Een dagje naar... Antwerpen

Aangezien ik deze zomer niet echt op vakantie ga, heb ik besloten her en der wat dagjes (of weekendjes) uit te gaan. Zo was ik 2 weken geleden voor het eerst in minstens 20 jaar in de Efteling. Afgelopen dinsdag besloot ik de grens over te gaan, voor een bezoekje aan Antwerpen. Hier was ik als 15 jarige al eens geweest, met mijn ouders. Ik kan me er niet veel van herinneren, al had ik wel een paar déjà-vu momentjes gedurende de dag.

Ik besloot samen met Sylvie te gaan, om te vieren dat we elkaar alweer 15 jaar kennen. In plaats van zelf rijden pakten we de Flixbus: een (inter)nationaal bussysteem dat een goedkoop alternatief wil zijn voor de trein. En het was zeker goedkoop! Voor 16 euro per persoon mochten we een dagje op en neer, vanaf Nijmegen. Met slechts 1 tussenstop (in Eindhoven) moet ik zeggen dat het me erg goed is bevallen! Dit weekend pak ik de Flixbus naar Rotterdam, en hopelijk kan ik ook een keer met de nachtbus naar Berlijn.

Om tien voor 10 stonden we bij het prachtige Centraal Station van Antwerpen, wat op zichzelf al een bezienswaardigheid is. Na een korte koffie- en plaspauze was het tijd om de stad te verkennen. Antwerpen is redelijk compact, je kunt echt heel veel zien en doen in één dag. Onze eerste stop: het Rubenshuis. Het was niet al te druk, dus we hebben op ons gemak dit schitterende huis en de bijbehorende kunst kunnen bewonderen. Alsof je teruggaat in de tijd... ;)

Sylvie en ik houden zo'n beetje van dezelfde dingen. Lopend door de oude stad wezen we elkaar op bijzondere geveltjes, standbeelden en verrassende doorkijkjes en poortjes. De Grote Markt, de Onze Lieve Vrouwe Kathedraal en Het Steen konden uiteraard niet ontbreken op onze wandelroute, al had ik van laatstgenoemde een heel andere herinnering. Het was niet eens geopend!

Onderweg gingen we ook nog op zoek naar de wat meer verborgen parels van Antwerpen - onder andere de Suske & Wiske muurschildering (jeugdsentiment!) en het 16e-eeuwse steegje Vlaaikensgang. Het steegje was voor mij het hoogtepunt van de dag! Zo stil, en zo pittoresk...

Bij toeval kwamen we ook nog bij de Sint Paulus Kerk uit, wat vroeger een Dominicanenklooster is geweest. Hiervan weet ik zéker dat ik er al eens was geweest: ik herkende de 'grot' in de tuin, met daarbij een lange rij aan engelenbeelden.

Na een lange dag lopen sloten we dag af in een gezellig restaurantje, en rond 8 uur gingen we weer terug naar Nederland. Ik zou graag nog eens terug gaan naar Antwerpen, er valt nog zó veel te ontdekken! We hebben dit keer bijvoorbeeld maar 1 museum bezocht, en ik ben onderweg ook aardig wat leuke winkeltjes tegengekomen.

Een dagje naar... de Efteling

Het was (minstens!) 20 jaar geleden dat ik in de Efteling was - tijd voor een hernieuwde kennismaking!

Een paar weken geleden sloeg ik nog de goedkope Efteling kaartjes van de Albert Heijn af, maar gelukkig kon één van mede-Eftelinggangers een goede code vinden voor nóg meer korting. Het weer was goed, het gezelschap gezellig - kortom, goede omstandigheden voor een geslaagde dag uit! We stonden om kwart voor 10 al in de startblokken, en keerden pas na de afsluitende watershow weer huiswaarts.

Als kind durfde ik niet in achtbanen, ik kwam pas in 2001 van mijn achtbanenangst af. Waar een tripje naar Disneyland Parijs al niet goed voor is. ;) Ik ben nu dol op achtbanen, en ik had enorm veel zin in (met name) de Baron en Joris & de Draak. Ook ben ik sinds gisteren over mijn 'angst' voor schommelschepen heen, al zal het nooit mijn favoriete soort attractie worden.

Mijn sprookjes-minnend hart moest uiteraard ook even aan haar trekken komen in het sprookjesbos, waar ik (gelukkig) wel het een en ander aan herkende. Klassiekers zoals de Fakir, rode schoentjes en Lange Jan zullen er over 20 jaar ongetwijfeld nog steeds staan. Daarnaast zij sprookjes zoals Assepoester, het Meisje met de Zwavelstokjes en Hans & Grietje zijn zó ontzettend tijdloos! Het is allemaal met ontzettend veel zorg en liefde opgebouwd, inclusief catchy deuntjes. Ik liet mijn vader het filmpje van de Indische Waterlelies zien (en horen) en ook hij herkende het liedje nog.

Indische waterlelies! #efteling #jeugdsentiment

A video posted by Frau Anni (@staralfur1) on Jul 14, 2016 at 3:48am PDT

Ik had best de hele dag in het sprookjesbos kunnen rondwandelen, maar er moest natuurlijk ook wat adrenaline vrijkomen. De Bob is oké om mee te starten, maar deze achtbaan verbleekt natuurlijk wel een beetje bij de snelheid en spanning van Joris & de Draak - en al helemaal bij de Baron.

Laatstgenoemde is bij dezen mijn favoriete achtbaan éver - woah! Ik ben er uiteindelijk twee keer in geweest, beide keren op de eerste rij. Als de deurtjes open gaan, en je de steile rails naar boven ziet, weet je al: dit wordt gaaaaf! (en hoog - oh my...) Mijn maag kwam zo'n beetje ten hoogte van mijn hart toen we met 90 km/u naar beneden stortten, en de tranen werden uit mijn ogen geblazen. De looping en kurkentrekker waar je na je vrije val doorheen sjeest valt (in verhouding) reuze mee, en eigenlijk wil je voordat je weer terug bent nóg een keer - en dat is me dan ook gelukt.

Uiteindelijk hebben we bijna alle achtbanen gecheckt, met uitzondering van de Python. Ook zijn we in thema-attracties zoals de Droomvlucht en het Carnaval Festival geweest. Ik hoop snel weer naar de Efteling te gaan, want er is nog zo veel meer te beleven!

Een dagje naar... Lisburn

Het is al een paar weken schitterend weer in Belfast - ongehoord! De locals noemen zomer vaak gekscherend 'de mooiste week van het jaar', dus dit is redelijk uniek. Je moet nu niet denken aan tropische temperaturen, het kwik blijft hier rond de 21 graden steken. Voor veel Noord Ieren is dat véél te warm, haha!

Als je een tijdje in Noord Ierland woont wordt je idee van 'lekker weer' aardig bijgesteld, en pak je zo'n beetje elke gelegenheid aan om buiten iets te doen (als het maar droog is!). Zo ook op deze mooie zondag. Ik had al eens een stukje van het Lagan Towpath verkend, en ik wilde 'm vandaag helemaal volgen.

Het Lagan Towpath begint iets ten noorden van Belfast, gaat door de stad, door verschillende stadsparken, langs de rivier (de Lagan) richting Lisburn. In totaal zo'n 35 kilometer, waarvan ik er ongeveer 18 heb gefietst - en uiteraard ook weer terug. Ik woon in zuid Belfast, wat inhoudt dat ik in no-time midden in de natuur was. Heerlijk!

Het grootste gedeelte van de route gaat langs de rivier, en het pad wordt veel gebruikt door wandelaars, fietsers en joggers. Het was niet heel druk, maar op sommige plaatsen moest ik wel even uitkijken omdat het pad wat smaller was. Ik vond het mooi om te zien dat er aardig wat mensen op een Belfast Bike waren, het fiets verhuur systeem van de stad. Het wordt misschien nog wel wat, die 'cycling revolution'!

De route was in principe prima aangegeven, met uitzondering van een paar t-splitsingen zonder bewegwijzering en een vernield bord. Maar, 'verdwalen' is in Noord Ierland nooit zo erg, want als je de weg vraagt kom je al snel in een gezellig en interessant gesprek van een half uur, over vanalles en nog wat!

Het dagje uit van vandaag ging dus niet om de bestemming (Lisburn), maar de weg ernaartoe. En die was zó mooi! De berm was bezaaid met fluitekruid en miljoenen boterbloempjes, twee van mijn favoriete plantsoorten die me ook erg aan thuis doen denken. Onderweg zag ik een relaxte reiger, oude bruggetjes, barbecueënde mensen, fietsende kindjes met dino helm, lieve oude hondjes, wat koeien die het veel te warm vonden... kortom, an afternoon well-spent. ;)

Een dagje naar... Tollymore Forest Park

In eerdere blogjes schreef ik al over County Down: Silent Valley & Murlough Beach zijn geweldige dagtrips vanuit Belfast, en de weg er naartoe is ook fantastisch. Vandaag was het (alweer!) mooi weer, dus stapte ik in mijn rode bolide voor een road trip naar Tollymore Forest Park. Dit park is meerdere malen gebruikt als filmlocatie voor Game of Thrones, wat ik helemaal begrijp. ;)

Tollymore Forest Park wordt al eeuwenlang gebruikt als een gebied waar je kunt relaxen, vissen en wandelen. De rivier Shimnna stroomt door het park, en er zijn maar liefst 16 bruggen te vinden - de oudste dateert uit 1726. Er zijn 4 bewegwijzerde paden waar je uit kunt kiezen, en omdat ik aan de 'verkeerde' kant begon heb ik er (onbedoeld) veel van gezien. Helemaaaal niet erg! Ik kwam onderweg wat wandelaars, hondjes en vooral veel paardrijders tegen - en een paar hertjes, terwijl ik aan het lunchen was op een boomstam. Ik vond vooral het pad langs de rivier erg gaaf - het leek net een sprookjesbos, met de mossige stenen in de rivier en laaghangende takken. Magisch!

Een dagje naar... de Gobbins

Het voordeel (maar ook nadeel) van werken in de toeristische sector is dat je veel ideeën opdoet voor reizen en dagtripjes. Ik had de Gobbins al een tijdje op mijn 'wish list' staan en het ging er dan eindelijk van komen! Het is altijd leuk om bezoek te krijgen, zeker als je daardoor wat van je eigen lijstje kunt afstrepen. Het was ook nog eens bijzonder aangenaam weer, met (voor Noord Ierland) zomerse temperaturen.

De Gobbins is een 'nieuwe' toeristische attractie aan de noordkust van Ierland. Tussen aanhalingstekens, want het opende voor het eerst haar deuren in de jaren 20 van de 20e eeuw. Het was toentertijd ongeveer even populair als de Giant's Causeway! De Gobbins is een wandelpad dat verschillende soorten bruggen, een tunnel en uitgehouwen treden combineert - het is daardoor niet voor iedereen geschikt. Je mag er alleen onder begeleiding op, en je krijgt ook een kek helmpje op je hoofd. En die heb je zeker nodig, ook als je wat kleiner bent! Terwijl ik mijn voeten zorgvuldig op de oneven trapjes plaatste bedacht ik hoe knap het wel niet was van die Edwardiaanse dames, dat ze met jurk en al dat pad bewandelden...

Al met al ben je zo'n 2,5 uur onderweg, je krijgt erg veel waar voor je geld! Je volgt een pad dat pal langs de kliffen loopt, en op sommige plekken ga je dus over (en onder) het water. Ieder stukje heeft een verhaal, ik vond vooral de grot die gebruikt werd voor de zout smokkel (ja, echt waar!) erg interessant. We liepen langs bijzondere rotsformaties, broedende (en schijtende) vogels en we zagen ook een stukje Schotland. Op het moment dat wij de tour deden was pas éénderde van de vogelpopulatie aangekomen, er zullen over een tijdje ook puffins (yay!) te zien zijn. Voor mij dé reden om nog een keer terug te gaan voordat ik de grote oversteek ga maken!


Dit was de Gobbins aan het begin van de 20e eeuw...

En zo ziet het er nu uit...

Een dagje naar... de Mourne Mountains

Vanuit Belfast ben je eigenlijk in no-time op het platteland, het maakt niet uit welke kant je oprijdt. Ik neem me continu voor om wat meer op pad te gaan, maar het komt er (nog) niet zo veel van - ik geef het weer de schuld. ;)

Gisterochtend zag de weersvoorspelling er goed genoeg uit (lees: lichte regen en bewolkt) dus was het tijd voor een road trip naar de Mourne Mountains. Ik was al eens naar Murlough Beach geweest, en het is minder dan een uur rijden vanaf Belfast. We waren nog maar net op weg toen het begon te plenzen (zelfs de BBC heeft het dus wel eens fout) maar dat mocht de pret niet drukken. De wegen in County Down zijn echt leuk, ik kan erg genieten van de bochtige weggetjes en de glooiende heuvels.

Het regende nog een beetje toen we bij het strand waren aangekomen en de wandeling was dus best verfrissend!

Ik blijf het trouwens apart vinden: bergen die uitkomen in de zee. Nóg aparter was het vervolg van de trip: de Mourne Coastal Route. Als je die route volgt ga je namelijk omhoog de bergen in terwijl links van je de Ierse zee is. Super cool! De typische stenen muurtjes, het verweerde en ruige landschap... ik word daar gewoon gelukkig van. Er zijn meerdere routes die je kunt volgen, zoals de High Mournes Scenic Route - deze volgden we op de terugweg, ook al zo gaaf!

Het doel van vandaag is de Silent Valley: het waterreservoir voor Belfast en omgeving. Via een geweldige 'scenic route', vol steile klimmetjes en spannende afdalingen kwamen we hier aan. De parkeerplaats was zo goed als leeg en we besloten de Mountain Trail te volgen. Op een gegeven moment kom je bij de Mourne Wall: een 35 km lange muur die over de verschillende bergtoppen gaat. Er bestaat een Mourne Walk Challenge, en ik zou die graag eens gaan proberen. Vandaag houden we het bij een paar kilometer. ;)

Tijdens de wandeling was het (gelukkig) helemaal droog en konden we volop genieten van de rust en het uitzicht. De flarden mist, de ruige rotsen en de geel/paars/grijs/bruintinten van het landschap zorgden voor een haast mystiek sfeertje...

Het was een heerlijke road trip, en ik kan niet wachten om meer van de Mourne Mountains te gaan zien!

Even lekker uitwaaien - Murlough Beach

Af en toe heb ik mijn 'nature fix' nodig. Ik vind het fijn om in Belfast te wonen, maar ben wel blij dat het niet zo'n heel grote stad is. Het duurt niet lang totdat je op het platteland bent en ik ga er dan ook graag tussenuit om frisse lucht te tanken en lekker uit te waaien.

Vanochtend besloot ik naar het strand te gaan, Murlough Beach welteverstaan. Dit strand is onderdeel van het Murlough Nature Reserve, een duinlandschap van ca. 6000 jaar oud. Het is zo'n 40 minuten rijden vanaf Belfast, door het glooiende landschap van County Down, wat langzamerhand één van mijn favoriete regio's van (Noord) Ierland aan het worden is. Ik heb North Down al een paar keer verkend en nu was het tijd om richting de Mourne Mountains te rijden. Die bergen ga ik zéker dit jaar nog verkennen, ze zagen er erg imposant uit vandaag. Pal aan de voet van de Mournes ligt Newcastle, het startpunt van mijn wandeling. Als je door dit plaatsje loopt zie je de bergen voor je en de zee links - heel apart!

De strandwandeling van Newcastle naar Murlough was heerlijk - ik hou ervan om op zondagochtend dit soort dingen te doen, aangezien het dan erg rustig is. Afgezien van wat blije honden, wandelaars en een verdwaalde hardloper kwam ik bijna niemand tegen. Het grootste gedeelte ging over zand, keitjes en door de branding - ik ben blij met mijn waterdichte wandelschoenen. Onderweg heb ik een mooie steen en een schelp opgepikt, ik kon het niet laten!

De wandeling door de duinen was ook erg fijn, ik kan zo genieten van de herfst en al haar kleuren. :) Hopelijk kan ik volgende week weer op pad - zolang het droog is vind ik het prima...

Een dagje naar… Armagh

Nu ik heb besloten dat ik in de zomer van 2016 terug naar Nederland ga, wil ik zo veel mogelijk meepakken van Noord Ierland. Het voordeel van in Belfast wonen is dat je nooit echt ver van een bezienswaardigheid bent, dus ik ga proberen er elk weekend eentje van mijn lijst af te vinken.

First up: Armagh. Deze stad staat bekend om haar link met Saint Patrick, de beschermheilige van Ierland. Het stikt er dan ook van de kerken, en ze hebben maar liefst 2 kathedralen – die allebei St. Patrick’s Cathedral heten. Je kunt er Saint Patrick’s trail volgen, langs allerlei belangrijke religieuze plekken. Het is een uurtje rijden vanaf Belfast, door het glooiende landschap van County Antrim en Armagh.

Toen we in Armagh aankwamen was de toeristeninformatie nog niet open, dus zijn we eerst naar de katholieke St. Patrick’s Cathedral gelopen. De mis was net afgelopen, dus dat was goede timing. ;) De ligging van de kathedraal is best indrukwekkend: op een strak gemaaide heuvel, met mooie trappen. Van binnen was het ook erg imposant, met mix van stijlen (o.a. Byzantijns en Gotisch), mozaïeken en glas-in-lood ramen.

Toen we weer buiten kwamen begon het te regenen, en via een omweg gingen we terug naar de auto om daar onze lunch te eten (met uizicht op de Mall, een groot veld in het centrum). Aangezien de regen niet ophield gingen we met paraplu richting de VVV voor wat extra informatie en tips. Dat viel wat tegen: de vrouw vertelde ons dat veel dingen dicht zijn op zondag, zelfs de winkels waren niet open (met uitzondering van de supermarkt waar we wat lokale ciders hebben gekocht).

De andere St. Patrick’s Cathedral (Church of Ireland) was wel open, van binnen een stuk minder indrukwekkend dan de katholieke versie aan de overkant. De tuinen vond ik hier wel erg leuk, jammer dat ze niet allemaal toegankelijk waren. Ondertussen was ik wel een beetje klaar met de regen, dus na deze stop gingen we weer richting Belfast.

Ik heb genoeg ideeën voor een potentieel volgend bezoek aan Armagh, zoals de oudste openbare bibliotheek van Noord Ierland en het county museum. Vandaag verpestte de regen het een beetje, en blijkbaar moet je niet naar Armagh op een zondag. ;) Maar het was wel gezellig!