Movie Update - Mei

Mei was een mooie en drukke maand, vandaar dat ik niet zo heel veel films heb gezien. Het mooie weer heeft (terecht!) gewonnen...

1.Captain America: Civil War (bios)

Alwéér een superhelden film - tja, je moet het toch wel een beetje bijhouden he. ;)

De eerste 2 'Cappies' vond ik best leuk, vooral The Winter Soldier zat goed in elkaar. In dit deed krijgt Captain America ruzie met Iron Man, en wordt de groep in tweeen gespleten. Beide kampen hebben een punt wat betreft hoe het met de Avengers groep verder moet - er vallen ten slotte wel erg veel doden en gewonden als de wereld weer eens gered moet worden. Ik had niet echt een voorkeur, wat het kijken alleen maar nog vermakelijker maakt. Mijn hoogtepunt: Vision in een coltrui die aan het kokkerellen is... :P

2. Special Correspondents

Netflix maakt tegenwoordig naast series ook films, die dan (natuurlijk) flink gepromoot worden op de homepage. Ik had bij Graham Norton al het interview gezien met Ricky Gervais, wat ik gewoon een grappige man vind. Nou moet ik zeggen dat ik 'm vooral kan waarderen in series, hoewel deze film best vermakelijk vind. Ricky gaat samen met Eric Bana (mooie man!) doen alsof ie in Ecuador is, om verslaggeving te doen van een coup voor de radio. Dat gaat (uiteraard) fout, wat met vlagen best grappige situaties oplevert. Het verhaal is niet heel denderend, maar het is een goede keuze als je gewoon 'even een filmpje wil kijken'.

"I'm 25% fat, more than some snacks"

3. My Neighbor Totoro (bios)

Ik ben groot fan van Myazaki films, ook al ken ik ze lang niet allemaal. Deze Japanse kunstenaar creeert werelden waarin alles kan, en vertelt verhalen die voor zowel kinderen als volwassenen erg aangrijpend zijn. Spirited Away is misschien wel mijn favoriete film allertijden, en nu heb ik dus ook het iconische Totoro gezien. Het filmhuis in Belfast draaide de hele maand mei Studio Ghibli films, in de originele Japanse versie. Daar wilde ik dus wel even krap voor zitten!

Want wat een pareltje is dit zeg - ontroerend, grappig, lief... en dan Totoro zelf, wat een soort van mix is tussen een kat, beer en een uil (?). Vanaf het eerste moment ga je mee in de wondere wereld, waarin het normaal is dat een huis geesten heeft (je bent er zelfs blij mee!) en je door een magische boomtunnel bij je opmerkelijke 'buurman' komt, die een 'cat bus' heeft. Mocht ik ooit naar Japan op vakantie gaan wil ik zeker naar het Ghibli Museum!

4. Alice Through the Looking Glass (bios)

Zes jaar geleden zag ik de Burton versie van Alice in Wonderland (in 3d, wat vrij kansloos is voor mij) en nu het vervolg er. Ik was nog niet heel erg enthousiast door de trailer en ik moet zeggen dat de film gewoon niet zo denderend was - wel leuk om gezien te hebben, maar ik had 'm best thuis kunnen opzetten. Het visuele aspect was gewoon weer dik in orde, maar het acteerwerk van zowel Alice als Mad Hatter vond ik niet echt overtuigend. Ik had totaaal geen symathie voor de karakters, de Red en White Queen deden me ook al niet zo veel. Het nieuwe personage, Time, maakte het gelukkig voor een heel groot deel weer goed!

5. Love & Friendship (bios)

Ik hou van alles wat ook maar een beetje met Jane Austen te maken heeft, dus toen ik hoorde van deze nieuwe verfilming móest ik er naartoe. Love & Friendship is gebaseerd op de novelle Lady Susan, dat nooit officieel uitgebracht is. En wat ben ik blij dat ze er een film van hebben gemaakt! Dit is met stip de grappigste Austen ooit, met vileine opmerkingen die anno nu niet helemaal gepast zouden zijn. Lady Susan (gespeeld door de prachtige Kate Beckinsale) is een verwende weduwe die met haar charmes en listen iedereen om haar heen manipuleert. Ze flirt, wijst af, koppelt en ontkoppelt - en dat allemaal met snedige opmerkingen.

Er zaten enorm veel quote-waardige stukken in deze film, maar bij deze uitspraak moest ik echt heeel hard lachen. Zo Brits!

"She hasn't had her afternoon tea yet - she must be malnourished!"

Een dagje naar... Lisburn

Het is al een paar weken schitterend weer in Belfast - ongehoord! De locals noemen zomer vaak gekscherend 'de mooiste week van het jaar', dus dit is redelijk uniek. Je moet nu niet denken aan tropische temperaturen, het kwik blijft hier rond de 21 graden steken. Voor veel Noord Ieren is dat véél te warm, haha!

Als je een tijdje in Noord Ierland woont wordt je idee van 'lekker weer' aardig bijgesteld, en pak je zo'n beetje elke gelegenheid aan om buiten iets te doen (als het maar droog is!). Zo ook op deze mooie zondag. Ik had al eens een stukje van het Lagan Towpath verkend, en ik wilde 'm vandaag helemaal volgen.

Het Lagan Towpath begint iets ten noorden van Belfast, gaat door de stad, door verschillende stadsparken, langs de rivier (de Lagan) richting Lisburn. In totaal zo'n 35 kilometer, waarvan ik er ongeveer 18 heb gefietst - en uiteraard ook weer terug. Ik woon in zuid Belfast, wat inhoudt dat ik in no-time midden in de natuur was. Heerlijk!

Het grootste gedeelte van de route gaat langs de rivier, en het pad wordt veel gebruikt door wandelaars, fietsers en joggers. Het was niet heel druk, maar op sommige plaatsen moest ik wel even uitkijken omdat het pad wat smaller was. Ik vond het mooi om te zien dat er aardig wat mensen op een Belfast Bike waren, het fiets verhuur systeem van de stad. Het wordt misschien nog wel wat, die 'cycling revolution'!

De route was in principe prima aangegeven, met uitzondering van een paar t-splitsingen zonder bewegwijzering en een vernield bord. Maar, 'verdwalen' is in Noord Ierland nooit zo erg, want als je de weg vraagt kom je al snel in een gezellig en interessant gesprek van een half uur, over vanalles en nog wat!

Het dagje uit van vandaag ging dus niet om de bestemming (Lisburn), maar de weg ernaartoe. En die was zó mooi! De berm was bezaaid met fluitekruid en miljoenen boterbloempjes, twee van mijn favoriete plantsoorten die me ook erg aan thuis doen denken. Onderweg zag ik een relaxte reiger, oude bruggetjes, barbecueënde mensen, fietsende kindjes met dino helm, lieve oude hondjes, wat koeien die het veel te warm vonden... kortom, an afternoon well-spent. ;)

Recept: Snickers Cheesecake

Ik probeer graag nieuwe dingen uit. Afgelopen herfst/ winter maakte ik aardig wat soepen, waaronder ook veganistische varianten. Dat ging meestal onbewust, omdat ik te lui was om room in de supermarkt te halen en je met aardappelen een prima romige smaak kan krijgen.

Vandaag was het vanaf het begin de bedoeling om een veganistische lekkernij te maken. Veganistische cheesecake, welteverstaan. De titel is een beetje een contradictie, haha! De 'kaas' is in dit geval een mix van noten, kokosmelk en olie, wat citroen en maple syrup. Naast veganistisch is dit recept ook vrij van geraffineerde suikers - zo verantwoord! ;) En leuk om te maken...

Ik zal nooit 100% vegan worden, daarvoor vind ik yoghurt en bacon te lekker. Ik vind het wel érg leuk om alternatieve bereidingswijzen uit te proberen, en deze cheesecake (zonder boter, kaas en eieren) beviel erg goed! Het smaakt ook gewoon naar Snickers, en de vulling is super romig. Het had wel wat bereidingstijd nodig, maar het was het dubbel en dwars waard. Ik hoop 'm deze zomer nog een keer te maken!

En dan nu het recept!

DE BODEM:

200 gram dadels (zonder pit)
115 gram pecan noten
1/4 theelepel zeezout

De bodem is heel simpel: je gooit alles in de blender/ foodprocessor totdat het een mooi, plakkerig geheel wordt. Het kan zijn dat je er nog wat extra dadels bij moet gooien, als het te droog is. Extra dadels is nooit erg wat mij betreft! Druk het mengsel in een vorm van ca. 20x20 cm, bekleed met bakpapier.

DE KARAMEL SAUS:

2 eetlepels maple syrup
2 eetlepels kokosolie
2 eetlepels pindakaas
1/2 theelepel vanille extract
snufje zout

Verwarm alle ingrediënten in een pannetje en laat het op half-hoog vuur smelten. Let op dat de karamel niet aanbrandt! Zet het even in de koelkast terwijl je de vulling maakt.

DE VULLING:

300 gram cashewnoten, een nachtje geweld in een bak water.
120 ml kokosmelk
2 eetlepels maple syrup
1 theelepel vanille extract
1/4 theelepel zeezout
3 eetlepels kokosolie
1 eetlepel citroensap, plus wat extra om het op smaak te brengen

Ook de vulling is een makkie: je gooit weer alles in de blender/ foodprocessor totdat je een mooi, romig geheel krijgt. Je kunt het op smaak maken met meer citroensap en/ of maple syrup!

Giet de vulling over de bodem en strijk vervolgens de helft van de karamel er over heen. Zet de cheesecake 4 tot 5 uur in de diepvries. Als het wachten voorbij is mag je de cheesecake even laten dooien, en kun je beginnen aan de finishing touch. Smelt ca. 90 gram donkere chocolade in een pannetje of in de magnetron. Ik gebruikte zelf 85% pure chocola, om het helemaal vegan te houden. Strijk de resterende karamel met de chocoladesaus en wat amandelen/ leftover pecans of andere nootjes over de cheesecake en maak er een leuk patroontje van als je dat wil.

Enjoy!

Een dagje naar... Tollymore Forest Park

In eerdere blogjes schreef ik al over County Down: Silent Valley & Murlough Beach zijn geweldige dagtrips vanuit Belfast, en de weg er naartoe is ook fantastisch. Vandaag was het (alweer!) mooi weer, dus stapte ik in mijn rode bolide voor een road trip naar Tollymore Forest Park. Dit park is meerdere malen gebruikt als filmlocatie voor Game of Thrones, wat ik helemaal begrijp. ;)

Tollymore Forest Park wordt al eeuwenlang gebruikt als een gebied waar je kunt relaxen, vissen en wandelen. De rivier Shimnna stroomt door het park, en er zijn maar liefst 16 bruggen te vinden - de oudste dateert uit 1726. Er zijn 4 bewegwijzerde paden waar je uit kunt kiezen, en omdat ik aan de 'verkeerde' kant begon heb ik er (onbedoeld) veel van gezien. Helemaaaal niet erg! Ik kwam onderweg wat wandelaars, hondjes en vooral veel paardrijders tegen - en een paar hertjes, terwijl ik aan het lunchen was op een boomstam. Ik vond vooral het pad langs de rivier erg gaaf - het leek net een sprookjesbos, met de mossige stenen in de rivier en laaghangende takken. Magisch!

Movie Update - April

Ik had wat minder tijd voor films in April, maar ik heb er uiteindelijk toch 7 gezien...

1) Ghost

Af en toe probeer ik een oudje, en dit keer was het tijd voor Patrick Swayze en Demi Moore. Het gaat van drama naar romantiek, humor en een echt whodunnit - het lijkt misschien veel maar het werkt op een of andere manier wel. De rol van Whoopi Goldberg, als helderziende, was ook erg grappig!

2) Chef

Films over eten kunnen best gevaarlijk zijn. Ik kijk Chocolat liever niet al te vaak, omdat ik dan meteen een grote hoeveelheid brownies en ander chocoladespul wil gaan bakken. Chef gooit het over een andere boeg, met heerlijk uitziende groentes en andere gerechten. Naast een 'food film' is het ook een road trip, en vertelt de film het verhaal van een vader die een betere band met zijn zoon wil opbouwen. Een erg charmant filmpje, met leuke mini rolletjes van o.a. Robert Downey Jr. en Scarlett Johansson.

3) Fast & Furious 7

Je zult misschien denken: wat moet jíj nou met Fast & Furious? Ik moet toegeven, ik heb deel 1 t/m 6 niet gezien en deze kwam voorbij op tv. Deze film kun je best zien zonder die 'voorkennis'! Dit is de laatste film van Paul Walker, met een al veel besproken emo-einde. De rest van de film was compleet belachelijk, wat 'm weer ontzettend grappig maakte. Mijn favoriete scene: the Rock met zijn arm in het gips, dat hij met z'n spierballen los knalt. :p

4) The Jungle Book (bios)

Ik ben fan van de oude Disney animatie van Jungle Book. De liedjes, zowel in het Engels als het Nederlands, de stemmen, het verhaal... ik vind het geweldig. Ik was dan ook behoorlijk sceptisch toen deze live-action CGI versie werd aangekondigd. Dat was dus nergens voor nodig! Na een paar minuten heb je al niet meer in de gaten dat je naar CGI zit te kijken: de dieren zijn met bijzonder veel detail in beeld gebracht en de omgeving idem dito. De stemcast maakt het af: ik vond vooral Bill Murray (als Baloo), Idris Elba (Shere Khan) en Ben Kingsley (Bagheera) erg tof. En natuurlijk Christopher Walken als King Louie, die man kan weinig fout doen bij mij!

De film was met vlagen best spannend, en er is op sommige plaatsen afgeweken van de tekenfilm versie - er wordt ook een stuk minder in gezongen. Dat vond ik totaal niet storend, het paste precies. Deze nieuwe versie van the Jungle Book is een aanrader!

5) Batman vs Superman - Dawn of Justice (bios)

Ik ben opgegroeid met superhelden dingetjes, zoals X Men, Superman (Lois & Clark, wie kent het nog?) en natuurlijk ook Batman. Toen ik hoorde dat Ben Affleck de nieuwe Batman ging spelen moest ik hard lachen, want dat kon toch niet? Laat ik kort zijn: hij valt me reuze mee. Dat kan ik van de rest van de film niet zeggen, want het ging van het ene belachelijke moment naar het andere. Ik wil geen spoilers plaatsen, maar de manier waarop de 'oorlog' tussen Batman en Superman opgelost wordt is zo verschrikkelijk lame...

Er viel tussendoor ook nog wel wat te genieten hoor, zo vond ik Wonder Woman super cool, ik zou best zo'n lasso willen hebben. ;) En de actie was goed in beeld gebracht, zoals het bij een superheldenfilm hoort ging alles minstens 100x kapot. :P

6) Pretty in Pink

Ik sloot de maand af met nog een klassiekertje, dit keer een romkom uit de jaren 80. High school meisje is arm, krijgt een oogje op een rijke jongen en heeft ook nog een jeugdvriend die heimelijk op haar verliefd is (en eigenlijk een creepy stalker is). De mode is goed fout, de muziek leuk en het is allemaal erg luchtig. Fijn vermaak voor een doordeweekse avond!

Een dagje naar... de Gobbins

Het voordeel (maar ook nadeel) van werken in de toeristische sector is dat je veel ideeën opdoet voor reizen en dagtripjes. Ik had de Gobbins al een tijdje op mijn 'wish list' staan en het ging er dan eindelijk van komen! Het is altijd leuk om bezoek te krijgen, zeker als je daardoor wat van je eigen lijstje kunt afstrepen. Het was ook nog eens bijzonder aangenaam weer, met (voor Noord Ierland) zomerse temperaturen.

De Gobbins is een 'nieuwe' toeristische attractie aan de noordkust van Ierland. Tussen aanhalingstekens, want het opende voor het eerst haar deuren in de jaren 20 van de 20e eeuw. Het was toentertijd ongeveer even populair als de Giant's Causeway! De Gobbins is een wandelpad dat verschillende soorten bruggen, een tunnel en uitgehouwen treden combineert - het is daardoor niet voor iedereen geschikt. Je mag er alleen onder begeleiding op, en je krijgt ook een kek helmpje op je hoofd. En die heb je zeker nodig, ook als je wat kleiner bent! Terwijl ik mijn voeten zorgvuldig op de oneven trapjes plaatste bedacht ik hoe knap het wel niet was van die Edwardiaanse dames, dat ze met jurk en al dat pad bewandelden...

Al met al ben je zo'n 2,5 uur onderweg, je krijgt erg veel waar voor je geld! Je volgt een pad dat pal langs de kliffen loopt, en op sommige plekken ga je dus over (en onder) het water. Ieder stukje heeft een verhaal, ik vond vooral de grot die gebruikt werd voor de zout smokkel (ja, echt waar!) erg interessant. We liepen langs bijzondere rotsformaties, broedende (en schijtende) vogels en we zagen ook een stukje Schotland. Op het moment dat wij de tour deden was pas éénderde van de vogelpopulatie aangekomen, er zullen over een tijdje ook puffins (yay!) te zien zijn. Voor mij dé reden om nog een keer terug te gaan voordat ik de grote oversteek ga maken!


Dit was de Gobbins aan het begin van de 20e eeuw...

En zo ziet het er nu uit...

Music Monday: Best of 2016 - tot nu toe

Meestal heb ik rond deze tijd van het jaar al een tiental aan favoriete platen, maar in 2016 heb ik voornamelijk 'gouwe ouwe' geluisterd. Er zijn maar een paar nieuwe albums waarvan ik dacht 'ja, die wil ik nog wel een keer horen'. Misschien ligt het aan mijn 'state of mind', of ik heb gewoon nog niet de juiste platen aangeklikt in Spotify. Ik heb sowieso het gevoel dat ik heel veel gemist heb, dus kom maar op met die tips!

1) The Gloaming - 2

Ik denk dat ik dit album het meest heb geluisterd - meer dan alle andere 2016 albums bij elkaar. The Gloaming is een Iers-Amerikaanse groep die een mix maakt van traditioneel Ierse muziek en moderne klassieke/ ambient muziek - met de nadruk op de fiddle en piano. Ook maken ze gebruik van seán-nos zang, dit is een oud Ierse zangvorm die vooral in de 'Gaeltacht' (Iers sprekende) regio's nog veel voorkomt. Tijdens mijn tripje naar Sligo vorige maand stond dit album op repeat (samen met het titelloze debuut) en daar werd ik nóg verliefder op deze muziek. Ik heb geen idee wat ze zingen, maar dat doet er niet toe. De sfeer is fantastisch! Als je een album zoekt om bij weg te dromen kan ik je dit van harte aanbevelen...



Favoriete nummers: Fáinleog (Wanderer), The Rolling Wave, The Pilgrim's Song - maar eigenlijk werkt dit album het beste als een geheel.

2) Damien Jurado - Visions of Us on the Land

Het duurde even voordat dit album landde maar het is wederom een fijne. Je kunt dit zien als de afsluiter van de trilogie die Jurado startte met Maraqopa, in 2012. Het is wederom een psychedelisch album, waar je iedere luisterbeurt wel weer wat nieuws in kunt ontdekken. Niet alleen in de teksten, maar ook de rijke instrumentatie. Een fijne trip! (En net zoals bij the Gloaming werkt doet Visions of Us on the Land het vooral goed als je alles na elkaar luistert...)



Favoriete nummers: Qachina, Kola

3) Andrew Bird - Are You Serious?

Meneer Bird is al heel wat jaartjes vaste prik in huize Anneke. Afgelopen zaterdag zag ik hem voor de 9e keer live (yay!) en zijn albums komen zeer regelmatig voorbij op Spotify, mp3-speler, YouTube en platenspeler. Hij is behoorlijk creatief, al beschouw ik de vorige 2 worpen (een coveralbum en soundscapes) niet als échte Andrew Bird platen. Are You Serious? moest even landen, in eerste instantie was ik best een beetje teleurgesteld. Het is niet zijn beste werk, maar er staan genoeg leuke nummers op om me tevreden te houden. Uiteindelijk heb ik toch best een zwak voor deze adorkable multi-instrumentalist...



Favoriete nummers: Left Handed Kisses, Capsized

4) Bombay - Show Your Teeth

Ik krijg niet heel veel mee van wat er in Nederland gebeurd, dat krijg je nu eenmaal als je al (bijna) twee jaar in het buitenland woont en weinig (internet)radio luistert. Sinds een tijdje zet ik regelmatig Pinguin Radio op, wat ik één van de betere zenders vind op het moment. Gold Rush kwam een paar keer voorbij, maar het duurde even voor ik door had wat de titel en de uitvoerende artiest was. Met dank aan Spotify (heerlijk joh, internet) kon ik al snel het hele album tot mij nemen, en ik vind het best lekker! Of ik het over een paar maanden ook nog leuk vind weet ik niet maar voor nu is het prima.



Nog niet vaak genoeg geluisterd: David Bowie - Blackstar, Graham Nash - This Path Tonight, Yeasayer - Amen & Goodbye, M. Ward - More Rain, The Last Shadow Puppets - Everything You've Come to Expect, Daughter - Not To Disappear.