maandag 12 december 2016

Memorabele concerten van 2016

2016 was een mooi muziekjaar, met een tweetal festivals (Haldern Pop & Best Kept Secret) en 'iets meer' losse concerten. ;)
Ik zag dit jaar een aantal artiesten voor de eerste keer, en ik heb daar in sommige gevallen best een tijdje op moeten wachten. In deze blogpost licht ik er een aantal uit die op een bepaalde manier bijzonder waren. Dit is geen toplijstje, de concerten staan in willekeurige volgorde.

Moddi (Jeruzalemkerk, Amsterdam)

Deze schattige Noor zag ik járen geleden in het voorprogramma van Angus & Julia Stone. Van het hoofdprogramma luister ik niet zo veel meer, maar Moddi is blijven hangen. Zeker met zijn nieuwste album, Unsongs, weet hij mij te raken. Het is ook echt een schatje on stage. Afgelopen oktober speelde hij in de Jeruzalemkerk in Amsterdam, een prachtige locatie waar de breekbare liedjes extra goed tot zijn recht kwamen. En hij zong ook nog eens het prachtige House by the Sea, kippenvel...'

House by the sea 😍 #moddi

A video posted by Frau Anni (@staralfur1) on



Kaleo (Paradiso, Amsterdam)

Lang geleden dat ik zo omver werd geblazen door een 'nieuw' bandje! De grote zaal van Paradiso was stijf uitverkocht en iedereen ging behoorlijk uit z'n dak op de stoere bluesrock van deze IJslandse mannen. De 'voetbal haka' kwam zelfs nog voorbij, lol...

Joanna Newsom (The Olympia, Dublin)

Ik heb zo'n 10 jaar moeten wachten op mijn eerst Joanna concertje, maar oh-oh dat wachten was het echt waard. Het begon allemaal met de prachtige oude venue, waar de stoeltjes totaaaaal niet comfortabel zaten. Robin Pecknold (a.ka. Fleet Foxes) was het perfecte voorprogramma, en Joanna Newsom deed er nog een paar scheppen bovenop. Bij d'r eerste giechel was het ijs al gebroken en iedereen collectief verliefd - wat een puur, lief boselfje en wat een waanzinnige muzikaliteit! Ik schreef er eerder al wat over, en ik kijk graag deze toegift terug. Als dit mijn enige Joanna concert gaat zijn zou ik daar best mee kunnen leven...



Michael Kiwanuka (Paradiso, Amsterdam)

Michael Kiwanuka was één van mijn fijnste ontdekkingen dit jaar, en zijn tweede album 'Love & Hate' komt zeker in mijn eindejaarslijstje voor. Ik heb het geluk gehad dat ik deze man dit jaar maar liefst drie keer live mocht zien: Best Kept Secret, Haldern Pop & Paradiso. Laastgenoemde concert was toch wel het beste, het was te merken dat iedereen nóg beter op elkaar ingespeeld was na een paar maanden en nummers zoals Cold Little Heart werden echt fe-no-me-naal uitgevoerd.

Benjamin Francis Leftwich (Muziekgebouw Frits Philips, Eindhoven)

Nog een artiest die ik na een behoorlijk lange tijd eindelijk eens live zag! Benjamin's album Last Smoke Before the Snowstorm was de soundtrack van mijn herfst/winter 2011, en de jaren daarna. Dit jaar kwam eindelijk zijn tweede (prachtige!) plaat uit, en dus eindelijk de kans om het live te horen. En wat was het mooi! Hele sympatieke vent ook, we hebben na afloop gezellig staan kletsen over onder andere de troosteloosheid van Yorkshire. Lol!

Selfie time. 😁 #benjaminfrancisleftwich

A photo posted by Frau Anni (@staralfur1) on



Keaton Henson (Carré, Amsterdam)

Ik had me ingesteld op een tranendal: tissues in de hand en geen make-up. Het bleef beperkt tot een flinke dosis kippenvel en een setje vochtige ogen, maar owow wat was het mooi! Keaton zingt heel breekbaar, en zo ziet 'ie er eigenlijk ook wel uit. ;) Carré was de perfecte locatie en ik ben blij dat ik na al die jaren eindelijk deze bijzondere artiest op mijn 'seen live' lijstje mag schrijven.

Sigur Rós (Royal Hospital Kilmainham, Dublin)

Mijn grote liefde in één van mijn favoriete steden, op een bijzondere historische locatie, vlak voordat ik weer terug zou gaan verhuizen naar Nederland - dit mocht ik uiteraard niet missen. Het was mijn achtste keer SR, en hoewel het niet hun beste optreden was heb ik toch heel fijne herinneringen overgehouden aan dit concert. Zo heb ik ein-de-lijk eens Starálfur gehoord, en ben ik er achter gekomen dat ze met z'n drietjes (dus zonder strijkers & blazers) ook een heel tof en vol geluid kunnen produceren. Liefde!

Samm Henshaw (Best Kept Secret / Haldern Pop / Bird, Rotterdam)

2016 was ook zéker het jaar van Sammie (ja, zo mogen we 'm noemen!). Ik ging op advies van Marleen mee naar het optreden op BKS, en ik werd daar weggeblazen door het oneindige enthousiasme van deze jonge Brit en zijn vriendengroep cq. band. Het spelplezier spat er vanaf, wat stilzitten onmogelijk maakt. Hij herkent ons al (lol), dus we zijn 'aangenomen' als het Sammie Promo Team voor Nederland. Volgend jaar komt er (als het goed is) een album, dus onthoud die naam!

Nice meeting you! #sammhenshaw #haldernpop

A photo posted by Frau Anni (@staralfur1) on



Jason Isbell (Haldern Pop)

De 'award' voor herontdekking van het jaar gaat naar Jason Isbell. In 2015 ging zijn album Something More Than Free een beetje langs me heen, maar eerder dit jaar 'landde' het plaatje opeens keihard. En dan vooral het nummer If It Takes a Lifetime, zo'n mooie tekst! Ik was érg enthousiast toen Jason werd bevestigd voor Haldern Pop, en ik stond dan ook lekker vooraan. ;)
Het was een geweldig rockende show, met als hoogtepunt het eerder genoemde nummer. Hopelijk mag ik 'm snel nog een keer live zien!

Jason played one of my favourite songs. 💕 #haldernpop #festival #jasonisbell

A video posted by Frau Anni (@staralfur1) on



St. Paul and the Broken Bones (Haldern Pop) & Thijs Boontjes Dans & Show Orkest (Appelpop)

Deze twee concerten horen bij de categorie 'lekker dansen'! St. Paul is een hyperactief mannetje met een beste wel imposante stem, waarbij na afloop het publiek blééf swingen! En Thijs Boontjes is misschien wel het leukste Nederlandse concert van het jaar, met z'n droogkomische teksten en catchy orgeltje. Was de wereld maar een karaokebar!

woensdag 7 december 2016

Movie Update - November

De score van november is best wel laag - ik geef de 'schuld' aan mijn mega Gilmore Girls marathon (7 seizoenen) en het feit dat ik minder zin en tijd had om naar de bios te gaan of een lange film uit te zitten. Ik verwacht meer te gaan zien in december, zeker met de kerstvakantie in het verschiet. Ik kan niet wachten! (Op de vakantie vooral, laat dat duidelijk zijn)

1. Footloose

Het is een beetje een traditie dit jaar: oude (dans) films bekijken. Footloose (met Kevin Bacon) stond ook nog op mijn Netflix lijstje, over een stadsjongen die aanpassingsproblemen heeft in een conservatief stadje waar zelfs dansen verboden is. Dat gegegven vond ik maar raar, maar anders was er helemaal weinig overgebleven van het flinterdunne verhaal. De dansscenes waren wel tof, maar ik had er meer verwacht - dit maakt Footloose een lichte teleurstelling. Ach, ik heb nu wel weer een jaren 80 klassieker afgevinkt. Op naar de volgende!

2. Doctor Strange (bios)


Het duurde even voordat ik de nieuwste Marvel in de bioscoop kon gaan zien - ik heb helemaal niks aan 3d (ik zie het simpelweg niet) en de gewone 2d versie draaide maar beperkt. Uiteindelijk draaide 'ie op een zaterdagmiddag in Arnhem, en het was het wachten meer dan waard. Ik ben sowieso wel liefhebber van Benedict Cumberbatch en hij is echt geknipt voor deze rol. Hij speelt namelijk wel vaker egocentrische klootzakken die je uiteindelijk toch wel lief gaat vinden (zoals Sherlock) en Dr. Strange is precies hetzelfde. Voeg daar nog een Inception-achtig verhaal, de badass Tilda Swinton en vette visuals aan toe en je hebt (wat mij betreft) een van de beste Marvels ooit. De scenes na de aftiteling (heeft dat trouwens een naam?) beloven alvast veel goeds voor de komende Marvel films...

dinsdag 6 december 2016

Avonturen in de Sportschool

Sinds een paar maanden ben ik weer in sportschool modus. Dat wil zeggen: ik heb een abonnement op de plaatselijke sportschool (3 minuten lopen) en ik probeer zo'n 2 keer per week te gaan. Tot nu met wisselend succes, soms ben ik écht te moe om te gaan - terwijl ik weet dat je van sporten normaal gesproken energie krijgt. 'T is een vicieuze cirkel...


De sportschool waar ik lid van ben is lekker kleinschalig, en soms komt er een personal trainer bij je om je uit te dagen voor een buikspierchallenge - of iets dergelijks. Die persoonlijke aandacht heb ik gemist, ik betaalde in Belfast stukken minder maar daar keken de PT's niet naar je om als je ze niet had ingehuurd. Er is bij mijn gym een leuk sfeertje, waarin iedereen elkaar ziet en ook helpt. Een fijne gedachte! En nu op naar de 'bikini body', voor aankomende zomer... :P

dinsdag 1 november 2016

Movie Update - Oktober

1. Supersonic (bios)

Ik hou wel van een beetje Oasis op z'n tijd. De documentaire Supersonic gaat over de beginjaren van Oasis, tot en met de mega-concerten op Knebworth in 1996. Het begint al goed met minstens 5 fucks in 1 zin, dat zet meteen de toon! Ik vond het opvallend hoe veel oud materiaal er tussen zit, zelfs uit de periode dat Noel nog roadie was. De documentaire belicht niet alleen het succesverhaal van Oasis, het laat ook de moeizame relatie van de broertjes Gallagher zien. Het voelde als een trip down memory lane, ook al werd ik pas in 2002 echt Oasis liefhebber. Een aanrader, ook als je niet zo heel veel met de band hebt. ;)


2. Inferno (bios)

Na de Da Vinci Code en Angels & Demons is er weer een nieuwe Dan Brown verfilming. Van Inferno heb ik het boek niet gelezen, maar dat was voor deze film geen probleem. Tom Hanks is (uiteraard) weer van de partij als Robert Langdon en deze keer komt Felicity Jones er bij als vrouwelijke factor. De eerste 15/ 20 minuten vond ik lastig om doorheen te komen vanwege de cameravoering, ik werd er zelfs een klein beetje onpasselijk van. Gelukkig kalmeerde het daarna en kon ik genieten van een spannende achtervolging door Florence. Geen enorme verrassingen, gewoon heerlijk vermaak.

3. The Time Traveller's Wife

Ik hou wel van een tijdreis film op z'n tijd: About Time is denk ik 1 van mijn favorieten in het genre. Bij The Time Traveller's Wife werkt het net iets anders: de tijdreiziger heeft geen invloed op wanneer 'ie gaat tijdreizen, en waar naartoe. Zo kan het dus zijn dat Henry's toekomstige vrouw hem herkent van vroeger, terwijl hij zelf nog niet bij haar langs is geweest. Heden, verleden en toekomst worden random door elkaar laten zien, wat het niet heel makkelijk maakt voor de kijker. Ze voegen gewoon wat grijze haren toe bij de hoofdpersoon en dan mag je het raden. Je moet ook niet heel erg gaan nadenken, want dan blijft er weinig van het verhaal over. ;)

Het is gewoon een lieve, romantische film met hier en daar wat drama. Ik vond het mooi!

4. Smoorverliefd

Soms ga ik een beetje uit mijn comfort zone en kijk ik een Nederlandse film. Het acteren is vaak cringe-worthy, maar er valt altijd wel wat te lachen. Zo ook bij Smoorverliefd. Het verhaal (verschillende vrouwen zijn op zoek naar echte liefde) stelt misschien niet zo veel voor, maar bij onderstaande quote moest ik echt even de film pauzeren omdat ik niet meer bij kwam van het lachen. ;)

'Er zal toch wel iets goeds tussen zitten?' (over een script)
- Ja, de spaties!

5. Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (bios)

De nieuwe Tim Burton. Meer is er niet nodig om mijn interesse te wekken. Miss Peregrine's Home for Peculiar Children is gebaseerd op een boekenreeks, waar ik eerlijk gezegd nog nooit van had gehoord. Het hele gebeuren deed me een beetje denken aan X-men, maar dan voor tieners. Ieder kind in de film heeft namelijk een bepaalde gave, varierend van kracht, vliegen tot het versneld kunnen laten groeien van planten. Ze zijn alleen niet veilig in de gewone wereld, vandaar dat Ymbrynes (waaronder dus ook Miss Peregrine) ze in zogenaamde time-loops beschermen tegen de slechteriken (onder leiding van een super freaky en awesome Samuel L. Jackson).

Miss Peregrine is niet Burton's beste film, maar het is wel onmiskenbaar zijn stijl. De decors, de kostuums... alles is met ontzettend veel aandacht in elkaar gezet. Een aanrader als je van fantasy houdt!


6. Sixteen Candles

Ik probeer iedere maand wel een jaren 80 'klassieker' te kijken, en deze maand is het tijd voor Sixteen Candles. Wederom met Molly Ringwald, a.k.a. de koningin van de tiener romkom. Dit keer vergeet de hele familie haar verjaardag, omdat ze te veel bezig zijn met het huwelijk van zuslief. En dan komt er ook nog eens bij dat Molly's crush haar niet staan en een overmatig geile puber haar stalkt. Ah boe.

Ik vond Sixteen Candles eerlijk gezegd niet veel aan: stomme geluidseffecten, over-the-top acteerwerk en een flut verhaaltje. Het kijkt wel makkelijk weg en het duurt ook niet bijster lang, dat scheelt. En het kleine rolletje voor John Cusack vond ik dan weer wel erg leuk. Wat een broekie...

7. Ghostbusters (2016)

Ik heb het kijken van deze film lang uitgesteld. Niet omdat ik zo'n mega fan ben van het origineel, maar omdat ik het ronduit belachelijk vind dat Hollywood alle classics opnieuw wil uitbrengen. Verzin eens iets nieuws! Deze all-chick Ghostbusters is niet bepaald goed te noemen, maar er zitten nog wel wat aardige momenten tussen. Chris Hemsworth, bijvoorbeeld. ;)

8. The Three Musketeers (2011)

Ik sluit de maand af met nóg een remake, en wel van het (in mijn ogen) briljante The Three Musketeers uit 1993. Laten we het er op houden dat die versie ultiem jeugdsentiment is. ;)
Netflix heeft veel van dit soort 'nieuwe versies', vandaar dat we (Rianne en ik) er bij kwamen. Ik zal het kort houden: wat een flutfilm. We waren nog niet eens op de helft toen we besloten de themesong van de animatieserie 'Albert de Vijfde Musketier' erbij te halen - ken je die nog?! Ook was het een mooie gelegenheid om een lijstje te maken voor de jaren 90 movie challenge die (ongetwijfeld) binnenkort van start gaat.

Deze remake van de Three Musketeers barst van de clichés, slecht acteerwerk, nog belabberde special effects en matig verhaal. Het enige positieve aan deze film: Luke Evans (yum) en de enigszins belachelijke kostuums. Zelfs Orlando Bloom kon de film niet redden...

donderdag 20 oktober 2016

Movie Update - September

1) Suicide Squad (bios)

De laatste jaren ben ik best wel into superheldenfilms. Marvel of DC, het maakt me eerlijk gezegd niet zo heel veel uit. Ik vond de trailer van Suicide Squad best tof, vandaar dat ik hier wel naar uitkeek. Helaas viel het een beetje tegen - de actie is wel lomp, maar de opbouw en het verhaal zelf laat veel te wensen over. Maargoed, ik heb 'm gezien en deze kan op het stapeltje 'hoef ik niet per sé nog een keer te zien'. Het herkijk-stapeltje is vooral Marvel, trouwems, ik had het dus kunnen weten. ;)

2) Hellboy

Door met de volgende superheld! Hellboy is zo'n film die al jaren uit is maar die ik nog nooit heb gezien. Net als bij menig ander film in het genre komen er bovennatuurlijke elementen aan bod, en komen er ook wat nazi's om de hoek kijken. Hellboy is heerlijk duister en sarcastisch, ik hou daar wel van!


3) Waffle Street

And now for something completely different...

Waffle Street stond als suggestie bij Netflix: deze film over een werkloze bankier die wafels gaat bakken is in het begin misschien een beetje raar, maar is uiteindelijk nog best leuk. Weer een prima avondvulling, dankjewel Netflix!

4) Steve Jobs

Op zaterdag kijk ik vaak met mijn ouders en broertje een film. Dit kan vanalles zijn, mijn broertje heeft vaak een viertal keuzes klaarstaan. Deze maand keken we onder andere Steve Jobs, met Michael Fassbender dus. Ik heb wel wat met meneer Fassbender (hihi), maar Steve Jobs/ Apple perikelen laten me koud. Helaas kon Fassy me niet bij de les houden, ik vond het een enorm droge en saaie film. De sterrencast (met o.a. ook nog Kate Winslet) kan de boel niet redden...

5) Bridget Jones's Baby (bios)

De eerste 2 Bridget Jones films zijn al jaren mijn go-to films als ik me wat minder voel, dus een tripje naar de bios voor deel 3 was een must. Een vervolg had van mij niet per se gehoeven, maar het was ook wel weer leuk om de karakters in actie te zien. Bridget is single, hangt een beetje de sloerie uit (go girl) en zit vervolgens met het probleem dat ze niet weet welke man de vader van haar ongeboren kind is. Genoeg stof voor hilariteit dus. ;)

Deel 3 van Bridget Jones is hopelijk de laatste in de reeks: ik vond 'm wel leuk, maar lang niet zo geniaal als de eerste twee. Ik vond de toevoeging van Emma Thompson wel een goede vondst trouwens, ik vind haar echt zo grappig!

6) The Magnificent Seven (bios)

Na de chickflicks en superhelden is het tijd voor wat stoere mannen met geweren. Ik heb niet zo veel met westerns, maar The Magnificent Seven voegt er ook nog wat humor (en eyecandy) aan toe. Daar zorgt Chris Pratt wel voor. ;)
We zaten met z'n drietjes in de zaal, en konden dus volop commentaar leveren tijdens de film. Het verhaal volgde een beetje hetzelfde patroon als de gemiddelde chickflick: het gaat fout, nog fouter en uiteindelijk komt het allemaal goed. Met het nodige geweld, dat wel. ;)

zaterdag 1 oktober 2016

Werk update

Ik heb kunnen genieten van 2 maanden glorieuze zomervakantie, vol boeken, dagjes uit en plaatjes draaien. Dat luie leventje is voorbij, want sinds een aantal weken ben ik weer hard aan het werk. Zoals jullie (waarschijnlijk) al weten ben ik aangenomen op een mbo groenschool in Barneveld en ik moet zeggen dat ik het (tot nu toe) super tof vind!


Allereerst de school zelf. Het is vrij groot maar door de overzichtelijke indeling (ieder team heeft z'n eigen gang) en vele dieren in en om de school voelt het heel fijn en vertrouwd. Er staan alpaca's bij de ingang en als ik in de werkkamer zit heb ik uitzicht op het wallaby weitje. 'Never a dull moment' dus! Even bij de printer moeten wachten is ook geen straf, want dan kan ik even bij de schildpadjes kijken. Zo zijn er in totaal zo'n 1000 dieren bij de school, die allemaal verzorgd worden door de studenten - 's ochtends en 's middags zijn er speciale verzorgingsuren ingeroosterd.


Naast mijn reguliere lessen ben ik dit jaar ook co-mentor, van een groep tweedejaars. Dit betekent dat ik op stagebezoek mag, door heel Nederland en ook daarbuiten. De studenten Dier & Management komen bij verschillende soorten bedrijven uit, zoals asielen, pensions, kennels, maneges maar ook dierentuinen en groothandels. Tot nu toe heb ik onder andere bij een zorgboerderij, Sea Life in Scheveningen en de dierentuin in Antwerpen een kijkje achter de schermen mogen nemen. Super vet! Het geeft me meteen een beeld van de praktijk van de studenten, en ik hoop dat ik in mijn lessen Engels hier ook mee aan de slag kan. Ik heb in ieder geval genoeg inspiratie voor beroepsgerichte opdrachten...


woensdag 7 september 2016

Movie Update - Augustus

In augustus heb ik niet zo heel veel films gezien, ik was meer bezig met breien en Olympische Spelen kijken. Ik heb op zich al wel zin in het najaar: want geef toe, niets is zo fijn om op een druilerige zondag een filmmarathon te houden! ;)

1) Star Trek: Beyond (bios)

Vorig keek ik met veel plezier de twee Star Trek films van de 'reboot'. Het vervolg stond dan ook behoorlijk hoog op mijn lijstje! En hij stelde zeker niet teleur - sterker nog, ik vind 'm misschien wel de beste van de drie. Mijn 'main man' Simon Pegg heeft meegeschreven aan het script en dat is goed te merken - de film is met vlagen super grappig! De standaard 'Kirk, I'm a doctor, I'm a ...' van Bones zit er uiteraard weer in en ook Spock had een paar geweldige uitspraken.

Verder was het zoals vanouds weer bijzonder vermakelijk, mooi gemaakt en best spannend. Ik ga 'm zeker nog een keer zien!


2) London Has Fallen

Een paar jaar geleden zag ik Olympus Has Fallen, een film die niet heel lang is blijven hangen - maar dat hoort nu eenmaal bij het genre denk ik. Blijkbaar was de wereld nog niet kapot genoeg gegaan, vandaar dat nu Londen aan de beurt is. Gerard Butler mag weer opdraven als paranoide beveiliger die in zijn eentje de boel moet redden van terroristen enzo. Binnen no-time ligt heel Londen in puin, en zoals het bij een echte actiefilm hoort gaat alles daarna nóg een keertje stuk. Mocht je een avondje hersenloos vermaak willen zit je met deze film wel goed. Het verhaal? Ik ben het al weer vergeten... :P

3) X-Men Apocalypse

Na Londen is nu de hele wereld aan de beurt. Gelukkig zijn de X-men er! Na First Class en Days of Future Past valt deze eerlijk gezegd een beetje tegen, al zijn James McAvoy en Michael Fassbender leuk zoals vanouds. Wat mij vooral stoorde is dat de Apocalypse dude helemaal niet zo massive en indrukwekkend was als ik had verwacht, maar ook voor deze film geldt dat het prima vermaak is voor een luie (doordeweekse) avond. Het verhaal hangt met (los) zand aan elkaar, maar dat boeit niet aangezien de visuals dik in orde zijn. Alles Kaputt!

4) Mr. Right

Dit was een aanrader van mijn bestie en oh boy, wat is ie leuk! In Mr. Right komt de quirky Martha (gespeeld door Anna 'Pitch Perfect' Kendrick) haar 'Mr Right' tegen - helaas blijkt hij een huurmoordenaar te zijn, op de vlucht voor het kartel dat hem heeft ingehuurd. Dit resulteert in een doldwaze actiekomedie, vol maffe oneliners en dialogen. Ook leuk: Tim Roth speelt de FBI agent die Mr. Right moet oppakken.

Sophie: Martha, at some point you're just going to have to start recognizing these red flags.
Martha: Why? Do you think he's evil? What if he is? You know when I was little, I had this fantasy that I was dating Lex Luthor.
Sophie: From Superman? Wasn't he, like, a genius? Your guy's more like a sexy Rainman or something.



5) Imagine Me & You

Ik kijk bijna iedere maand wel iets willekeurigs op Netflix, vaak in de categorie romcom. De enige reden dat deze film aangeklikt wer is dat één van de hoofdrolspelers ook in Downton Abbey speelde. Het verhaal was best verrassend: meisje wordt op haar trouwdag verliefd op iemand anders (van hetzelfde geslacht) en probeert hiermee te leven. Deze film is ontzettend Brits, met leuke grapjes en verwijzingen. Niet heel hoogstaand, maar dat is ook niet altijd nodig.

6) The Breakfast Club

De 'klassieker van de maand' is er een die veel in andere films genoemd wordt, hoe geweldig 'ie wel niet is. Nou, ik zag het niet hoor. Het verhaal speelt zich in 1 ruimte af: het nablijfhok van een middelbare school, waar kids uit verschillende subgroepen (nerd, sporter, outcast, etc.) gedwongen worden met elkaar de dag door te brengen. Dat ze uiteindelijk wat van elkaar opsteken ('we zijn niet zo verschillend als we hadden gedacht') was te verwachten, en de weg ernaartoe was vooral gevuld met oeverloos gezever en matig acteerwerk. Nee, deze 'klassieker' komt zeker niet in mijn lijstje van favorieten.