November is begonnen, dus tijd om de balans op te maken van muziekjaar 2014 tot nu toe! De komende maanden zal ik proberen zo veel mogelijk albums te luisteren en dan zal ik de definitieve lijst opmaken… spannend hoor ;) Een aantal albums zijn al verzekerd van een top-10 notering, maar tips zijn altijd welkom!
Dit zijn enkele van mijn favoriete albums van afgelopen tijd (pak ‘m beet van juli t/m oktober):
Tip 1: Alt J – This is All Yours
Het is natuurlijk altijd lasting om een werelddebuut te evenaren (laat staan te overtreffen) maar deze 'moeilijke tweede' is zeker de moeite waard. Het is onmiskenbaar Alt-J en er een aantal (over)heerlijke nummers op, zoals het catchy Every Other Freckle, de opbouw naar het bezwerende Nara en het groovy Left Hand Free. Maar het hoogtepunt is wat mij betreft Bloodflood Pt. 2, wat een emotie! (die blazers.. :o)
Tip 2: Bear’s Den – Islands
Soms moet je lang wachten op een debuutplaat. In het voorjaar van 2013 maakte ik kennis met Bear’s Den en hun emotionele banjo-folkpop. Ik zag ze in dat jaar drie keer live en ik heb de EPtjes (figuurlijk) grijsgedraaid. ‘Love at first listen’, zo zou je het kunnen omschrijven. Nu is er dus eindelijk het debuut, en het stelt absoluut niet teleur! Sterker nog: dit zou wel eens mijn nummer één kunnen zijn aan eind van het jaar. Alles klopt: fijne melodieën, harmonieuze samenzang en prachtige teksten. Soms donker, soms hoopgevend en altijd precies wat ik nodig heb. Ik hou van mijn beertjes <3
Tip 3: Broeder Dieleman – Gloria
Wie mij een beetje kent weet dat ik een haat-liefde verhouding heb met Nederlandstalige muziek. Broeder Dieleman is een uitzondering, al kan ik niet goed uitleggen waarom. Zijn Zeeuws accent is ‘apart’, zijn zang idem maar het raakt me gewoon volop. Toen ik Aalscholvers voor het eerst hoorde kreeg ik spontaan heimwee naar Nederland (“mag ik naar huus”). Het roept een bepaald beeld op – als ik dit album hoor wil ik niets liever dan de polder in, de wind in je haren en de boten op de Waal bekijken.
Tip 4: Horse Feathers – So It Is With Us
Ik heb een zwak voor Horse Feathers en hun lieflijke tingel-tangel muziek. De zang danst door de rijk georchestreerde melodieën en voor je het weet is het album weer voorbij. Violently Wild is misschien wel het beste nummer dat ze tot nu toe hebben gemaakt en eigenlijk is het niveau al jaren constant. Hopelijk krijgt Horse Feathers wat meer naamsbekendheid, dat verdienen ze!
Tip 5: Hozier – Hozier
Nog zo’n album waar ik lang op heb moeten wachten. In 2013 maakte ik kennis met de Take Me To Church EP, een prachtig staaltje vakmanschap en de vocalen grepen me meteen bij de strot. En dat titelnummer is niet eens het sterkste nummer van deze plaat ;) Ik vermoed dat we nog lang plezier gaan beleven aan de muziek van deze jonge Ier!
Tip 6: My Brightest Diamond – This Is My Hand
Ik hou van de stem van Shara Worden, ze is klassiek geschoold en zingt met ogenschijnlijk gemak. Op This Is My Hand lijkt alles op de juiste plek te vallen, waar eerdere MBD albums niet consistent genoeg waren. Dit album is theatraal, dansbaar, gelaagd en de nummers blijven goed hangen. Prachtig!
Deze albums ga ik de komende tijd wat beter beluisteren: Vashti Bunyan – Heartleap, Elephant Stone – Three Poisons, Magnus – Where Neon Goes to Die.
Posts tonen met het label 2014. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 2014. Alle posts tonen
maandag 3 november 2014
maandag 9 juni 2014
Music Monday: best of 2014 (so far)
Het is alweer juni, wat betekent dat ik weer de balans op ga maken wat betreft muziekjaar 2014. Er is de afgelopen maanden veel moois uitgekomen en uit de vele albums heb ik er een aantal gekozen die ik even in het zonnetje wil zetten.
Tip 1: Damon Albarn - Everyday Robots
Tja. Damon Albarn kan bij mij weinig fout doen, ik heb een zwak voor zijn stem. Everyday Robots is relaxed en meer down-tempo dan hetgeen we gewend zijn van Blur/ Gorillaz/ The Good, the Bad & the Queen. De teksten zijn prachtig, de instrumentatie heerlijk subtiel... kortom, een pareltje. Nu de zon weer prominent aanwezig is luister ik Everyday Robots niet meer zo heel vaak, maar ik denk dat deze het in de herfst/winter weer goed gaat doen. En aangezien het weer in Nederland zo onvoorspelbaar is zal het vast wel eens gedraaid worden op een regenachtige zomerdag ;)
Tip 2: Strand of Oaks - HEAL
Ik ken Strand of Oaks sinds augustus 2013, toen hij het voorprogramma verzorgde van Damien Jurado in Doornroosje. Dat maakte zó ontzettend veel indruk dat ik in korte tijd vrijwel alles geluisterd heb en de nieuwe release meteen na 'lekken' binnen heb geharkt (officiële release is 23 juni). Ik heb HEAL pas een paar keer geluisterd maar het barst van de eindejaarslijst-potentie. Neem nou het schitterende JM, een ode aan de onlangs overleden Jason Molina. Wat mij betreft kanshebber voor de titel Song van het Jaar, qua vibe doet het me denken aan Phosphorescent's Song for Zula. Ook al zo episch..
Tip 3: The Black Keys - Turn Blue
In eerste instantie was ik lichtelijk teleurgesteld in Turn Blue, ik miste de rauwheid van de 'oude' Black Keys. Maar toen ik eenmaal dit geaccepteerd had begon het album te groeien en dat doet het eigenlijk nog steeds! Veel nummers hebben een Pink Floyd-achtig sausje en dat mag ik wel ;)
Tip 4: Owen Pallett - In Conflict
De schoonheid van de albums van Owen Pallett komt niet direct aan de oppervlakte, ze moeten eerst een beetje 'warmdraaien'. En In Conflict is daar geen uitzondering op. In eerste instantie springt alleen The Riverbed er écht uit (categorie: BAM!) maar na een tijdje laten nummers als On A Path, A Song for Five and Six en I Am Not Afraid hun prachtige gelaagdheid zien. Ook dit is echt een groeiplaat!
Tip 5: Sharon van Etten - Are We There
Soms ben ik een beetje laat met het oppikken van nieuwe muziek. De naam Sharon van Etten zie ik al een paar jaar voorbij komen op diverse sites en fora maar ik had nog nooit de moeite genomen haar muziek te luisteren - ik heb al snel dat vrouwenstemmen me tegen gaan staan. Are We There is dus mijn eerste kennismaking met Sharon's muziek en tot nu toe bevalt het prima ;) Ze heeft een fijne stem (niet zo schreeuwerig en schel, godzijdank) en de liedjes zijn mooi en rustgevend. Of dit mijn eindejaarlijst gaat laten, geen idee.. de tijd zal het leren. Tot dan geniet ik van Are We There en zal ik zeker haar oudere werk gaan proberen.
Tip 6: Kasabian - 48:13
Ik was Kasabian een klein beetje uit het oog verloren maar na het LegenDerry concert vorige maand was ik toch wel érg benieuwd naar hun nieuwe album. De synths/ beats zijn ook nu weer prominent aanwezig maar het bevalt me beter dan Velociraptor. Er staat 1 complete draak op (Glass - rap? seriously?), een paar mindere nummers maar ook instant-klassiekers zoals Stevie en Bumblebee. Genoeg moois dus om een plekje in dit blog te rechtvaardigen ;)
Tip 1: Damon Albarn - Everyday Robots
Tja. Damon Albarn kan bij mij weinig fout doen, ik heb een zwak voor zijn stem. Everyday Robots is relaxed en meer down-tempo dan hetgeen we gewend zijn van Blur/ Gorillaz/ The Good, the Bad & the Queen. De teksten zijn prachtig, de instrumentatie heerlijk subtiel... kortom, een pareltje. Nu de zon weer prominent aanwezig is luister ik Everyday Robots niet meer zo heel vaak, maar ik denk dat deze het in de herfst/winter weer goed gaat doen. En aangezien het weer in Nederland zo onvoorspelbaar is zal het vast wel eens gedraaid worden op een regenachtige zomerdag ;)
Tip 2: Strand of Oaks - HEAL
Ik ken Strand of Oaks sinds augustus 2013, toen hij het voorprogramma verzorgde van Damien Jurado in Doornroosje. Dat maakte zó ontzettend veel indruk dat ik in korte tijd vrijwel alles geluisterd heb en de nieuwe release meteen na 'lekken' binnen heb geharkt (officiële release is 23 juni). Ik heb HEAL pas een paar keer geluisterd maar het barst van de eindejaarslijst-potentie. Neem nou het schitterende JM, een ode aan de onlangs overleden Jason Molina. Wat mij betreft kanshebber voor de titel Song van het Jaar, qua vibe doet het me denken aan Phosphorescent's Song for Zula. Ook al zo episch..
Tip 3: The Black Keys - Turn Blue
In eerste instantie was ik lichtelijk teleurgesteld in Turn Blue, ik miste de rauwheid van de 'oude' Black Keys. Maar toen ik eenmaal dit geaccepteerd had begon het album te groeien en dat doet het eigenlijk nog steeds! Veel nummers hebben een Pink Floyd-achtig sausje en dat mag ik wel ;)
Tip 4: Owen Pallett - In Conflict
De schoonheid van de albums van Owen Pallett komt niet direct aan de oppervlakte, ze moeten eerst een beetje 'warmdraaien'. En In Conflict is daar geen uitzondering op. In eerste instantie springt alleen The Riverbed er écht uit (categorie: BAM!) maar na een tijdje laten nummers als On A Path, A Song for Five and Six en I Am Not Afraid hun prachtige gelaagdheid zien. Ook dit is echt een groeiplaat!
Tip 5: Sharon van Etten - Are We There
Soms ben ik een beetje laat met het oppikken van nieuwe muziek. De naam Sharon van Etten zie ik al een paar jaar voorbij komen op diverse sites en fora maar ik had nog nooit de moeite genomen haar muziek te luisteren - ik heb al snel dat vrouwenstemmen me tegen gaan staan. Are We There is dus mijn eerste kennismaking met Sharon's muziek en tot nu toe bevalt het prima ;) Ze heeft een fijne stem (niet zo schreeuwerig en schel, godzijdank) en de liedjes zijn mooi en rustgevend. Of dit mijn eindejaarlijst gaat laten, geen idee.. de tijd zal het leren. Tot dan geniet ik van Are We There en zal ik zeker haar oudere werk gaan proberen.
Tip 6: Kasabian - 48:13
Ik was Kasabian een klein beetje uit het oog verloren maar na het LegenDerry concert vorige maand was ik toch wel érg benieuwd naar hun nieuwe album. De synths/ beats zijn ook nu weer prominent aanwezig maar het bevalt me beter dan Velociraptor. Er staat 1 complete draak op (Glass - rap? seriously?), een paar mindere nummers maar ook instant-klassiekers zoals Stevie en Bumblebee. Genoeg moois dus om een plekje in dit blog te rechtvaardigen ;)
maandag 17 maart 2014
Music Monday
Vandaag even geen mixtape Monday, maar een klein overzicht van het moois dat muziekjaar 2014 ons tot nu toe heeft gebracht. Ik heb nog geen overduidelijke favoriet, maar komt de komende tijd nog veel moois uit.. Wat dacht je van een nieuwe Owen Pallett, het langverwachte debuut van Matthew and the Atlas en het nieuwe solo-album van Damon Albarn?
Ik geef vandaag een vijftal tips waarvan ik vind dat je die écht gehoord moet hebben, ik heb ook een spotify lijstje met daarin alle 2014 releases die ik ok vind: lijstje. Misschien dat ik volgende week nog wat releases in het zonnetje ga zetten, ik wilde deze lijst niet te lang maken.
Tip 1: Damien Jurado - Brothers and Sisters of the Eternal Son – mijn favoriete singer-songwriter van de laatste tijd. Maraqopa (uit 2012) vind ik een tikkeltje beter maar vooral live blijft het een geniaal artiest. Brothers and Sisters of the Eternal Son is een grote trip door de hersenspinselen van Damien Jurado. Vooral als je van teksten en symboliek houdt kun je je lol op met deze plaat.
Tip 2: Timber Timbre - Hot Dreams – officieel nog niet uit, maar het album heeft al wel een tijdje op Spotify gestaan. Jammer genoeg is het er al weer af gehaald, maar het stond er lang genoeg op om een goed beeld te krijgen van de cd. Het is een zwoele, sexy plaat geworden maar niet alle nummers zijn even ‘porno’ als single Hot Dreams. 1 april komt Hot Dreams officieel uit, hou het in de gaten ;)
Tip 3: Jamestown Revival - Utah – misschien wel de leukste ontdekking van het jaar, tot nu toe althans. Ik hou wel van een beetje roots op z’n tijd en dit tweetal smeedt ambachtelijke, op-en-top Amerikaanse songs die ook nog erg blijven plakken.
Tip 4: Linda Perhacs - The Soul of All Natural Things – Er wordt wel eens gesproken over ‘de moeilijke tweede’.. het lijkt wel alsof Linda Perhacs er extra veel moeite mee had, ze heeft er tenslotte 44(!) jaar over gedaan. Paralellograms vind ik fantastisch en mijn verwachtingen voor deze plaat waren daardoor misschien iets te hoog. Het is gewoon een fijne cd, Linda’s stem heeft de tand des tijds goed doorstaan en een plekje in deze selectie is gewoon terecht.
Tip 5: The War on Drugs - Lost in the Dream – Ik had tot voor kort deze band links laten liggen, en ik snap echt niet waarom. Lost in the Dream is een heerlijk lenteplaatje vol fijne instrumenten en een prima zangstem. En je bent in mijn ogen gewoon cool als je een openingstrack hebt van bijna 9 minuten ;) Het sfeertje op deze plaat is erg aangenaam, je blijft het luisteren..
Ik geef vandaag een vijftal tips waarvan ik vind dat je die écht gehoord moet hebben, ik heb ook een spotify lijstje met daarin alle 2014 releases die ik ok vind: lijstje. Misschien dat ik volgende week nog wat releases in het zonnetje ga zetten, ik wilde deze lijst niet te lang maken.
Tip 1: Damien Jurado - Brothers and Sisters of the Eternal Son – mijn favoriete singer-songwriter van de laatste tijd. Maraqopa (uit 2012) vind ik een tikkeltje beter maar vooral live blijft het een geniaal artiest. Brothers and Sisters of the Eternal Son is een grote trip door de hersenspinselen van Damien Jurado. Vooral als je van teksten en symboliek houdt kun je je lol op met deze plaat.
Tip 2: Timber Timbre - Hot Dreams – officieel nog niet uit, maar het album heeft al wel een tijdje op Spotify gestaan. Jammer genoeg is het er al weer af gehaald, maar het stond er lang genoeg op om een goed beeld te krijgen van de cd. Het is een zwoele, sexy plaat geworden maar niet alle nummers zijn even ‘porno’ als single Hot Dreams. 1 april komt Hot Dreams officieel uit, hou het in de gaten ;)
Tip 3: Jamestown Revival - Utah – misschien wel de leukste ontdekking van het jaar, tot nu toe althans. Ik hou wel van een beetje roots op z’n tijd en dit tweetal smeedt ambachtelijke, op-en-top Amerikaanse songs die ook nog erg blijven plakken.
Tip 4: Linda Perhacs - The Soul of All Natural Things – Er wordt wel eens gesproken over ‘de moeilijke tweede’.. het lijkt wel alsof Linda Perhacs er extra veel moeite mee had, ze heeft er tenslotte 44(!) jaar over gedaan. Paralellograms vind ik fantastisch en mijn verwachtingen voor deze plaat waren daardoor misschien iets te hoog. Het is gewoon een fijne cd, Linda’s stem heeft de tand des tijds goed doorstaan en een plekje in deze selectie is gewoon terecht.
Tip 5: The War on Drugs - Lost in the Dream – Ik had tot voor kort deze band links laten liggen, en ik snap echt niet waarom. Lost in the Dream is een heerlijk lenteplaatje vol fijne instrumenten en een prima zangstem. En je bent in mijn ogen gewoon cool als je een openingstrack hebt van bijna 9 minuten ;) Het sfeertje op deze plaat is erg aangenaam, je blijft het luisteren..
Abonneren op:
Posts (Atom)