Posts tonen met het label best kept secret. Alle posts tonen
Posts tonen met het label best kept secret. Alle posts tonen
dinsdag 14 juni 2016
Best(ie) Kept Voorpret 2016
Over een paar daagjes is het zover: Best Kept Secret!
Dit festival is in korte tijd uitgegroeid tot één van mijn favorieten, vanwege de fijne sfeer, mooie locatie en lekker eten. De line-up was de afgelopen jaren ook erg sterk, en hoewel dit jaar er wat minder must-sees geprogrammeerd staan heb ik er wederom érg veel zin in.
Het is namelijk meer dan een muziekfestival. Het is een plek waar je heerlijk kunt schommelen in het bos, dansen in het zand en picknicken bij de waterkant. Eigenlijk heeft het gewoon alles voor een geweldig weekend weg met vrienden. ;)
De hoofdmoot blijft natuurlijk wel de muziek, en dit zijn de bands/ artiesten die ik graag zou willen zien. Nu maar hopen dat het weer een beetje meewerkt!
VRIJDAG:
The Slow Show
Minor Victories
DIIV
DIIV is zo'n bandje waarvan ik in korte tijd veel heb geluisterd. Het is vrolijk en dansbaar, wat natuurlijk een ideale combinatie is voor een festival als Best Kept Secret. Of ik hier volgend jaar nog naar luister durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar voor nu is het één van mijn must-sees van het festival. Hopelijk laat de zon zich even zien tijdens het optreden!
Christine & the Queens
Beach House
Beck
Met dank aan de Spotify lijst van Jordy ben ik er achter gekomen dat ik de muziek van Beck eigenlijk best wel leuk vind - ook al maakte 'ie in 2008 op Rock Werchter niet bijster veel indruk. Wat ik tof vind aan meneer Beck is dat hij verschillende stijlen heeft uitgeprobeerd door de jaren heen, ik verwacht dan ook een lekker gevarieerd feestje.
ZATERDAG:
Bewilder
Black Box Revelation
Blossoms
?pauze?
Bloc Party
Air
Destroyer
Ik zag Destroyer een paar jaar geleden op Lowlands, en dat was echt een van de grootste verrassingen van dat weekend. Niet alleen de nummers, maar ook de podiumpresentatie van Dan Bejar maakte toen grote indruk. Ik ben benieuwd of ie weer warrig en met een fles rode wijn het podium betreedt...
Editors
Caribou
Een paar jaar geleden stond Caribou ook al op Best(ie) Kept Secret, en stonden we als een malle te dansen op nummers als Sun. Mag best herhaald worden dit jaar!
ZONDAG:
Ryley Walker
Ik begin de zondag met heerlijke hippie-folk! Het is wellicht niet ieders kopje thee maar ik zie mezelf hier wel op dansen. ;)
VANT
Unknown Mortal Orchestra
Nog een band die ik nog niet eerder heb gezien - het album II doet me denken aan de periode dat ik thuis zat met mijn gebroken enkel, in 2013. Ik mocht mijn muziek meenemen naar de operatiekamer, en voor mijn gevoel stond het nummer Monki op repeat. Deze band is een beetje vreemd, maar wel verrekte lekker!
Israel Nash
Een paar jaar geleden maakte ik kennis met Israel Nash Gripka (waarom ie z'n tweede achternaam achterwege heeft gelaten weet ik niet) en dit wordt -eindelijk!- de eerste keer dat ik een regulier optreden van hem zie. Ik hoop op veel nummers van Barn Doors & Concrete Floors, en ik verwacht dat het een lekker rockend Americana feestje wordt. Gezien de weersverwachtingen laat ik m'n rode jurkje thuis!
Yeasayer
Band of Horses
Ásgeir
Two Door Cinema Club
Wilco
zaterdag 6 juni 2015
Best Kept Voorpret: Zondag
De laatste festivaldag staat in het teken van chillen en ontdekken: ik heb weinig échte must-sees en zal waarschijnlijk een beetje langs alle podia gaan hoppen. Lekker relaxed!
11:00 – 12:00 Jonny Greenwood & the London Contemporary Orchestra (ONE)
Voor Jonny sta ik graag vroeg op (just kidding, ik ben altijd vroeg wakker), een mooi rustig begin van de derde festivaldag is altijd fijn. Ik heb geen idee wat ik hiervan moet verwachten, ik heb wel eens wat van Jonny's componeerwerk gehoord (There Will be Blood) en dat vond ik best mooi.
Hierna heb ik niet echt een must-see, dus dat wordt waarschijnlijk een second breakfast/ lunch momentje, hopelijk gecombineerd met chillen in het gras. Misschien dat ik mijn festival buddies volg (ik vertrouw op hun goede oordeel), misschien dat ik een dutje doe – we’ll see.
15:00 – 15:45 Mew (TWO)
Het eerstvolgende bandje waarvan ik denk ‘ja dat lijkt me wel wat’ is Mew. Deze band gaat al behoorlijk wat jaartjes mee maar ik heb nooit echt de moeite genomen om het te leren kennen. Hun nieuwste album +- klinkt best lekker dus ik heb besloten dat ik het ga checken.
15:00 – 15:45 Waxahatchee (THREE)
Ja, die bandnaam is best moeilijk (gesundheit!) maar gelukkig zijn de liedjes dat niet. Ik vind het net een tikkeltje minder leuk dan Mew, maar mocht dat niet bevallen heb ik in ieder geval een alternatief. En misschien pak ik van beiden wel wat mee. Zoals ik al zei: deze festivaldag is relaxed.
16:00 – 16:45 Alvvays* (FIVE)
Dreampop met meisjesvocalen, check. En nog leuke ook! Archie Will You Marry Me is een heerlijk zomers deuntje, dat mij doet vergeten dat het in Belfast nog lang geen zomer is ;) Hopelijk komt het live ook over, want dit is het ideale alternatief voor 15:45 – 16:45 First Aid Kit (ONE). Ik ga alleen naar First Aid Kit als Alvvays live niet leuk is, de laatste keer dat ik deze Zweedse zusjes live zag vond ik ze behoorlijk saai dus als het even kan sla ik het over.
16:45 – 17:45 Black Mountain (TWO)
Deze band heeft een retro-sound waar ik wel wat mee kan: jaren 70 riffjes, samenzang, toefje orgel en een licht psychedelisch sausje. Net iets steviger dan voorafgaande bands, en moet natuurlijk wel een beetje gerockt worden op BKS!
17:45 – 18:45 Future Islands (ONE)
Dansbaar en vrolijk, daar hou ik wel van. Of ik het een heel uur interessant vind weet ik niet, maar het valt wel mooi samen met etenstijd. Dansen met een hapje in je hand, check.
18:45 – 19:45 Typhoon (TWO)
Typhoon? Seriously? Ja, dat lees je goed. Ik ben niet van a) Nederlandstalig en b) hiphop maar sommige liedjes van Typhoon vind ik nog best leuk. Het schijnt live een geweldig feestje te zijn dus ik verleg lekker mijn grenzen op deze zondagavond en ik ga m’n hopje hippen. Ofzoiets. Oh wacht… dat is een ander festival ;)
19:45 – 20:45 Royal Blood* (ONE)
Deze band stond vorig jaar op Haldern en daar heb ik ze niet gezien. Het mag duidelijk zijn dat ik daar erg veel spijt van heb en ik heb dan ook erg veel zin om ze eindelijk live te zien. Lekker raggen!
21:45 – 23:00 Alt-J* (ONE)
Kleine jongetjes worden groot... van een memorabel nachtoptreden in de tent van Haldern naar festivalafsluiter, het kan snel gaan. Ik gun het ze van harte hoor, en ik zing gezellig mee met nummers als Fitzpleasure en Matilda. Bonuspunten als ze Taro en Bloodflood, pt. II spelen!
Mocht ik na Alt-J nog energie hebben ga ik ‘ergens’ lekker dansen, anders is het tijd om terug te lopen/kruipen/hobbelen naar de camping. Ik hoop op een gezellig, avontuurlijk en zonnig Best Kept Secret festival, ik heb er in ieder geval ontiegelijk veel zin in!
11:00 – 12:00 Jonny Greenwood & the London Contemporary Orchestra (ONE)
Voor Jonny sta ik graag vroeg op (just kidding, ik ben altijd vroeg wakker), een mooi rustig begin van de derde festivaldag is altijd fijn. Ik heb geen idee wat ik hiervan moet verwachten, ik heb wel eens wat van Jonny's componeerwerk gehoord (There Will be Blood) en dat vond ik best mooi.
Hierna heb ik niet echt een must-see, dus dat wordt waarschijnlijk een second breakfast/ lunch momentje, hopelijk gecombineerd met chillen in het gras. Misschien dat ik mijn festival buddies volg (ik vertrouw op hun goede oordeel), misschien dat ik een dutje doe – we’ll see.
15:00 – 15:45 Mew (TWO)
Het eerstvolgende bandje waarvan ik denk ‘ja dat lijkt me wel wat’ is Mew. Deze band gaat al behoorlijk wat jaartjes mee maar ik heb nooit echt de moeite genomen om het te leren kennen. Hun nieuwste album +- klinkt best lekker dus ik heb besloten dat ik het ga checken.
15:00 – 15:45 Waxahatchee (THREE)
Ja, die bandnaam is best moeilijk (gesundheit!) maar gelukkig zijn de liedjes dat niet. Ik vind het net een tikkeltje minder leuk dan Mew, maar mocht dat niet bevallen heb ik in ieder geval een alternatief. En misschien pak ik van beiden wel wat mee. Zoals ik al zei: deze festivaldag is relaxed.
16:00 – 16:45 Alvvays* (FIVE)
Dreampop met meisjesvocalen, check. En nog leuke ook! Archie Will You Marry Me is een heerlijk zomers deuntje, dat mij doet vergeten dat het in Belfast nog lang geen zomer is ;) Hopelijk komt het live ook over, want dit is het ideale alternatief voor 15:45 – 16:45 First Aid Kit (ONE). Ik ga alleen naar First Aid Kit als Alvvays live niet leuk is, de laatste keer dat ik deze Zweedse zusjes live zag vond ik ze behoorlijk saai dus als het even kan sla ik het over.
16:45 – 17:45 Black Mountain (TWO)
Deze band heeft een retro-sound waar ik wel wat mee kan: jaren 70 riffjes, samenzang, toefje orgel en een licht psychedelisch sausje. Net iets steviger dan voorafgaande bands, en moet natuurlijk wel een beetje gerockt worden op BKS!
17:45 – 18:45 Future Islands (ONE)
Dansbaar en vrolijk, daar hou ik wel van. Of ik het een heel uur interessant vind weet ik niet, maar het valt wel mooi samen met etenstijd. Dansen met een hapje in je hand, check.
18:45 – 19:45 Typhoon (TWO)
Typhoon? Seriously? Ja, dat lees je goed. Ik ben niet van a) Nederlandstalig en b) hiphop maar sommige liedjes van Typhoon vind ik nog best leuk. Het schijnt live een geweldig feestje te zijn dus ik verleg lekker mijn grenzen op deze zondagavond en ik ga m’n hopje hippen. Ofzoiets. Oh wacht… dat is een ander festival ;)
19:45 – 20:45 Royal Blood* (ONE)
Deze band stond vorig jaar op Haldern en daar heb ik ze niet gezien. Het mag duidelijk zijn dat ik daar erg veel spijt van heb en ik heb dan ook erg veel zin om ze eindelijk live te zien. Lekker raggen!
21:45 – 23:00 Alt-J* (ONE)
Kleine jongetjes worden groot... van een memorabel nachtoptreden in de tent van Haldern naar festivalafsluiter, het kan snel gaan. Ik gun het ze van harte hoor, en ik zing gezellig mee met nummers als Fitzpleasure en Matilda. Bonuspunten als ze Taro en Bloodflood, pt. II spelen!
Mocht ik na Alt-J nog energie hebben ga ik ‘ergens’ lekker dansen, anders is het tijd om terug te lopen/kruipen/hobbelen naar de camping. Ik hoop op een gezellig, avontuurlijk en zonnig Best Kept Secret festival, ik heb er in ieder geval ontiegelijk veel zin in!
zondag 31 mei 2015
Best Kept Voorpret: Zaterdag
De tweede dag van Best Kept Secret is duidelijk relaxter, maar dat is he-le-maal niet erg. Ik hoop op mooi weer, zodat ik lekker kan staan/ zitten chillen in het bos/ op het strandje. Dat is het leuke aan het festival: er is genoeg keuze. Ik heb ‘slechts’ drie must-sees deze dag, wat inhoudt dat ik lekker op ontdekkingstocht kan.
13:00 – 13:45 Matthew E. White (TWO)
Dit overlapt waarschijnlijk met mijn second breakfast/ first lunch - het eten op Best Kept Secret is zó goed, bij voorbaat al een hoogtepunt! Maar de chille liedjes van Matthew E. White kunnen hierbij prima op de achtergrond. Hij stond ooit op Motel Mozaique en ik weet dat ik het gezien heb en wel oké vond. Maar eten wint dus :P
OF 13:00 – 13:45 Rhodes (THREE)
Mocht Matthew niet bevallen ga ik hier naartoe. Eerste indruk: prima achtergrondmuziek voor bij m’n Burgermeester-burger. (of full English breakfast, of… - de keuze is reuze!)
14:30 – 15:15 John Coffey (TWO)
Als ik hier niet wakker van word… is het wellicht beter dat ik terug naar de camping ga ;) RAGGEN!
15:15 – 16:00 Temples (ONE)
De psychedelische retro rockers van Temples stonden al eens eerder op Best Kept Secret en dat was een fijne show. Ik ga er gewoon van uit dat ze dit lekker gaan herhalen. Ook hier mogen mijn haren wapperen in de wind ;)
16:45 – 17:45 Of Monsters and Men (ONE)
Ik hoor wisselende berichten over de liveprestaties van deze IJslandse band (vooral wat betreft hun uitspraak, wat toch best een dingetje is voor mij). Het kan dus goed zijn dat ik dit moment gebruik voor een pitstop en me mentaal & fysiek ga voorbereiden op de avond ;)
17:45 – 18:45 Death Cab for Cutie* (TWO)
Ik was in eerste instantie sceptisch over de nieuwe plaat van Death Cab for Cutie maar na een paar extra luisterbeurten begint ie voorzichtig te landen. En ze hebben aardig wat pareltjes uitgebracht door de jaren heen… als ze Transatlanticism (het nummer) gaan spelen hou ik het waarschijnlijk niet droog ;)
18:45 – 19:45 Balthazar (ONE)
Dit is zo’n band die iedereen kent, maar ik niet. Het helpt natuurlijk niet echt dat ik a) amper radio luister en b) alweer bijna een jaar niet in Nederland woon. Ik hoor er wel goede berichten over van wat vrienden dus ik ga het gewoon proberen. Soms moet je gewoon ergens onvoorbereid naartoe gaan, zo word je nog eens verrast :)
19:45 – 20:45 Ride (TWO)
Waar ik op vrijdag op de cultstatus van the Jesus and Mary Chain af ga, is het nu tijd voor Ride. Shoegaze, altijd leuk – toch? Met m’n headphones op bevalt het in ieder geval erg goed!
20:45 – 21:45 The Vaccines (ONE)
Dit is niet per se een must-see maar het lijkt me wel aardig, een beetje rocken enzo. Het gaat uiteindelijk toch om wat hierna komt ;)
22:45 – 23:55 Noel Gallagher’s High Flying Birds* (ONE)
3 maart 2015 zag ik Noel en zijn band in Belfast - een bijzondere ervaring, vooral vanwege de uitzinnige Ieren die de sfeer er vóór de support acts er al heerlijk in hadden zitten. Na dat concert dacht ik meteen: wow, ik heb zin in BKS! Ik hoop dat een toefje van die briljante naar het safaripark overwaait, dan komt het helemaal goed ;) Elke keer als ik een live-opname hoor van Don't Look Back in Anger (de versie hieronder is van Melkweg 2011, een legendarisch concert) krijg ik wéér kippenvel over mijn hele lijf...
00:00 – 01:00 Larry Gus (TWO)
Larry Gus zette vorig jaar de boel op stelten en mag dat dit jaar dunnetjes overdoen. Ik hou wel van een potje dansen dus hier heb ik wel zin in! Na al dat gespring wordt het tijd voor echte dansjes ;) Na dit uurtje swingen en springen komt er een DJ-set van Deakin (van Animal Collective!) maar ik ga dan denk ik toch maar naar Kiasmos…
01:00 – 02:00 Kiasmos* (THREE)
… want dat is met Ólafur Arnalds, de reden waarom ik het ben gaan luisteren. Ik sta nu al aardig te heupwiegen (ik luister het vooral onder de douche, lekker wakker worden zo) en ik denk dat het live helemaal los gaat. Zin in!
13:00 – 13:45 Matthew E. White (TWO)
Dit overlapt waarschijnlijk met mijn second breakfast/ first lunch - het eten op Best Kept Secret is zó goed, bij voorbaat al een hoogtepunt! Maar de chille liedjes van Matthew E. White kunnen hierbij prima op de achtergrond. Hij stond ooit op Motel Mozaique en ik weet dat ik het gezien heb en wel oké vond. Maar eten wint dus :P
OF 13:00 – 13:45 Rhodes (THREE)
Mocht Matthew niet bevallen ga ik hier naartoe. Eerste indruk: prima achtergrondmuziek voor bij m’n Burgermeester-burger. (of full English breakfast, of… - de keuze is reuze!)
14:30 – 15:15 John Coffey (TWO)
Als ik hier niet wakker van word… is het wellicht beter dat ik terug naar de camping ga ;) RAGGEN!
15:15 – 16:00 Temples (ONE)
De psychedelische retro rockers van Temples stonden al eens eerder op Best Kept Secret en dat was een fijne show. Ik ga er gewoon van uit dat ze dit lekker gaan herhalen. Ook hier mogen mijn haren wapperen in de wind ;)
16:45 – 17:45 Of Monsters and Men (ONE)
Ik hoor wisselende berichten over de liveprestaties van deze IJslandse band (vooral wat betreft hun uitspraak, wat toch best een dingetje is voor mij). Het kan dus goed zijn dat ik dit moment gebruik voor een pitstop en me mentaal & fysiek ga voorbereiden op de avond ;)
17:45 – 18:45 Death Cab for Cutie* (TWO)
Ik was in eerste instantie sceptisch over de nieuwe plaat van Death Cab for Cutie maar na een paar extra luisterbeurten begint ie voorzichtig te landen. En ze hebben aardig wat pareltjes uitgebracht door de jaren heen… als ze Transatlanticism (het nummer) gaan spelen hou ik het waarschijnlijk niet droog ;)
18:45 – 19:45 Balthazar (ONE)
Dit is zo’n band die iedereen kent, maar ik niet. Het helpt natuurlijk niet echt dat ik a) amper radio luister en b) alweer bijna een jaar niet in Nederland woon. Ik hoor er wel goede berichten over van wat vrienden dus ik ga het gewoon proberen. Soms moet je gewoon ergens onvoorbereid naartoe gaan, zo word je nog eens verrast :)
19:45 – 20:45 Ride (TWO)
Waar ik op vrijdag op de cultstatus van the Jesus and Mary Chain af ga, is het nu tijd voor Ride. Shoegaze, altijd leuk – toch? Met m’n headphones op bevalt het in ieder geval erg goed!
20:45 – 21:45 The Vaccines (ONE)
Dit is niet per se een must-see maar het lijkt me wel aardig, een beetje rocken enzo. Het gaat uiteindelijk toch om wat hierna komt ;)
22:45 – 23:55 Noel Gallagher’s High Flying Birds* (ONE)
3 maart 2015 zag ik Noel en zijn band in Belfast - een bijzondere ervaring, vooral vanwege de uitzinnige Ieren die de sfeer er vóór de support acts er al heerlijk in hadden zitten. Na dat concert dacht ik meteen: wow, ik heb zin in BKS! Ik hoop dat een toefje van die briljante naar het safaripark overwaait, dan komt het helemaal goed ;) Elke keer als ik een live-opname hoor van Don't Look Back in Anger (de versie hieronder is van Melkweg 2011, een legendarisch concert) krijg ik wéér kippenvel over mijn hele lijf...
00:00 – 01:00 Larry Gus (TWO)
Larry Gus zette vorig jaar de boel op stelten en mag dat dit jaar dunnetjes overdoen. Ik hou wel van een potje dansen dus hier heb ik wel zin in! Na al dat gespring wordt het tijd voor echte dansjes ;) Na dit uurtje swingen en springen komt er een DJ-set van Deakin (van Animal Collective!) maar ik ga dan denk ik toch maar naar Kiasmos…
01:00 – 02:00 Kiasmos* (THREE)
… want dat is met Ólafur Arnalds, de reden waarom ik het ben gaan luisteren. Ik sta nu al aardig te heupwiegen (ik luister het vooral onder de douche, lekker wakker worden zo) en ik denk dat het live helemaal los gaat. Zin in!
dinsdag 26 mei 2015
Best Kept Voorpret: Vrijdag
Nog maar een paar weekjes en dan is het zo ver: Best Kept Secret 2015! Net zoals vorig jaar reis ik af naar het zonnige zuiden van Nederland (dit keer vanuit Belfast) om bandjes te kijken, dansjes te doen, lekker te eten en wat muziekvrienden weer te zien. Ik heb al een voorlopig blokkenschema in elkaar geflanst, met opvallend weinig moeilijke keuzes. De enige jammere overlap is Jesus & Mary Chain vs Liima, maar gezien de cultstatus van eerstgenoemde ga ik daarvoor. Ik hoop Liima (reïncarnatie van Efterklang) ooit nog eens ergens anders te zien.
Here we go: vrijdag voorpret!
15:00 – 15:45 METZ (TWO)
Ik heb nog geen idee hoe laat ik op het terrein zal zijn, maar dit zou een goed moment zijn om in de festival stemming te komen. Ik zag METZ ooit midden in de nacht op Haldern (in de Spiegeltent) en dat was één grote bak herrie. Wel lekkere herrie overigens. Of het overdag werkt? We zullen zien…
17:15 – 18:00 Strand of Oaks* (ONE)
Soms verrassen voorprogramma’s je. Een paar jaar geleden speelde Strand of Oaks (aka Tim Showalter) als support voor Damien Jurado en ik werd enorm geraakt door zijn persoonlijke teksten en mooie stem. Het nieuwste album HEAL is wat minder ingetogen dan zijn voorgangers, maar ik vind het nog steeds erg fijn. En ik hoop dat hij Shut In speelt, wat mij betreft één van de mooiste teksten uit 2014.
18:00 – 18:45 Daniel Norgren* (THREE)
Daniel Norgren & ik go way back. Ik zag hem ooit in een karig gevulde bovenzaal tijdens Crossing Border in Den Haag, waar hij iedere aanwezige bluesrockliefhebber omver blies met zijn one man band. Een paar jaar later zag ik hem nog een keer, dit keer voor wat meer mensen. Ik weet nog niet zo goed wat ik van zijn nieuwste album vind maar ik ga er van uit dat het live een feestje wordt. Zo lang ‘ie Whatever Turns You On speelt ben ik blij ;)
18:45 – 19:30 Circa Waves (ONE)
Ieder festival heeft een paar gitaarbandjes nodig en Circa Waves is best een leuke. Verder kan ik er niet zo veel zinnigs over zeggen, wellicht later meer ;)
19:30 – 20:30 Daniel Romano (THREE)
Ik hou wel van een goede dosis country op z’n tijd. Steelguitar, snik in de stem, het leed van de wereld op je schouders.. en dan zachtjes heupwiegen.
20:30 – 21:30 The Tallest Man on Earth* (ONE)
Ik zag the Tallest Man on Earth voor het eerst live in 2007 (of was het 08?) en sindsdien is deze Zweed behoorlijk gegroeid (pun intended, denk ik?) De nieuwste plaat moest een tijdje sudderen bij mij, want de solo sound is nu echt verleden tijd. Het kenmerkende getokkel & bijpassend stemgeluid is gelukkig gebleven. Ik ben benieuwd hoe het met band klinkt.
21:30 – 22:30 The Jesus & Mary Chain* (TWO)
Voordat deze band bekend werd gemaakt kende ik eerlijk gezegd alleen ‘Just Like Honey’ écht goed. Maar gezien de cultstatus van deze band moet ik er gewoon bij zijn. Het is duidelijk waar Black Rebel Motorcycle Club hun mosterd vandaan hebben en ik ga er van uit dat het een heerlijk uurtje vol fuzz, shoegaze en psychedelica wordt. Ik ben blij dat ik nu wat langer haar heb, kan ik m’n lokken lekker laten wapperen :P
22:30 – 23:45 The Libertines* (ONE)
Jeugdsentiment! Ik zag ze in oktober nog in de HMH en nu ben ik er zeker weten weer bij. Lekker meebléren met hete hits zoals Time for Heroes en (persoonlijk favoriet) I get Along. Na dit optreden is mijn must-see lijstje klaar dus mocht mijn lijf het begeven kan ik direct mn tentje in :P Ik ben tenslotte geen 16 meer… (en mocht ik het wel overleven ga ik m'n beentjes losdansen bij FOUR, altijd leuk!)
Here we go: vrijdag voorpret!
15:00 – 15:45 METZ (TWO)
Ik heb nog geen idee hoe laat ik op het terrein zal zijn, maar dit zou een goed moment zijn om in de festival stemming te komen. Ik zag METZ ooit midden in de nacht op Haldern (in de Spiegeltent) en dat was één grote bak herrie. Wel lekkere herrie overigens. Of het overdag werkt? We zullen zien…
17:15 – 18:00 Strand of Oaks* (ONE)
Soms verrassen voorprogramma’s je. Een paar jaar geleden speelde Strand of Oaks (aka Tim Showalter) als support voor Damien Jurado en ik werd enorm geraakt door zijn persoonlijke teksten en mooie stem. Het nieuwste album HEAL is wat minder ingetogen dan zijn voorgangers, maar ik vind het nog steeds erg fijn. En ik hoop dat hij Shut In speelt, wat mij betreft één van de mooiste teksten uit 2014.
18:00 – 18:45 Daniel Norgren* (THREE)
Daniel Norgren & ik go way back. Ik zag hem ooit in een karig gevulde bovenzaal tijdens Crossing Border in Den Haag, waar hij iedere aanwezige bluesrockliefhebber omver blies met zijn one man band. Een paar jaar later zag ik hem nog een keer, dit keer voor wat meer mensen. Ik weet nog niet zo goed wat ik van zijn nieuwste album vind maar ik ga er van uit dat het live een feestje wordt. Zo lang ‘ie Whatever Turns You On speelt ben ik blij ;)
18:45 – 19:30 Circa Waves (ONE)
Ieder festival heeft een paar gitaarbandjes nodig en Circa Waves is best een leuke. Verder kan ik er niet zo veel zinnigs over zeggen, wellicht later meer ;)
19:30 – 20:30 Daniel Romano (THREE)
Ik hou wel van een goede dosis country op z’n tijd. Steelguitar, snik in de stem, het leed van de wereld op je schouders.. en dan zachtjes heupwiegen.
20:30 – 21:30 The Tallest Man on Earth* (ONE)
Ik zag the Tallest Man on Earth voor het eerst live in 2007 (of was het 08?) en sindsdien is deze Zweed behoorlijk gegroeid (pun intended, denk ik?) De nieuwste plaat moest een tijdje sudderen bij mij, want de solo sound is nu echt verleden tijd. Het kenmerkende getokkel & bijpassend stemgeluid is gelukkig gebleven. Ik ben benieuwd hoe het met band klinkt.
21:30 – 22:30 The Jesus & Mary Chain* (TWO)
Voordat deze band bekend werd gemaakt kende ik eerlijk gezegd alleen ‘Just Like Honey’ écht goed. Maar gezien de cultstatus van deze band moet ik er gewoon bij zijn. Het is duidelijk waar Black Rebel Motorcycle Club hun mosterd vandaan hebben en ik ga er van uit dat het een heerlijk uurtje vol fuzz, shoegaze en psychedelica wordt. Ik ben blij dat ik nu wat langer haar heb, kan ik m’n lokken lekker laten wapperen :P
22:30 – 23:45 The Libertines* (ONE)
Jeugdsentiment! Ik zag ze in oktober nog in de HMH en nu ben ik er zeker weten weer bij. Lekker meebléren met hete hits zoals Time for Heroes en (persoonlijk favoriet) I get Along. Na dit optreden is mijn must-see lijstje klaar dus mocht mijn lijf het begeven kan ik direct mn tentje in :P Ik ben tenslotte geen 16 meer… (en mocht ik het wel overleven ga ik m'n beentjes losdansen bij FOUR, altijd leuk!)
maandag 23 juni 2014
Best Kept Secret 2014 - zondag
De laatste dag begon al behoorlijk warm toen ik rond 8 uur de tent uit werd gebrand – ik kan niet zo heel goed tegen warmte dus ik besloot het rustig aan te doen. Gelukkig was de line-up vandaag wat rustiger, zowel qua muziek als de hoeveelheid acts die ik wilde zien.
Nadat we onze spullen naar de auto hadden gebracht begonnen we met wederom een relax-smoothie en een rustig rondje over het terrein. Omdat we niet konden kiezen hebben we van zowel Preatures en Childhood de helft gezien. Ze maakten beiden niet bijster veel indruk (het deed het goed op de achtergrond) maar ik had nu wel ruim de tijd m’n stramme spieren los te maken met wat yoga-oefeningen. En ja, dat doe ik gewoon op de planken van Stage Two.
Ook Catfish and the Bottlemen hoorde bij de warming-up, maar hier ging het wel iets ruiger aan toe en de eerste dansjes in het zand waren een feit. Dit optreden beviel ook een stuk beter dan de vorige twee, het bleef beter hangen.
De volgende op het lijstje is de gehypte George Ezra, er stonden al aardig wat meisjes (lees: bakvisjes) klaar met hun bellenblaas en borden. Ik kende een paar tracks en ik moet zeggen dat ie het prima deed in het zonnetje. Budapest is misschien de hit maar ik vind nummers als Cassy O en Did you hear the rain een stuk sterker. George heeft een stem die je niet bij z’n uiterlijk zou verwachten en ik ga zijn debuutalbum zeker uitproberen.
Vervolgens haastte ik me naar Elephant Stone, de band waar ik vorige week erg veel naar geluisterd heb. En het stelde absoluut niet teleur, vanaf het begin zat ik in ‘de zone’. De sitar-solo’s waren het absolute hoogtepunt, ieder festival zou een sitar moeten hebben ;)
Ook van the 1975 had ik van tevoren wel wat geluisterd maar toen ik de zanger zag kon ik niets anders dan heeeeel erg hard lachen – wat een debiele verschijning. Gelukkig beviel het beter toen ik met een drankje aan de waterkant ging zitten en de band tot achtergrondmuziek was gedegradeerd.
Angus & Julia Stone leerde ik in 2010 kennen middels het album Down the Way, een heerlijk relaxte plaat voor in de zon. De weersomstandigheden van vandaag waren dus ideaal en ik stond heerlijk te wiegen op de lieve liedjes van dit Australische tweetal. Dat ze vrijwel alleen maar nieuwe nummers speelden was maar even jammer, het sfeertje werd goed neergezet. En de uitvoering van For You was werkelijk schitterend…
Toen de familie Stone hun laatste noten hadden gespeeld liep ik verder naar voren om een mooie plek te bemachtigen voor mijn ultieme must-see en afsluiter: Belle & Sebastian. Die mooie plek had niet mooier kunnen zijn: tegen het hek aan. Vanaf het begin heb ik met een brede lach staan genieten, van de zon, de wind, de dansjes en praatjes van Stuart, de liedjes… Ze speelden veel van mijn favorieten (helaas geen Asleep on a Sunbeam en Funny Little Frog) en als enorme klap op een giga-vuurpijl mocht ik het podium op komen om mee te dansen op Boy with the Arab Strap en Legal Man – als ik dit typ moet ik weer keihard glimlachen.
Het was zó ontzettend gaaf om daar te staan, de mensen op het veld te zien (ik heb naar jullie állemaal gezwaaid!) en te dansen met mede-fans. Ik ben na die twee nummers keihard van backstage naar het veld gerend om daar de resterende nummers nog even he-le-maal uit mijn dak te gaan. Wat een onvergetelijke ervaring!
B&S was ook meteen mijn laatste concert op BKS2014, je moet op het hoogtepunt stoppen he ;) Ik heb nog even wat gedronken (de derde smoothie van de dag) en een Fox in the Snow-shirt gekocht (ook al is het een faux-pas, volgens Stuart Murdoch). Op weg naar huis heb ik alleen maar als een malloot zitten grijnzen :)
Best Kept Secret was werkelijk fantastisch, met Belle & Sebastian als uitschieter van de buitencategorie. Maar ik wil o.a. Franz Ferdinand, Caribou, Miles Kane, Elephant Stone, Interpol en The War on Drugs niet te kort doen ;) Volgend jaar ga ik zeker weer!
Nadat we onze spullen naar de auto hadden gebracht begonnen we met wederom een relax-smoothie en een rustig rondje over het terrein. Omdat we niet konden kiezen hebben we van zowel Preatures en Childhood de helft gezien. Ze maakten beiden niet bijster veel indruk (het deed het goed op de achtergrond) maar ik had nu wel ruim de tijd m’n stramme spieren los te maken met wat yoga-oefeningen. En ja, dat doe ik gewoon op de planken van Stage Two.
Ook Catfish and the Bottlemen hoorde bij de warming-up, maar hier ging het wel iets ruiger aan toe en de eerste dansjes in het zand waren een feit. Dit optreden beviel ook een stuk beter dan de vorige twee, het bleef beter hangen.
De volgende op het lijstje is de gehypte George Ezra, er stonden al aardig wat meisjes (lees: bakvisjes) klaar met hun bellenblaas en borden. Ik kende een paar tracks en ik moet zeggen dat ie het prima deed in het zonnetje. Budapest is misschien de hit maar ik vind nummers als Cassy O en Did you hear the rain een stuk sterker. George heeft een stem die je niet bij z’n uiterlijk zou verwachten en ik ga zijn debuutalbum zeker uitproberen.
Vervolgens haastte ik me naar Elephant Stone, de band waar ik vorige week erg veel naar geluisterd heb. En het stelde absoluut niet teleur, vanaf het begin zat ik in ‘de zone’. De sitar-solo’s waren het absolute hoogtepunt, ieder festival zou een sitar moeten hebben ;)
Ook van the 1975 had ik van tevoren wel wat geluisterd maar toen ik de zanger zag kon ik niets anders dan heeeeel erg hard lachen – wat een debiele verschijning. Gelukkig beviel het beter toen ik met een drankje aan de waterkant ging zitten en de band tot achtergrondmuziek was gedegradeerd.
Angus & Julia Stone leerde ik in 2010 kennen middels het album Down the Way, een heerlijk relaxte plaat voor in de zon. De weersomstandigheden van vandaag waren dus ideaal en ik stond heerlijk te wiegen op de lieve liedjes van dit Australische tweetal. Dat ze vrijwel alleen maar nieuwe nummers speelden was maar even jammer, het sfeertje werd goed neergezet. En de uitvoering van For You was werkelijk schitterend…
Toen de familie Stone hun laatste noten hadden gespeeld liep ik verder naar voren om een mooie plek te bemachtigen voor mijn ultieme must-see en afsluiter: Belle & Sebastian. Die mooie plek had niet mooier kunnen zijn: tegen het hek aan. Vanaf het begin heb ik met een brede lach staan genieten, van de zon, de wind, de dansjes en praatjes van Stuart, de liedjes… Ze speelden veel van mijn favorieten (helaas geen Asleep on a Sunbeam en Funny Little Frog) en als enorme klap op een giga-vuurpijl mocht ik het podium op komen om mee te dansen op Boy with the Arab Strap en Legal Man – als ik dit typ moet ik weer keihard glimlachen.
Het was zó ontzettend gaaf om daar te staan, de mensen op het veld te zien (ik heb naar jullie állemaal gezwaaid!) en te dansen met mede-fans. Ik ben na die twee nummers keihard van backstage naar het veld gerend om daar de resterende nummers nog even he-le-maal uit mijn dak te gaan. Wat een onvergetelijke ervaring!
B&S was ook meteen mijn laatste concert op BKS2014, je moet op het hoogtepunt stoppen he ;) Ik heb nog even wat gedronken (de derde smoothie van de dag) en een Fox in the Snow-shirt gekocht (ook al is het een faux-pas, volgens Stuart Murdoch). Op weg naar huis heb ik alleen maar als een malloot zitten grijnzen :)
Best Kept Secret was werkelijk fantastisch, met Belle & Sebastian als uitschieter van de buitencategorie. Maar ik wil o.a. Franz Ferdinand, Caribou, Miles Kane, Elephant Stone, Interpol en The War on Drugs niet te kort doen ;) Volgend jaar ga ik zeker weer!
Best Kept Secret 2014 - zaterdag
Na een koude nacht (met kramp in beide benen, auwww) en weinig nachtrust ging ik mij klaarmaken voor de drukste dag van het weekend. Na een ‘regulier’ ontbijtje op de camping (broodjes pasta & jam) ging ik op het festival terrein voor het échte werk: English breakfast met een heerlijke relax-smoothie. Het eten op Best Kept Secret is echt fantastisch, het kost wat maar dan heb je wel een voldaan gevoel. En zeker als je van plan bent veel te dansen en springen…
De dag begon rustig met het optreden van Amatorski. Een band die ik niet had ingeluisterd, vanwege het tijdstip. De zangeres heeft een mooie stem, de liedjes zitten goed in elkaar – maar het werd na verloop van tijd wel een beetje gezapig. Ik miste een uitschieter, een afwijkend tempo..
The Bots had dan wel weer genoeg tempo, maar het kwam toch niet helemaal goed over. Natuurlijk, ze zijn nog jong en het was vroeg, maar de zanger mag wel wat sterker zingen. Zeker als je maar met z’n tweetjes bent moeten alle ‘instrumenten’ zo goed mogelijk overkomen. Ook het songmateriaal was niet sterk maar ze hebben zeker potentie.
Ik begon bij Nils Frahm vooraan om goed te kunnen zien hoe hij te werk gaat – erg indrukwekkend! Maar gezien mijn planning van de dag, de staat van mijn voeten en de soort muziek dat hij speelt ben ik na een tijdje buiten tegen een boom gaan zitten (want bomen zijn relaxed!) en toen beviel de muziek net zo goed, misschien zelfs beter. Fantastische muzikant!
De boom was zo relaxed dat we vanaf daar Moss hebben gehoord (het mos(s) bij onze voeten was interessanter) en even later Mogwai. Het deed me allebei niet zo veel maar het was wel erg gezellig, zeker toen de enquêtemeisjes bij ons kwamen zitten. Mijn tips: meer toiletpapier en een snoeptent om de suikerspiegel op peil te houden.
We verlieten onze relaxte boom om bij School is Cool te gaan kijken. Een paar jaar geleden zag ik deze Belgen op de Affaire in Nijmegen en ik kende ze niet meer terug! De eerste cd heeft best wat leuke liedjes maar ik heb er werkelijk niets van terug gehoord. Leuk dat de zanger zo hyper doet hoor, maar ik vond het muzikaal niet echt denderend.
Na een korte eetpauze zochten we ons plekje weer op bij Stage One (rechts-midden, ideaal) om Miles Kane te zien. Dit mannetje (categorie mager scharminkel met bakkebaarden en een fout bloesje) haalt alle rockclichés uit de kast maar ze werken allemaal. Wat een energie, wat een attitude!
Ik geloof dat Pete Doherty voor de verandering eens op tijd aanwezig was. Hij is natuurlijk geen denderende zanger, zwalkt wat over het podium en articuleren staat niet in zijn woordenboek, maar ik heb er van genoten. Ik stond in de buurt van wat échte fans (ik heb meer met de Libertines, hoewel Babyshambles zeker goede nummers heeft) en de afsluiter Fuck Forever was heerlijk. Even alles van me af schreeuwen :)
Na Babyshambles baande ik mij een weg naar voren, om een zo goed mogelijke plek te bemachtigen voor the War on Drugs. De sfeer zat er voor het optreden al goed in omdat de zanger (Adam Granduciel) zijn eigen soundcheck deed. Het was een fijne show, ik heb met mijn ‘eyes in the wind’ en de zon op mijn hoofd staan genieten van de weelderige gitaren, subtiele opbouw en dito solo’s. Top!
Ondertussen waren m’n benen rug een beetje stram van het vele staan dus zijn we even naar Chvrches gegaan om alles los te dansen. Ik stond helemaal achterin de tent enorm raar te doen en na een tijdje was ik er wel klaar mee (zowel met het dansen als de band), het knallende sluitstuk moest namelijk nog komen!
Dat Franz Ferdinand het vuur weer gevonden heeft is na vorige week (concert Paradiso) overduidelijk en de hele festivalweide lijkt dit ook te weten. Hit na hit worden gespeeld, het complete veld (nouja, voor zover ik het kon zien) zong en sprong alsof hun leven eraf hing en na elke springexplosie hing er een grote stofwolk boven onze hoofden – ik heb nu nog steeds een stoffig hoestje. Totale gekte, vooral bij Take me Out en afsluiter This Fire – Franz Ferdinand bewijst de perfecte festivalband te zijn.
Na afloop was ik he-le-maal stuk, ik ben met bijzonder veel moeite naar m’n tent gehobbeld en heb als een os geslapen – godzijdank zonder kou en krampaanvallen ;)
De dag begon rustig met het optreden van Amatorski. Een band die ik niet had ingeluisterd, vanwege het tijdstip. De zangeres heeft een mooie stem, de liedjes zitten goed in elkaar – maar het werd na verloop van tijd wel een beetje gezapig. Ik miste een uitschieter, een afwijkend tempo..
The Bots had dan wel weer genoeg tempo, maar het kwam toch niet helemaal goed over. Natuurlijk, ze zijn nog jong en het was vroeg, maar de zanger mag wel wat sterker zingen. Zeker als je maar met z’n tweetjes bent moeten alle ‘instrumenten’ zo goed mogelijk overkomen. Ook het songmateriaal was niet sterk maar ze hebben zeker potentie.
Ik begon bij Nils Frahm vooraan om goed te kunnen zien hoe hij te werk gaat – erg indrukwekkend! Maar gezien mijn planning van de dag, de staat van mijn voeten en de soort muziek dat hij speelt ben ik na een tijdje buiten tegen een boom gaan zitten (want bomen zijn relaxed!) en toen beviel de muziek net zo goed, misschien zelfs beter. Fantastische muzikant!
De boom was zo relaxed dat we vanaf daar Moss hebben gehoord (het mos(s) bij onze voeten was interessanter) en even later Mogwai. Het deed me allebei niet zo veel maar het was wel erg gezellig, zeker toen de enquêtemeisjes bij ons kwamen zitten. Mijn tips: meer toiletpapier en een snoeptent om de suikerspiegel op peil te houden.
We verlieten onze relaxte boom om bij School is Cool te gaan kijken. Een paar jaar geleden zag ik deze Belgen op de Affaire in Nijmegen en ik kende ze niet meer terug! De eerste cd heeft best wat leuke liedjes maar ik heb er werkelijk niets van terug gehoord. Leuk dat de zanger zo hyper doet hoor, maar ik vond het muzikaal niet echt denderend.
Na een korte eetpauze zochten we ons plekje weer op bij Stage One (rechts-midden, ideaal) om Miles Kane te zien. Dit mannetje (categorie mager scharminkel met bakkebaarden en een fout bloesje) haalt alle rockclichés uit de kast maar ze werken allemaal. Wat een energie, wat een attitude!
Ik geloof dat Pete Doherty voor de verandering eens op tijd aanwezig was. Hij is natuurlijk geen denderende zanger, zwalkt wat over het podium en articuleren staat niet in zijn woordenboek, maar ik heb er van genoten. Ik stond in de buurt van wat échte fans (ik heb meer met de Libertines, hoewel Babyshambles zeker goede nummers heeft) en de afsluiter Fuck Forever was heerlijk. Even alles van me af schreeuwen :)
Na Babyshambles baande ik mij een weg naar voren, om een zo goed mogelijke plek te bemachtigen voor the War on Drugs. De sfeer zat er voor het optreden al goed in omdat de zanger (Adam Granduciel) zijn eigen soundcheck deed. Het was een fijne show, ik heb met mijn ‘eyes in the wind’ en de zon op mijn hoofd staan genieten van de weelderige gitaren, subtiele opbouw en dito solo’s. Top!
Ondertussen waren m’n benen rug een beetje stram van het vele staan dus zijn we even naar Chvrches gegaan om alles los te dansen. Ik stond helemaal achterin de tent enorm raar te doen en na een tijdje was ik er wel klaar mee (zowel met het dansen als de band), het knallende sluitstuk moest namelijk nog komen!
Dat Franz Ferdinand het vuur weer gevonden heeft is na vorige week (concert Paradiso) overduidelijk en de hele festivalweide lijkt dit ook te weten. Hit na hit worden gespeeld, het complete veld (nouja, voor zover ik het kon zien) zong en sprong alsof hun leven eraf hing en na elke springexplosie hing er een grote stofwolk boven onze hoofden – ik heb nu nog steeds een stoffig hoestje. Totale gekte, vooral bij Take me Out en afsluiter This Fire – Franz Ferdinand bewijst de perfecte festivalband te zijn.
Na afloop was ik he-le-maal stuk, ik ben met bijzonder veel moeite naar m’n tent gehobbeld en heb als een os geslapen – godzijdank zonder kou en krampaanvallen ;)
Best Kept Secret 2014 - vrijdag
Omdat afgelopen weekend zo extreem legendary en bizar fantastisch was, bestaat mijn verslag uit drie delen.
Op vrijdag had ik maar een paar bands die ik wilde zien, ik was sowieso pas om kwart over drie op de camping. Gelukkig hadden m’n festivalbuddies een ruime plek vrijgehouden voor onze tent en na een korte relaxperiode gingen we richting terrein. De locatie was een van de redenen weer naar dit festival te gaan: het heeft álles. Bomen, strand en water – ideaal.
Broken Twin was al even bezig toen ik de tent binnen kwam lopen en ik was er duidelijk niet voor in de stemming. Het klonk best mooi, maar ik denk dat ik het thuis nog eens moet proberen. Moddi beviel vanaf het begin erg goed (wat een schattige jongen/man is het toch!), met een speciale vermelding voor de toetsenist (met z’n dubbele vest) :)
En dan Breton. Tijdens inluistersessies beviel het best goed maar toen we richting tent liepen vroeg ik mij hardop af of de band al begonnen was, want in mijn herinnering was het toch echt geen hiphop/rap? Ook de rest viel een beetje tegen, hoewel het leuk was om even te dansen op het ‘hitje’.
Gelukkig viel Interpol absoluut niet tegen – het was alweer een aantal jaar geleden dat ik ze voor het laatst live zag (Carlos D. was er nog, dus zal het voor 2010 geweest zijn) maar het debuut is nog steeds ijzersterk. Gelukkig weten ze zelf ook wel dat hun kracht in de eerste twee albums ligt en speelden ze vrijwel alleen maar kneiters van hits. De drie nieuwe nummers klonken best ok en ik zal het album zeker gaan checken als ‘ie klaar is. Het eerste kippenvel van het festival, check: bij NYC (en dat is niet eens het beste nummer van Turn on the Bright Lights!)
Na Interpol ben ik een rondje gaan lopen over het festival, waarbij we werden ‘vermaakt’ door de enorme herrie van de Pixies. Een goede bak herrie is best lekker op z’n tijd, maar deze band hoort niet in die categorie thuis wat mij betreft.
De afsluiter, Caribou, zorgde voor een brede grijns op m’n gezicht en vermoeide voetjes – na een stroef begin ging het behoorlijk los en ik heb heerlijk staan dansen en springen. Misschien wel het hoogtepunt van de dag, samen met Interpol :)
Op vrijdag had ik maar een paar bands die ik wilde zien, ik was sowieso pas om kwart over drie op de camping. Gelukkig hadden m’n festivalbuddies een ruime plek vrijgehouden voor onze tent en na een korte relaxperiode gingen we richting terrein. De locatie was een van de redenen weer naar dit festival te gaan: het heeft álles. Bomen, strand en water – ideaal.
Broken Twin was al even bezig toen ik de tent binnen kwam lopen en ik was er duidelijk niet voor in de stemming. Het klonk best mooi, maar ik denk dat ik het thuis nog eens moet proberen. Moddi beviel vanaf het begin erg goed (wat een schattige jongen/man is het toch!), met een speciale vermelding voor de toetsenist (met z’n dubbele vest) :)
En dan Breton. Tijdens inluistersessies beviel het best goed maar toen we richting tent liepen vroeg ik mij hardop af of de band al begonnen was, want in mijn herinnering was het toch echt geen hiphop/rap? Ook de rest viel een beetje tegen, hoewel het leuk was om even te dansen op het ‘hitje’.
Gelukkig viel Interpol absoluut niet tegen – het was alweer een aantal jaar geleden dat ik ze voor het laatst live zag (Carlos D. was er nog, dus zal het voor 2010 geweest zijn) maar het debuut is nog steeds ijzersterk. Gelukkig weten ze zelf ook wel dat hun kracht in de eerste twee albums ligt en speelden ze vrijwel alleen maar kneiters van hits. De drie nieuwe nummers klonken best ok en ik zal het album zeker gaan checken als ‘ie klaar is. Het eerste kippenvel van het festival, check: bij NYC (en dat is niet eens het beste nummer van Turn on the Bright Lights!)
Na Interpol ben ik een rondje gaan lopen over het festival, waarbij we werden ‘vermaakt’ door de enorme herrie van de Pixies. Een goede bak herrie is best lekker op z’n tijd, maar deze band hoort niet in die categorie thuis wat mij betreft.
De afsluiter, Caribou, zorgde voor een brede grijns op m’n gezicht en vermoeide voetjes – na een stroef begin ging het behoorlijk los en ik heb heerlijk staan dansen en springen. Misschien wel het hoogtepunt van de dag, samen met Interpol :)
Labels:
best kept secret,
breton,
broken twin,
caribou,
festival,
interpol,
moddi,
vrijdag
woensdag 18 juni 2014
Best Kept Secret - voorpret
Nog een paar nachtjes slapen en dan is het zover: Best Kept Secret, editie 2014. Vorig jaar was ik een dag gegaan (vooral vanwege Sigur Rós) en dat was zo goed bevallen dat ik nu een heel weekend ga :)
De afgelopen weken heb ik heel wat bandjes geluisterd en mijn (altijd voorlopige) 'spoorboekje' ligt klaar. Ik heb een aantal échte must-sees maar verder ga ik vooral nieuwe dingen ontdekken en genieten van de ongetwijfeld fijne sfeer en dito publiek.
Ik heb tien artiesten uitgelicht die ik echt per se wil zien, met natuurlijk ook wat muzikaal bewijs om mijn woorden kracht bij te zetten ;)
1. Elephant Stone
Deze tien artiesten zijn in willekeurige volgorde neergezet, dat ik begin met Elephant Stone heeft puur en alleen te maken met het feit dat ik op dit moment hun album aan het luisteren ben. Hun pop/rock met een toefje psychedelica is aanstekelijk, vrolijk en zit gewoon goed in elkaar. Ik ben erg benieuwd naar hun live-performance! Het doet me af en toe denken aan the Stone Roses, geen misselijke referentie dus ;) Het past ook wel in de retro-wave van de laatste tijd, denk aan Unknown Mortal Orchestra en 'onze eigen' Jacco Gardner.
Zondag, 15:15, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: zonnetje + licht briesje zodat we onze haren kunnen laten wapperen. Like it's 1969.
2. Babyshambles
Pete Doherty is misschien het bekendst vanwege zijn niet-muziekgerelateerde uitspattingen en zijn relatie met Kate Moss, maar zijn muziek is ook erg de moeite waard. Nu er een Libertines concert is aangekondigd (2 oktober in de HMH) ben ik misschien wel nóg enthousiaster over zijn optreden op BKS. Ik hoop dat hij wat Libertines-nummers speelt (zoals Music When the Lights Go Out) maar z'n werk met Babyshambles is ook erg fijn. Prequel to the Sequel is een prima album vol catchy, rammelige nummers. En daar hou ik van. Fuck Forever!
Zaterdag, 19:00, Stage One. Ideale weersomstandigheden: droog met een paar fikse modderplassen waarin gesprongen kan worden. En buikschuiven, uiteraard.
3. Interpol
Deze band zag ik voor het laatst toen charismatische Carlos D. nog bij de band zat, wikipedia vertelt me dat het ergens vóór 2010 moet zijn geweest. Ik ben vooral fan van de eerste twee albums en hoop dat ze de set om die albums heen bouwen. Het nieuwste Interpol album heb ik gehoord maar maakte niet veel indruk. Geef mij maar een kneiter zoals Obstacle 1:
But it's different now that I'm poor and aging
I'll never see this face again
You'll go stabbing yourself in the neck
Vrijdag, 22:15, Stage One. Ideale weersomstandigheden: pikdonker. Een maansverduistering ofzo. Sfeervol
4. Nils Frahm
Geen idee hoe het kan, maar ik heb deze man nog nooit live in actie gezien. Toen hij op Haldern Pop speelde was ik, ehh.., elders? Dit gaat me in ieder geval niet nog eens gebeuren! Het is heerlijk wegdromen met zijn piano-muziek en soms is een momentje voor jezelf precies wat je nodig hebt op een festival.
Zaterdag, 13:30, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: als het maar droog is. Deze muziek kun je het beste liggend beleven.
5. The War on Drugs
Man, wat heb ik hier zin in! Lost in the Dream is een van de mooiste platen van dit jaar (tot nu toe) en ik ben ontzettend benieuwd hoe het live overkomt. Ik heb al in mijn kamer staan heupwiegen op nummers als Red Eyes en ik ga er van uit dat dit weekend de hele festivalweide in beweging komt.
Zaterdag, 20:40, Stage One. Ideale weersomstandigheden: een uitbundige avondzon, met onze 'Eyes to the Wind'. Ook hier mogen de haren wapperen!
6. Angus & Julia Stone
In 2010 zag ik Angus & Julia voor het eerst en nu ga ik ze ein-de-lijk nog een keer zien. Er schijnt een nieuw album te komen, hoewel mijn interesse wel iets afgezwakt is. Maar ik weet zeker dat ik van nummers als Mango Tree, Paper Aeroplanes en The Devil's Tears (nog steeds) ontzettend blij ga worden.
Zondag, 17:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: zonnetje (vergeet je zonnebril niet!) en met je schoenen in de hand dansen op het strandje
7. George Ezra
Jep, ook ik doe mee met de George Ezra hype - het zijn gewoon fijne liedjes! Hij speelt ook op Haldern Pop, dus ik zie hem dit jaar twee keer. Ik ben benieuwd of hij het live ook kan waarmaken...
Zondag, 14:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: droog. Al heeft ie wel een liedje dat "Did you hear the rain?" heet. Dan zeggen we kei hard NEE!
8. Chvrches
Ik ga (uiteraard) ook een paar dansjes maken op BKS, en de muziek van Chvrches is daar uitermate geschikt voor! In eerste instantie vond ik de stem irritant, maar daar ben ik inmiddels wel aan gewend. En het is ook echt iets dat ik vooral live erg kan waarderen - mits ze een beetje goed zijn, natuurlijk ;)
Zaterdag, 21:40, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: droog, en niet te warm!
9. Franz Ferdinand
Ik was eigenlijk een beetje 'klaar' met Franzie, maar het concert vorige week in Paradiso was toch wel weer érg leuk. Dus ga ik gewoon nog een keer ;) Wordt een mooi feestje!
Zaterdag, 22:30, Stage One. Ideale weeromstandigheden: helder, droog en niet te warm!
Belle & Sebastian
Aaaahhhhhh... ZIN IN!!!!! *meer woorden zijn niet nodig, toch? ;)*
Zondag, 19:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: zonnig, warm & een klein briesje ter verkoeling tijdens het dansen :)
De afgelopen weken heb ik heel wat bandjes geluisterd en mijn (altijd voorlopige) 'spoorboekje' ligt klaar. Ik heb een aantal échte must-sees maar verder ga ik vooral nieuwe dingen ontdekken en genieten van de ongetwijfeld fijne sfeer en dito publiek.
Ik heb tien artiesten uitgelicht die ik echt per se wil zien, met natuurlijk ook wat muzikaal bewijs om mijn woorden kracht bij te zetten ;)
1. Elephant Stone
Deze tien artiesten zijn in willekeurige volgorde neergezet, dat ik begin met Elephant Stone heeft puur en alleen te maken met het feit dat ik op dit moment hun album aan het luisteren ben. Hun pop/rock met een toefje psychedelica is aanstekelijk, vrolijk en zit gewoon goed in elkaar. Ik ben erg benieuwd naar hun live-performance! Het doet me af en toe denken aan the Stone Roses, geen misselijke referentie dus ;) Het past ook wel in de retro-wave van de laatste tijd, denk aan Unknown Mortal Orchestra en 'onze eigen' Jacco Gardner.
Zondag, 15:15, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: zonnetje + licht briesje zodat we onze haren kunnen laten wapperen. Like it's 1969.
2. Babyshambles
Pete Doherty is misschien het bekendst vanwege zijn niet-muziekgerelateerde uitspattingen en zijn relatie met Kate Moss, maar zijn muziek is ook erg de moeite waard. Nu er een Libertines concert is aangekondigd (2 oktober in de HMH) ben ik misschien wel nóg enthousiaster over zijn optreden op BKS. Ik hoop dat hij wat Libertines-nummers speelt (zoals Music When the Lights Go Out) maar z'n werk met Babyshambles is ook erg fijn. Prequel to the Sequel is een prima album vol catchy, rammelige nummers. En daar hou ik van. Fuck Forever!
Zaterdag, 19:00, Stage One. Ideale weersomstandigheden: droog met een paar fikse modderplassen waarin gesprongen kan worden. En buikschuiven, uiteraard.
3. Interpol
Deze band zag ik voor het laatst toen charismatische Carlos D. nog bij de band zat, wikipedia vertelt me dat het ergens vóór 2010 moet zijn geweest. Ik ben vooral fan van de eerste twee albums en hoop dat ze de set om die albums heen bouwen. Het nieuwste Interpol album heb ik gehoord maar maakte niet veel indruk. Geef mij maar een kneiter zoals Obstacle 1:
But it's different now that I'm poor and aging
I'll never see this face again
You'll go stabbing yourself in the neck
Vrijdag, 22:15, Stage One. Ideale weersomstandigheden: pikdonker. Een maansverduistering ofzo. Sfeervol
4. Nils Frahm
Geen idee hoe het kan, maar ik heb deze man nog nooit live in actie gezien. Toen hij op Haldern Pop speelde was ik, ehh.., elders? Dit gaat me in ieder geval niet nog eens gebeuren! Het is heerlijk wegdromen met zijn piano-muziek en soms is een momentje voor jezelf precies wat je nodig hebt op een festival.
Zaterdag, 13:30, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: als het maar droog is. Deze muziek kun je het beste liggend beleven.
5. The War on Drugs
Man, wat heb ik hier zin in! Lost in the Dream is een van de mooiste platen van dit jaar (tot nu toe) en ik ben ontzettend benieuwd hoe het live overkomt. Ik heb al in mijn kamer staan heupwiegen op nummers als Red Eyes en ik ga er van uit dat dit weekend de hele festivalweide in beweging komt.
Zaterdag, 20:40, Stage One. Ideale weersomstandigheden: een uitbundige avondzon, met onze 'Eyes to the Wind'. Ook hier mogen de haren wapperen!
6. Angus & Julia Stone
In 2010 zag ik Angus & Julia voor het eerst en nu ga ik ze ein-de-lijk nog een keer zien. Er schijnt een nieuw album te komen, hoewel mijn interesse wel iets afgezwakt is. Maar ik weet zeker dat ik van nummers als Mango Tree, Paper Aeroplanes en The Devil's Tears (nog steeds) ontzettend blij ga worden.
Zondag, 17:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: zonnetje (vergeet je zonnebril niet!) en met je schoenen in de hand dansen op het strandje
7. George Ezra
Jep, ook ik doe mee met de George Ezra hype - het zijn gewoon fijne liedjes! Hij speelt ook op Haldern Pop, dus ik zie hem dit jaar twee keer. Ik ben benieuwd of hij het live ook kan waarmaken...
Zondag, 14:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: droog. Al heeft ie wel een liedje dat "Did you hear the rain?" heet. Dan zeggen we kei hard NEE!
8. Chvrches
Ik ga (uiteraard) ook een paar dansjes maken op BKS, en de muziek van Chvrches is daar uitermate geschikt voor! In eerste instantie vond ik de stem irritant, maar daar ben ik inmiddels wel aan gewend. En het is ook echt iets dat ik vooral live erg kan waarderen - mits ze een beetje goed zijn, natuurlijk ;)
Zaterdag, 21:40, Stage Two. Ideale weersomstandigheden: droog, en niet te warm!
9. Franz Ferdinand
Ik was eigenlijk een beetje 'klaar' met Franzie, maar het concert vorige week in Paradiso was toch wel weer érg leuk. Dus ga ik gewoon nog een keer ;) Wordt een mooi feestje!
Zaterdag, 22:30, Stage One. Ideale weeromstandigheden: helder, droog en niet te warm!
Belle & Sebastian
Aaaahhhhhh... ZIN IN!!!!! *meer woorden zijn niet nodig, toch? ;)*
Zondag, 19:30, Stage One. Ideale weersomstandigheden: zonnig, warm & een klein briesje ter verkoeling tijdens het dansen :)
maandag 16 juni 2014
Band van het moment: Belle & Sebastian
Ik ben op dit moment volop bezig met 'inluisteren' voor het Best Kept Secret festival dat aankomend weekend los zal barsten. Ik heb er onnoemlijk veel zin in, en dan vooral vanwege één band: het Schotse Belle & Sebastian.
Deze band treedt niet zo veel op en ik snap nog steeds niet waarom ik ze op Lowlands 2006 niet ben gaan bekijken - het was vast een vlaag van verstandsverbijstering, kan gewoon niet anders.
Na 8(!) jaar komt er dan eindelijk een herkansing en ik wil zeker een plekje vooraan!
Wat de muziek zo speciaal maakt voor mij is de dansbaarheid, vrolijke melodietjes en dito arrangementen en de lieflijke zang van Stuart Murdoch.
Maar: schijn bedriegt, de teksten zijn juist helemaal zo positief - eerder melancholiek en depri.
Neem nou het ubervrolijke "Another Sunny Day", dat helemaal niet zo zonnig eindigt..
The loving is a mess, what happened to all of the feeling?
I thought it was for real; babies, rings and fools kneeling
And words of pledging trust and lifetimes stretching forever
So what went wrong? It was a lie, it crumbled apart
Ghost figures of past, present, future haunting the heart
Andere favorieten op dit moment zijn Dress Up in You (dat trompetje!), I'm a Cuckoo (zo catchy!), Expectations en Like Dylan in the Movies. Die laatste zit al een paar dagen in m'n hoofd, met de geweldige tekst "It's not your money that they're after, boy, it's you!"
Deze band treedt niet zo veel op en ik snap nog steeds niet waarom ik ze op Lowlands 2006 niet ben gaan bekijken - het was vast een vlaag van verstandsverbijstering, kan gewoon niet anders.
Na 8(!) jaar komt er dan eindelijk een herkansing en ik wil zeker een plekje vooraan!
Wat de muziek zo speciaal maakt voor mij is de dansbaarheid, vrolijke melodietjes en dito arrangementen en de lieflijke zang van Stuart Murdoch.
Maar: schijn bedriegt, de teksten zijn juist helemaal zo positief - eerder melancholiek en depri.
Neem nou het ubervrolijke "Another Sunny Day", dat helemaal niet zo zonnig eindigt..
The loving is a mess, what happened to all of the feeling?
I thought it was for real; babies, rings and fools kneeling
And words of pledging trust and lifetimes stretching forever
So what went wrong? It was a lie, it crumbled apart
Ghost figures of past, present, future haunting the heart
Andere favorieten op dit moment zijn Dress Up in You (dat trompetje!), I'm a Cuckoo (zo catchy!), Expectations en Like Dylan in the Movies. Die laatste zit al een paar dagen in m'n hoofd, met de geweldige tekst "It's not your money that they're after, boy, it's you!"
Abonneren op:
Posts (Atom)










