Hero 6 (animatie)



Ik zag deze trailer een paar maanden geleden en dat zorgde niet echt voor een WOW moment. Ik vond de robot er maar suf uit zien en de film kwam dan ook niet meteen in mijn 'must-see' lijst. Verkeerd ingeschat dus, want de robot (Baymax) is het leukste karakter van de hele film! Heerlijk droge humor, leuke uitspraken en grappige scenes - de rest van de karakters waren ook wel ok maar het is toch echt Baymax die voor een grote glimlach op mijn gezicht zorgde.


Op de lijst voor februari staat onder andere Mortdecai, Jupiter Ascending en Shaun the Sheep the Movie - ben benieuwd of dit ook gaat lukken ;)

Welke films heb jij al in de bioscoop gezien dit jaar?