I'll send you kisses across the water
For I'd go mad if love weren't true
It's hard to find someone to talk to
Because over here, that's what the weapons do
I won't send you timber, nails, and tears,
Because, honey,
That kind of thing ain't for you
Vergeleken worden met Bob Dylan is voor veel (beginnende) singer- songwriters funest: het is vrijwel onmogelijk te tippen aan de grootmeester. De jonge Amerikaanse songsmid Barna Howard noemt zelf Townes van Zandt en Neil Young als grootste inspiratiebron, voor hemzelf is de Dylan-associatie iets verder weg. Qua stemgeluid lijkt Barna op een jonge Dylan, hoewel de manier van zingen soms doet denken aan Leonard Cohen in zijn begindagen.
Dit jaar verscheen het titelloze debuut van de momenteel in Portland, Oregon woonachtige jongeman. De tien nummers hebben allemaal een licht melancholische ondertoon, en de akoestische gitaar als basis. Zo hebben we er meer, maar de warme, heldere stem van Barna maakt het verschil. Het plaatje klínkt oud, en de hoes draagt nog meer bij aan dit retro- gevoel.
Tekstueel is het ook prima in orde: Howard zingt over alledaagse zaken: pijn, verdriet, verlies en liefde. Hij weet met fraaie zinsconstructies de luisteraar te boeien, met de afsluiter Timber, Nails and Tears als éen van de hoogtepunten. Het knappe is dat Barna Howard met minimale middelen (vaak alleen gitaar en stem) onder de huid van de luisteraar weet te kruipen. Barna Howard’s debuut is er eentje die het prima zal doen op zwoele zomeravonden, bij het kampvuur of gewoon in een luie stoel. Hoe dan ook, deze jongeman verdient het om bekend(er) te worden.
woensdag 23 mei 2012
zaterdag 24 maart 2012
[review] Daniel Rossen - Silent Hour/ Golden Mile EP
Sinds Veckatimest (2009) is het vrij stil geweest rondom de Amerikaanse band Grizzly Bear, maar de leden hebben zeker niet stil gezeten. Zo was daar in het najaar van 2011 het project CANT van bassist Chris Taylor, en is het nu de beurt aan singer- songwriter en gitarist Daniel Rossen om met een solo album te komen. Het resultaat: een vijf nummers tellende EP getiteld Silent Hour/ Golden Mile.
Het start mooi en herkenbaar met Up On High: subtiel gitaarspel zoals we dat van Rossen gewend zijn en gecombineerd met strijkers en de net zo herkenbare (laidback) zang is dit een prachtige opener.
In this big empty room
Finally feel free
To sing for me
Silent Song is wat meer uptempo en poppy, met een Beatlesque- vibe, catchy melodie en sfeervolle achtergrondzang. Ook hier valt de gitaarpartij weer op, en wordt nog maar eens duidelijk hoe goed Daniel Rossen is als componist.
Vervolgens is daar Return to Form, wat start als een lieflijk popliedje maar eindigt met een behoorlijke uitbarsting inclusief blazers en strijkers. Ook tekstueel is dit nummer een pareltje – net als de andere nummers op dit (overigens te korte) plaatje.
Call them what you want
A coward or a clown
Light up the fire again
And throw them off
Saint Nothing tapt uit een wat ander vaatje: dit nummer heeft de piano als basis. Eigenlijk is de term ‘compositie’ meer van toepassing. Rossen heeft laag voor laag een deken gebouwd met piano, blazers en stem. Als luisteraar wordt je meegenomen naar een weids landschap met heldere sterrenhemel terwijl Rossen zachtjes “walk with me/ speak to me” door de boxen laat komen. Dit is niet de meest toegankelijke track op de EP, maar wel een van de meest sfeervolle.
Afsluiter Golden Mile brengt de luisteraar weer terug in de (harde) realiteit. Door de gitaar en drums doet dit nummer nog het meest denken aan Southern Point (van Grizzly Bear). Ook al klinkt dit nummer uptempo en redelijk vrolijk, wie naar de tekst luistert zal toch andere conclusies moeten trekken...
For a silent hour, for a golden mile
There is bliss in this mess
There is madness all around
Met Silent Hour/ Golden Mile heeft Daniel Rossen een schitterende EP afgeleverd, die meteen herkenbaar zal klinken en met elke luisterbeurt wat meer geheimen prijsgeeft. Eigenlijk is het een EP zonder zwakke punten, waarmee Rossen de lat érg hoog heeft gelegd voor de nieuwe Grizzly Bear cd. Want, als ¼ van Grizzly Bear zoiets fraais kan maken, kan dat nieuwe album toch niet anders dan magistraal worden?
Het start mooi en herkenbaar met Up On High: subtiel gitaarspel zoals we dat van Rossen gewend zijn en gecombineerd met strijkers en de net zo herkenbare (laidback) zang is dit een prachtige opener.
In this big empty room
Finally feel free
To sing for me
Silent Song is wat meer uptempo en poppy, met een Beatlesque- vibe, catchy melodie en sfeervolle achtergrondzang. Ook hier valt de gitaarpartij weer op, en wordt nog maar eens duidelijk hoe goed Daniel Rossen is als componist.
Vervolgens is daar Return to Form, wat start als een lieflijk popliedje maar eindigt met een behoorlijke uitbarsting inclusief blazers en strijkers. Ook tekstueel is dit nummer een pareltje – net als de andere nummers op dit (overigens te korte) plaatje.
Call them what you want
A coward or a clown
Light up the fire again
And throw them off
Saint Nothing tapt uit een wat ander vaatje: dit nummer heeft de piano als basis. Eigenlijk is de term ‘compositie’ meer van toepassing. Rossen heeft laag voor laag een deken gebouwd met piano, blazers en stem. Als luisteraar wordt je meegenomen naar een weids landschap met heldere sterrenhemel terwijl Rossen zachtjes “walk with me/ speak to me” door de boxen laat komen. Dit is niet de meest toegankelijke track op de EP, maar wel een van de meest sfeervolle.
Afsluiter Golden Mile brengt de luisteraar weer terug in de (harde) realiteit. Door de gitaar en drums doet dit nummer nog het meest denken aan Southern Point (van Grizzly Bear). Ook al klinkt dit nummer uptempo en redelijk vrolijk, wie naar de tekst luistert zal toch andere conclusies moeten trekken...
For a silent hour, for a golden mile
There is bliss in this mess
There is madness all around
Met Silent Hour/ Golden Mile heeft Daniel Rossen een schitterende EP afgeleverd, die meteen herkenbaar zal klinken en met elke luisterbeurt wat meer geheimen prijsgeeft. Eigenlijk is het een EP zonder zwakke punten, waarmee Rossen de lat érg hoog heeft gelegd voor de nieuwe Grizzly Bear cd. Want, als ¼ van Grizzly Bear zoiets fraais kan maken, kan dat nieuwe album toch niet anders dan magistraal worden?
Abonneren op:
Posts (Atom)