Aangezien ik deze zomer niet echt op vakantie ga, heb ik besloten her en der wat dagjes (of weekendjes) uit te gaan. Zo was ik 2 weken geleden voor het eerst in minstens 20 jaar in de Efteling. Afgelopen dinsdag besloot ik de grens over te gaan, voor een bezoekje aan Antwerpen. Hier was ik als 15 jarige al eens geweest, met mijn ouders. Ik kan me er niet veel van herinneren, al had ik wel een paar déjà-vu momentjes gedurende de dag.
Ik besloot samen met Sylvie te gaan, om te vieren dat we elkaar alweer 15 jaar kennen. In plaats van zelf rijden pakten we de Flixbus: een (inter)nationaal bussysteem dat een goedkoop alternatief wil zijn voor de trein. En het was zeker goedkoop! Voor 16 euro per persoon mochten we een dagje op en neer, vanaf Nijmegen. Met slechts 1 tussenstop (in Eindhoven) moet ik zeggen dat het me erg goed is bevallen! Dit weekend pak ik de Flixbus naar Rotterdam, en hopelijk kan ik ook een keer met de nachtbus naar Berlijn.
Om tien voor 10 stonden we bij het prachtige Centraal Station van Antwerpen, wat op zichzelf al een bezienswaardigheid is. Na een korte koffie- en plaspauze was het tijd om de stad te verkennen. Antwerpen is redelijk compact, je kunt echt heel veel zien en doen in één dag. Onze eerste stop: het Rubenshuis. Het was niet al te druk, dus we hebben op ons gemak dit schitterende huis en de bijbehorende kunst kunnen bewonderen. Alsof je teruggaat in de tijd... ;)
Sylvie en ik houden zo'n beetje van dezelfde dingen. Lopend door de oude stad wezen we elkaar op bijzondere geveltjes, standbeelden en verrassende doorkijkjes en poortjes. De Grote Markt, de Onze Lieve Vrouwe Kathedraal en Het Steen konden uiteraard niet ontbreken op onze wandelroute, al had ik van laatstgenoemde een heel andere herinnering. Het was niet eens geopend!
Onderweg gingen we ook nog op zoek naar de wat meer verborgen parels van Antwerpen - onder andere de Suske & Wiske muurschildering (jeugdsentiment!) en het 16e-eeuwse steegje Vlaaikensgang. Het steegje was voor mij het hoogtepunt van de dag! Zo stil, en zo pittoresk...
Bij toeval kwamen we ook nog bij de Sint Paulus Kerk uit, wat vroeger een Dominicanenklooster is geweest. Hiervan weet ik zéker dat ik er al eens was geweest: ik herkende de 'grot' in de tuin, met daarbij een lange rij aan engelenbeelden.
Na een lange dag lopen sloten we dag af in een gezellig restaurantje, en rond 8 uur gingen we weer terug naar Nederland. Ik zou graag nog eens terug gaan naar Antwerpen, er valt nog zó veel te ontdekken! We hebben dit keer bijvoorbeeld maar 1 museum bezocht, en ik ben onderweg ook aardig wat leuke winkeltjes tegengekomen.
donderdag 28 juli 2016
vrijdag 15 juli 2016
Een dagje naar... de Efteling
Het was (minstens!) 20 jaar geleden dat ik in de Efteling was - tijd voor een hernieuwde kennismaking!
Een paar weken geleden sloeg ik nog de goedkope Efteling kaartjes van de Albert Heijn af, maar gelukkig kon één van mede-Eftelinggangers een goede code vinden voor nóg meer korting. Het weer was goed, het gezelschap gezellig - kortom, goede omstandigheden voor een geslaagde dag uit! We stonden om kwart voor 10 al in de startblokken, en keerden pas na de afsluitende watershow weer huiswaarts.
Als kind durfde ik niet in achtbanen, ik kwam pas in 2001 van mijn achtbanenangst af. Waar een tripje naar Disneyland Parijs al niet goed voor is. ;) Ik ben nu dol op achtbanen, en ik had enorm veel zin in (met name) de Baron en Joris & de Draak. Ook ben ik sinds gisteren over mijn 'angst' voor schommelschepen heen, al zal het nooit mijn favoriete soort attractie worden.
Mijn sprookjes-minnend hart moest uiteraard ook even aan haar trekken komen in het sprookjesbos, waar ik (gelukkig) wel het een en ander aan herkende. Klassiekers zoals de Fakir, rode schoentjes en Lange Jan zullen er over 20 jaar ongetwijfeld nog steeds staan. Daarnaast zij sprookjes zoals Assepoester, het Meisje met de Zwavelstokjes en Hans & Grietje zijn zó ontzettend tijdloos! Het is allemaal met ontzettend veel zorg en liefde opgebouwd, inclusief catchy deuntjes. Ik liet mijn vader het filmpje van de Indische Waterlelies zien (en horen) en ook hij herkende het liedje nog.
Ik had best de hele dag in het sprookjesbos kunnen rondwandelen, maar er moest natuurlijk ook wat adrenaline vrijkomen. De Bob is oké om mee te starten, maar deze achtbaan verbleekt natuurlijk wel een beetje bij de snelheid en spanning van Joris & de Draak - en al helemaal bij de Baron.
Laatstgenoemde is bij dezen mijn favoriete achtbaan éver - woah! Ik ben er uiteindelijk twee keer in geweest, beide keren op de eerste rij. Als de deurtjes open gaan, en je de steile rails naar boven ziet, weet je al: dit wordt gaaaaf! (en hoog - oh my...) Mijn maag kwam zo'n beetje ten hoogte van mijn hart toen we met 90 km/u naar beneden stortten, en de tranen werden uit mijn ogen geblazen. De looping en kurkentrekker waar je na je vrije val doorheen sjeest valt (in verhouding) reuze mee, en eigenlijk wil je voordat je weer terug bent nóg een keer - en dat is me dan ook gelukt.
Uiteindelijk hebben we bijna alle achtbanen gecheckt, met uitzondering van de Python. Ook zijn we in thema-attracties zoals de Droomvlucht en het Carnaval Festival geweest. Ik hoop snel weer naar de Efteling te gaan, want er is nog zo veel meer te beleven!
Een paar weken geleden sloeg ik nog de goedkope Efteling kaartjes van de Albert Heijn af, maar gelukkig kon één van mede-Eftelinggangers een goede code vinden voor nóg meer korting. Het weer was goed, het gezelschap gezellig - kortom, goede omstandigheden voor een geslaagde dag uit! We stonden om kwart voor 10 al in de startblokken, en keerden pas na de afsluitende watershow weer huiswaarts.
Als kind durfde ik niet in achtbanen, ik kwam pas in 2001 van mijn achtbanenangst af. Waar een tripje naar Disneyland Parijs al niet goed voor is. ;) Ik ben nu dol op achtbanen, en ik had enorm veel zin in (met name) de Baron en Joris & de Draak. Ook ben ik sinds gisteren over mijn 'angst' voor schommelschepen heen, al zal het nooit mijn favoriete soort attractie worden.
Mijn sprookjes-minnend hart moest uiteraard ook even aan haar trekken komen in het sprookjesbos, waar ik (gelukkig) wel het een en ander aan herkende. Klassiekers zoals de Fakir, rode schoentjes en Lange Jan zullen er over 20 jaar ongetwijfeld nog steeds staan. Daarnaast zij sprookjes zoals Assepoester, het Meisje met de Zwavelstokjes en Hans & Grietje zijn zó ontzettend tijdloos! Het is allemaal met ontzettend veel zorg en liefde opgebouwd, inclusief catchy deuntjes. Ik liet mijn vader het filmpje van de Indische Waterlelies zien (en horen) en ook hij herkende het liedje nog.
Ik had best de hele dag in het sprookjesbos kunnen rondwandelen, maar er moest natuurlijk ook wat adrenaline vrijkomen. De Bob is oké om mee te starten, maar deze achtbaan verbleekt natuurlijk wel een beetje bij de snelheid en spanning van Joris & de Draak - en al helemaal bij de Baron.
Laatstgenoemde is bij dezen mijn favoriete achtbaan éver - woah! Ik ben er uiteindelijk twee keer in geweest, beide keren op de eerste rij. Als de deurtjes open gaan, en je de steile rails naar boven ziet, weet je al: dit wordt gaaaaf! (en hoog - oh my...) Mijn maag kwam zo'n beetje ten hoogte van mijn hart toen we met 90 km/u naar beneden stortten, en de tranen werden uit mijn ogen geblazen. De looping en kurkentrekker waar je na je vrije val doorheen sjeest valt (in verhouding) reuze mee, en eigenlijk wil je voordat je weer terug bent nóg een keer - en dat is me dan ook gelukt.
Uiteindelijk hebben we bijna alle achtbanen gecheckt, met uitzondering van de Python. Ook zijn we in thema-attracties zoals de Droomvlucht en het Carnaval Festival geweest. Ik hoop snel weer naar de Efteling te gaan, want er is nog zo veel meer te beleven!
woensdag 13 juli 2016
Movie Update - Juni
Ik was niet echt in een film-mood in juni - druk bezig met het voorbereiden van de grote road trip naar Nederland!
De teller is uiteindelijk blijven steken op 5 films, met wisselende reviews.
1) Stayin' Alive
Er staan veel oudjes op Netflix, die (meestal) wel de moeite waard zijn. Deze Stayin' Alive hoort daar niet bij: wat een flutfilm. Het gaat eigenlijk nergens over, het duurt minstens een half uur te lang en ik kan absoluut geen sympathie opbrengen voor de hoofdpersoon. John Travolta ziet er dan wel oké uit, en de dansjes zijn ook wel leuk - dat is het enige positieve aan deze film. Het is verder vooral bordkartonnen geneuzel...
2) Priscilla Queen of the Desert
Deze campy klassieker uit de jaren 90 werd me vorig jaar tot twee keer toe aangeraden, en toen ik 'm op Netflix voorbij zag komen vond ik het tijd het eens te checken. In The Dressmaker speelt Hugo Weaving een cross-dressing politieagent, in deze film doet ie er nog een schepje bovenop. Priscilla, Queen of the Desert is de naam van de oude bus waarmee 2 drag queens en een transseksueel door de outback van Australie reizen op weg naar hun show. Onderweg komen ze allerlei figuren tegen (wat resulteert in positieve en negatieve ervaringen) en vooral ook zichzelf. Het is heerlijk over the top, en ik heb regelmatig hardop zitten lachen in m'n eentje. Dat is altijd een goed teken!
Want kom op... Hugo Weaving in een outfit gemaakt van teenslippers, inclusief matching oorbellen is toch geniaal?! ;)
3) The Fundamentals of Caring
Netflix maakt soms zelf ook films (zo zag ik vorige maand Special Correspondents) en voor the Fundamentals of Caring hebben ze o.a. Paul Rudd gestrikt. Dit vind ik al jaren een bijzonder sympathieke acteur dus mijn interesse is gewekt.
De film gaat over de getraumatiseerde schrijver Ben die besluit de zorg in te gaan. Zijn eerste baan brengt hem in contact met de 18 jarige Trevor, die de hele dag door zorg nodig heeft. Ben weet Trevor uit zijn dagelijkse sleur (en comfort zone) te krijgen, en samen gaan ze op road trip langs een rits 'rare bezienswaardigheden' in de US. Het resulteert in een grappige, ontroerende, maar ook met vlagen best zielige film. Het is zeker niet origineel, maar wel erg vermakelijk.
4) The Heat
Over deze film kan ik kort zijn: BWEH. Ik heb 'm met veel moeite af kunnen kijken! Melissa McCarthy is nog maar af en toe grappig en ook Sandra Bullock heeft betere films gemaakt. Next!
5) The Secret Life of Pets (bios)
Gelukkig eindigt de maand goed met deze animatie. The Secret Life of Pets komt pas in augustus in Nederland uit maar ik raad echt ie-der-een aan 'm te gaan zien. Het voorfilmpje (Minions!) is hilarisch, dus kom je meteen in de juiste stemming voor de film. The Secret Life of Pets gaat, je raad het al, over wat je huisdier zoal doet als jij er niet bent. Max is een supertrouwe sufferd die het liefste de hele dag voor de deur zit te wachten, maar gelukkig komen er af en toe wat buren (kat, hond, vogel, cavia) langs voor de gezelligheid. Dit rustige leventje wordt verstoord als de zwerfhond Duke bij Max komt wonen, en ze verdwalen (én hun halsband kwijtraken!).
Wat volgt is een hilarische zoektocht/ achtervolging, met o.a. een gangster konijntje en getattoeerde varken als sidekick. Maar mijn favoriet blijft toch wel de headbangende poedel!
De teller is uiteindelijk blijven steken op 5 films, met wisselende reviews.
1) Stayin' Alive
Er staan veel oudjes op Netflix, die (meestal) wel de moeite waard zijn. Deze Stayin' Alive hoort daar niet bij: wat een flutfilm. Het gaat eigenlijk nergens over, het duurt minstens een half uur te lang en ik kan absoluut geen sympathie opbrengen voor de hoofdpersoon. John Travolta ziet er dan wel oké uit, en de dansjes zijn ook wel leuk - dat is het enige positieve aan deze film. Het is verder vooral bordkartonnen geneuzel...
2) Priscilla Queen of the Desert
Deze campy klassieker uit de jaren 90 werd me vorig jaar tot twee keer toe aangeraden, en toen ik 'm op Netflix voorbij zag komen vond ik het tijd het eens te checken. In The Dressmaker speelt Hugo Weaving een cross-dressing politieagent, in deze film doet ie er nog een schepje bovenop. Priscilla, Queen of the Desert is de naam van de oude bus waarmee 2 drag queens en een transseksueel door de outback van Australie reizen op weg naar hun show. Onderweg komen ze allerlei figuren tegen (wat resulteert in positieve en negatieve ervaringen) en vooral ook zichzelf. Het is heerlijk over the top, en ik heb regelmatig hardop zitten lachen in m'n eentje. Dat is altijd een goed teken!
Want kom op... Hugo Weaving in een outfit gemaakt van teenslippers, inclusief matching oorbellen is toch geniaal?! ;)
3) The Fundamentals of Caring
Netflix maakt soms zelf ook films (zo zag ik vorige maand Special Correspondents) en voor the Fundamentals of Caring hebben ze o.a. Paul Rudd gestrikt. Dit vind ik al jaren een bijzonder sympathieke acteur dus mijn interesse is gewekt.
De film gaat over de getraumatiseerde schrijver Ben die besluit de zorg in te gaan. Zijn eerste baan brengt hem in contact met de 18 jarige Trevor, die de hele dag door zorg nodig heeft. Ben weet Trevor uit zijn dagelijkse sleur (en comfort zone) te krijgen, en samen gaan ze op road trip langs een rits 'rare bezienswaardigheden' in de US. Het resulteert in een grappige, ontroerende, maar ook met vlagen best zielige film. Het is zeker niet origineel, maar wel erg vermakelijk.
4) The Heat
Over deze film kan ik kort zijn: BWEH. Ik heb 'm met veel moeite af kunnen kijken! Melissa McCarthy is nog maar af en toe grappig en ook Sandra Bullock heeft betere films gemaakt. Next!
5) The Secret Life of Pets (bios)
Gelukkig eindigt de maand goed met deze animatie. The Secret Life of Pets komt pas in augustus in Nederland uit maar ik raad echt ie-der-een aan 'm te gaan zien. Het voorfilmpje (Minions!) is hilarisch, dus kom je meteen in de juiste stemming voor de film. The Secret Life of Pets gaat, je raad het al, over wat je huisdier zoal doet als jij er niet bent. Max is een supertrouwe sufferd die het liefste de hele dag voor de deur zit te wachten, maar gelukkig komen er af en toe wat buren (kat, hond, vogel, cavia) langs voor de gezelligheid. Dit rustige leventje wordt verstoord als de zwerfhond Duke bij Max komt wonen, en ze verdwalen (én hun halsband kwijtraken!).
Wat volgt is een hilarische zoektocht/ achtervolging, met o.a. een gangster konijntje en getattoeerde varken als sidekick. Maar mijn favoriet blijft toch wel de headbangende poedel!
woensdag 22 juni 2016
Counting down...
Opeens komt het besef... over 2 weken ben ik in Nederland!
Ik heb een to-do lijst van een half A4, moet nog 6 dagen werken en ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. Gelukkig is het allerbelangrijkste van het lijstje al geregeld: IK HEB EEN BAAN! Per september ga ik aan de slag op het Groenhorst in Barneveld, een MBO-school voor allerlei dier-gerelateerde opleidingen. Ik heb er erg veel zin in!
Ik kan dus met een gerust hart richting Nederland, en genieten van (ongeveer) 2 maanden zomervakantie. Ik zal uiteraard wat voorbereidend werk doen in de zomer, het is tenslotte al even geleden dat ik in Nederland voor de klas stond. Daarnaast wil ik veel gaan breien, lezen, wandelen en uitstapjes maken in Nederland. 'Toerist in eigen land', dat lijkt me een goede titel voor een blogreeks! Tips zijn altijd welkom. :D
Ik heb een to-do lijst van een half A4, moet nog 6 dagen werken en ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. Gelukkig is het allerbelangrijkste van het lijstje al geregeld: IK HEB EEN BAAN! Per september ga ik aan de slag op het Groenhorst in Barneveld, een MBO-school voor allerlei dier-gerelateerde opleidingen. Ik heb er erg veel zin in!
Ik kan dus met een gerust hart richting Nederland, en genieten van (ongeveer) 2 maanden zomervakantie. Ik zal uiteraard wat voorbereidend werk doen in de zomer, het is tenslotte al even geleden dat ik in Nederland voor de klas stond. Daarnaast wil ik veel gaan breien, lezen, wandelen en uitstapjes maken in Nederland. 'Toerist in eigen land', dat lijkt me een goede titel voor een blogreeks! Tips zijn altijd welkom. :D
dinsdag 14 juni 2016
Best(ie) Kept Voorpret 2016
Over een paar daagjes is het zover: Best Kept Secret!
Dit festival is in korte tijd uitgegroeid tot één van mijn favorieten, vanwege de fijne sfeer, mooie locatie en lekker eten. De line-up was de afgelopen jaren ook erg sterk, en hoewel dit jaar er wat minder must-sees geprogrammeerd staan heb ik er wederom érg veel zin in.
Het is namelijk meer dan een muziekfestival. Het is een plek waar je heerlijk kunt schommelen in het bos, dansen in het zand en picknicken bij de waterkant. Eigenlijk heeft het gewoon alles voor een geweldig weekend weg met vrienden. ;)
De hoofdmoot blijft natuurlijk wel de muziek, en dit zijn de bands/ artiesten die ik graag zou willen zien. Nu maar hopen dat het weer een beetje meewerkt!
VRIJDAG:
The Slow Show
Minor Victories
DIIV
DIIV is zo'n bandje waarvan ik in korte tijd veel heb geluisterd. Het is vrolijk en dansbaar, wat natuurlijk een ideale combinatie is voor een festival als Best Kept Secret. Of ik hier volgend jaar nog naar luister durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar voor nu is het één van mijn must-sees van het festival. Hopelijk laat de zon zich even zien tijdens het optreden!
Christine & the Queens
Beach House
Beck
Met dank aan de Spotify lijst van Jordy ben ik er achter gekomen dat ik de muziek van Beck eigenlijk best wel leuk vind - ook al maakte 'ie in 2008 op Rock Werchter niet bijster veel indruk. Wat ik tof vind aan meneer Beck is dat hij verschillende stijlen heeft uitgeprobeerd door de jaren heen, ik verwacht dan ook een lekker gevarieerd feestje.
ZATERDAG:
Bewilder
Black Box Revelation
Blossoms
?pauze?
Bloc Party
Air
Destroyer
Ik zag Destroyer een paar jaar geleden op Lowlands, en dat was echt een van de grootste verrassingen van dat weekend. Niet alleen de nummers, maar ook de podiumpresentatie van Dan Bejar maakte toen grote indruk. Ik ben benieuwd of ie weer warrig en met een fles rode wijn het podium betreedt...
Editors
Caribou
Een paar jaar geleden stond Caribou ook al op Best(ie) Kept Secret, en stonden we als een malle te dansen op nummers als Sun. Mag best herhaald worden dit jaar!
ZONDAG:
Ryley Walker
Ik begin de zondag met heerlijke hippie-folk! Het is wellicht niet ieders kopje thee maar ik zie mezelf hier wel op dansen. ;)
VANT
Unknown Mortal Orchestra
Nog een band die ik nog niet eerder heb gezien - het album II doet me denken aan de periode dat ik thuis zat met mijn gebroken enkel, in 2013. Ik mocht mijn muziek meenemen naar de operatiekamer, en voor mijn gevoel stond het nummer Monki op repeat. Deze band is een beetje vreemd, maar wel verrekte lekker!
Israel Nash
Een paar jaar geleden maakte ik kennis met Israel Nash Gripka (waarom ie z'n tweede achternaam achterwege heeft gelaten weet ik niet) en dit wordt -eindelijk!- de eerste keer dat ik een regulier optreden van hem zie. Ik hoop op veel nummers van Barn Doors & Concrete Floors, en ik verwacht dat het een lekker rockend Americana feestje wordt. Gezien de weersverwachtingen laat ik m'n rode jurkje thuis!
Yeasayer
Band of Horses
Ásgeir
Two Door Cinema Club
Wilco
zaterdag 11 juni 2016
Not all those who wander are lost...
De afgelopen 8 jaar heb ik in alle stilte nagedacht over een tatoeage. Ik wilde 'iets bijzonders', iets dat symbool zou staan voor de bijzondere band die ik met mijn oma had, die in 2007 overleed. Ik ging van vogeltjes naar vlinders, flower fairies en bloemen, maar niets was speciaal genoeg. Er waren periodes dat ik er niet mee bezig was, maar de laatste paar jaar werd het idee steeds sterker.
Toen ik niet zo lekker in mijn vel zat een tijd geleden had ik vaak 'not all those who wander are lost' in mijn hoofd, een zin uit The Lord of the Rings. Dit is een belangrijk boek in mijn familie: mijn oma had een Nederlandstalige editie uit 1963 en mijn moeder had versies uit de jaren 70, die ondertussen allemaal bij mij op de boekenplank zijn beland.
Een tijdje had ik als idee dit hele citaat op mijn voet te laten zetten, maar dat vond ik toch net iets te lang (ook al heb ik vrij grote voeten!). Na een google-sessie voor Tolkien-gerelateerde tattoo's kwam ik dit symbool tegen: 'wanderer' in Tengwar. Daarmee viel alles op z'n plek: deze tattoo is niet alleen een aandenken aan mijn oma, het is ook een 'reminder' aan mezelf dat het oké is om af en toe geen idee te hebben waar ik nou precies naartoe ga. Soms is de reis belangrijker dan de bestemming!
All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost.
From the ashes a fire shall be woken,
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken,
The crownless again shall be king.
Toen ik niet zo lekker in mijn vel zat een tijd geleden had ik vaak 'not all those who wander are lost' in mijn hoofd, een zin uit The Lord of the Rings. Dit is een belangrijk boek in mijn familie: mijn oma had een Nederlandstalige editie uit 1963 en mijn moeder had versies uit de jaren 70, die ondertussen allemaal bij mij op de boekenplank zijn beland.
Een tijdje had ik als idee dit hele citaat op mijn voet te laten zetten, maar dat vond ik toch net iets te lang (ook al heb ik vrij grote voeten!). Na een google-sessie voor Tolkien-gerelateerde tattoo's kwam ik dit symbool tegen: 'wanderer' in Tengwar. Daarmee viel alles op z'n plek: deze tattoo is niet alleen een aandenken aan mijn oma, het is ook een 'reminder' aan mezelf dat het oké is om af en toe geen idee te hebben waar ik nou precies naartoe ga. Soms is de reis belangrijker dan de bestemming!
All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost.
From the ashes a fire shall be woken,
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken,
The crownless again shall be king.
woensdag 8 juni 2016
Movie Update - Mei
Mei was een mooie en drukke maand, vandaar dat ik niet zo heel veel films heb gezien. Het mooie weer heeft (terecht!) gewonnen...
1.Captain America: Civil War (bios)
Alwéér een superhelden film - tja, je moet het toch wel een beetje bijhouden he. ;)
De eerste 2 'Cappies' vond ik best leuk, vooral The Winter Soldier zat goed in elkaar. In dit deed krijgt Captain America ruzie met Iron Man, en wordt de groep in tweeen gespleten. Beide kampen hebben een punt wat betreft hoe het met de Avengers groep verder moet - er vallen ten slotte wel erg veel doden en gewonden als de wereld weer eens gered moet worden. Ik had niet echt een voorkeur, wat het kijken alleen maar nog vermakelijker maakt. Mijn hoogtepunt: Vision in een coltrui die aan het kokkerellen is... :P
2. Special Correspondents
Netflix maakt tegenwoordig naast series ook films, die dan (natuurlijk) flink gepromoot worden op de homepage. Ik had bij Graham Norton al het interview gezien met Ricky Gervais, wat ik gewoon een grappige man vind. Nou moet ik zeggen dat ik 'm vooral kan waarderen in series, hoewel deze film best vermakelijk vind. Ricky gaat samen met Eric Bana (mooie man!) doen alsof ie in Ecuador is, om verslaggeving te doen van een coup voor de radio. Dat gaat (uiteraard) fout, wat met vlagen best grappige situaties oplevert. Het verhaal is niet heel denderend, maar het is een goede keuze als je gewoon 'even een filmpje wil kijken'.
"I'm 25% fat, more than some snacks"
3. My Neighbor Totoro (bios)
Ik ben groot fan van Myazaki films, ook al ken ik ze lang niet allemaal. Deze Japanse kunstenaar creeert werelden waarin alles kan, en vertelt verhalen die voor zowel kinderen als volwassenen erg aangrijpend zijn. Spirited Away is misschien wel mijn favoriete film allertijden, en nu heb ik dus ook het iconische Totoro gezien. Het filmhuis in Belfast draaide de hele maand mei Studio Ghibli films, in de originele Japanse versie. Daar wilde ik dus wel even krap voor zitten!
Want wat een pareltje is dit zeg - ontroerend, grappig, lief... en dan Totoro zelf, wat een soort van mix is tussen een kat, beer en een uil (?). Vanaf het eerste moment ga je mee in de wondere wereld, waarin het normaal is dat een huis geesten heeft (je bent er zelfs blij mee!) en je door een magische boomtunnel bij je opmerkelijke 'buurman' komt, die een 'cat bus' heeft. Mocht ik ooit naar Japan op vakantie gaan wil ik zeker naar het Ghibli Museum!
4. Alice Through the Looking Glass (bios)
Zes jaar geleden zag ik de Burton versie van Alice in Wonderland (in 3d, wat vrij kansloos is voor mij) en nu het vervolg er. Ik was nog niet heel erg enthousiast door de trailer en ik moet zeggen dat de film gewoon niet zo denderend was - wel leuk om gezien te hebben, maar ik had 'm best thuis kunnen opzetten. Het visuele aspect was gewoon weer dik in orde, maar het acteerwerk van zowel Alice als Mad Hatter vond ik niet echt overtuigend. Ik had totaaal geen symathie voor de karakters, de Red en White Queen deden me ook al niet zo veel. Het nieuwe personage, Time, maakte het gelukkig voor een heel groot deel weer goed!
5. Love & Friendship (bios)
Ik hou van alles wat ook maar een beetje met Jane Austen te maken heeft, dus toen ik hoorde van deze nieuwe verfilming móest ik er naartoe. Love & Friendship is gebaseerd op de novelle Lady Susan, dat nooit officieel uitgebracht is. En wat ben ik blij dat ze er een film van hebben gemaakt! Dit is met stip de grappigste Austen ooit, met vileine opmerkingen die anno nu niet helemaal gepast zouden zijn. Lady Susan (gespeeld door de prachtige Kate Beckinsale) is een verwende weduwe die met haar charmes en listen iedereen om haar heen manipuleert. Ze flirt, wijst af, koppelt en ontkoppelt - en dat allemaal met snedige opmerkingen.
Er zaten enorm veel quote-waardige stukken in deze film, maar bij deze uitspraak moest ik echt heeel hard lachen. Zo Brits!
"She hasn't had her afternoon tea yet - she must be malnourished!"
1.Captain America: Civil War (bios)
Alwéér een superhelden film - tja, je moet het toch wel een beetje bijhouden he. ;)
De eerste 2 'Cappies' vond ik best leuk, vooral The Winter Soldier zat goed in elkaar. In dit deed krijgt Captain America ruzie met Iron Man, en wordt de groep in tweeen gespleten. Beide kampen hebben een punt wat betreft hoe het met de Avengers groep verder moet - er vallen ten slotte wel erg veel doden en gewonden als de wereld weer eens gered moet worden. Ik had niet echt een voorkeur, wat het kijken alleen maar nog vermakelijker maakt. Mijn hoogtepunt: Vision in een coltrui die aan het kokkerellen is... :P
2. Special Correspondents
Netflix maakt tegenwoordig naast series ook films, die dan (natuurlijk) flink gepromoot worden op de homepage. Ik had bij Graham Norton al het interview gezien met Ricky Gervais, wat ik gewoon een grappige man vind. Nou moet ik zeggen dat ik 'm vooral kan waarderen in series, hoewel deze film best vermakelijk vind. Ricky gaat samen met Eric Bana (mooie man!) doen alsof ie in Ecuador is, om verslaggeving te doen van een coup voor de radio. Dat gaat (uiteraard) fout, wat met vlagen best grappige situaties oplevert. Het verhaal is niet heel denderend, maar het is een goede keuze als je gewoon 'even een filmpje wil kijken'.
"I'm 25% fat, more than some snacks"
3. My Neighbor Totoro (bios)
Ik ben groot fan van Myazaki films, ook al ken ik ze lang niet allemaal. Deze Japanse kunstenaar creeert werelden waarin alles kan, en vertelt verhalen die voor zowel kinderen als volwassenen erg aangrijpend zijn. Spirited Away is misschien wel mijn favoriete film allertijden, en nu heb ik dus ook het iconische Totoro gezien. Het filmhuis in Belfast draaide de hele maand mei Studio Ghibli films, in de originele Japanse versie. Daar wilde ik dus wel even krap voor zitten!
Want wat een pareltje is dit zeg - ontroerend, grappig, lief... en dan Totoro zelf, wat een soort van mix is tussen een kat, beer en een uil (?). Vanaf het eerste moment ga je mee in de wondere wereld, waarin het normaal is dat een huis geesten heeft (je bent er zelfs blij mee!) en je door een magische boomtunnel bij je opmerkelijke 'buurman' komt, die een 'cat bus' heeft. Mocht ik ooit naar Japan op vakantie gaan wil ik zeker naar het Ghibli Museum!
4. Alice Through the Looking Glass (bios)
Zes jaar geleden zag ik de Burton versie van Alice in Wonderland (in 3d, wat vrij kansloos is voor mij) en nu het vervolg er. Ik was nog niet heel erg enthousiast door de trailer en ik moet zeggen dat de film gewoon niet zo denderend was - wel leuk om gezien te hebben, maar ik had 'm best thuis kunnen opzetten. Het visuele aspect was gewoon weer dik in orde, maar het acteerwerk van zowel Alice als Mad Hatter vond ik niet echt overtuigend. Ik had totaaal geen symathie voor de karakters, de Red en White Queen deden me ook al niet zo veel. Het nieuwe personage, Time, maakte het gelukkig voor een heel groot deel weer goed!
5. Love & Friendship (bios)
Ik hou van alles wat ook maar een beetje met Jane Austen te maken heeft, dus toen ik hoorde van deze nieuwe verfilming móest ik er naartoe. Love & Friendship is gebaseerd op de novelle Lady Susan, dat nooit officieel uitgebracht is. En wat ben ik blij dat ze er een film van hebben gemaakt! Dit is met stip de grappigste Austen ooit, met vileine opmerkingen die anno nu niet helemaal gepast zouden zijn. Lady Susan (gespeeld door de prachtige Kate Beckinsale) is een verwende weduwe die met haar charmes en listen iedereen om haar heen manipuleert. Ze flirt, wijst af, koppelt en ontkoppelt - en dat allemaal met snedige opmerkingen.
Er zaten enorm veel quote-waardige stukken in deze film, maar bij deze uitspraak moest ik echt heeel hard lachen. Zo Brits!
"She hasn't had her afternoon tea yet - she must be malnourished!"
Abonneren op:
Posts (Atom)


















