1) Suicide Squad (bios)
De laatste jaren ben ik best wel into superheldenfilms. Marvel of DC, het maakt me eerlijk gezegd niet zo heel veel uit. Ik vond de trailer van Suicide Squad best tof, vandaar dat ik hier wel naar uitkeek. Helaas viel het een beetje tegen - de actie is wel lomp, maar de opbouw en het verhaal zelf laat veel te wensen over. Maargoed, ik heb 'm gezien en deze kan op het stapeltje 'hoef ik niet per sé nog een keer te zien'. Het herkijk-stapeltje is vooral Marvel, trouwems, ik had het dus kunnen weten. ;)
2) Hellboy
Door met de volgende superheld! Hellboy is zo'n film die al jaren uit is maar die ik nog nooit heb gezien. Net als bij menig ander film in het genre komen er bovennatuurlijke elementen aan bod, en komen er ook wat nazi's om de hoek kijken. Hellboy is heerlijk duister en sarcastisch, ik hou daar wel van!
3) Waffle Street
And now for something completely different...
Waffle Street stond als suggestie bij Netflix: deze film over een werkloze bankier die wafels gaat bakken is in het begin misschien een beetje raar, maar is uiteindelijk nog best leuk. Weer een prima avondvulling, dankjewel Netflix!
4) Steve Jobs
Op zaterdag kijk ik vaak met mijn ouders en broertje een film. Dit kan vanalles zijn, mijn broertje heeft vaak een viertal keuzes klaarstaan. Deze maand keken we onder andere Steve Jobs, met Michael Fassbender dus. Ik heb wel wat met meneer Fassbender (hihi), maar Steve Jobs/ Apple perikelen laten me koud. Helaas kon Fassy me niet bij de les houden, ik vond het een enorm droge en saaie film. De sterrencast (met o.a. ook nog Kate Winslet) kan de boel niet redden...
5) Bridget Jones's Baby (bios)
De eerste 2 Bridget Jones films zijn al jaren mijn go-to films als ik me wat minder voel, dus een tripje naar de bios voor deel 3 was een must. Een vervolg had van mij niet per se gehoeven, maar het was ook wel weer leuk om de karakters in actie te zien. Bridget is single, hangt een beetje de sloerie uit (go girl) en zit vervolgens met het probleem dat ze niet weet welke man de vader van haar ongeboren kind is. Genoeg stof voor hilariteit dus. ;)
Deel 3 van Bridget Jones is hopelijk de laatste in de reeks: ik vond 'm wel leuk, maar lang niet zo geniaal als de eerste twee. Ik vond de toevoeging van Emma Thompson wel een goede vondst trouwens, ik vind haar echt zo grappig!
6) The Magnificent Seven (bios)
Na de chickflicks en superhelden is het tijd voor wat stoere mannen met geweren. Ik heb niet zo veel met westerns, maar The Magnificent Seven voegt er ook nog wat humor (en eyecandy) aan toe. Daar zorgt Chris Pratt wel voor. ;)
We zaten met z'n drietjes in de zaal, en konden dus volop commentaar leveren tijdens de film. Het verhaal volgde een beetje hetzelfde patroon als de gemiddelde chickflick: het gaat fout, nog fouter en uiteindelijk komt het allemaal goed. Met het nodige geweld, dat wel. ;)
donderdag 20 oktober 2016
zaterdag 1 oktober 2016
Werk update
Ik heb kunnen genieten van 2 maanden glorieuze zomervakantie, vol boeken, dagjes uit en plaatjes draaien. Dat luie leventje is voorbij, want sinds een aantal weken ben ik weer hard aan het werk. Zoals jullie (waarschijnlijk) al weten ben ik aangenomen op een mbo groenschool in Barneveld en ik moet zeggen dat ik het (tot nu toe) super tof vind!
Allereerst de school zelf. Het is vrij groot maar door de overzichtelijke indeling (ieder team heeft z'n eigen gang) en vele dieren in en om de school voelt het heel fijn en vertrouwd. Er staan alpaca's bij de ingang en als ik in de werkkamer zit heb ik uitzicht op het wallaby weitje. 'Never a dull moment' dus! Even bij de printer moeten wachten is ook geen straf, want dan kan ik even bij de schildpadjes kijken. Zo zijn er in totaal zo'n 1000 dieren bij de school, die allemaal verzorgd worden door de studenten - 's ochtends en 's middags zijn er speciale verzorgingsuren ingeroosterd.
Naast mijn reguliere lessen ben ik dit jaar ook co-mentor, van een groep tweedejaars. Dit betekent dat ik op stagebezoek mag, door heel Nederland en ook daarbuiten. De studenten Dier & Management komen bij verschillende soorten bedrijven uit, zoals asielen, pensions, kennels, maneges maar ook dierentuinen en groothandels. Tot nu toe heb ik onder andere bij een zorgboerderij, Sea Life in Scheveningen en de dierentuin in Antwerpen een kijkje achter de schermen mogen nemen. Super vet! Het geeft me meteen een beeld van de praktijk van de studenten, en ik hoop dat ik in mijn lessen Engels hier ook mee aan de slag kan. Ik heb in ieder geval genoeg inspiratie voor beroepsgerichte opdrachten...
Allereerst de school zelf. Het is vrij groot maar door de overzichtelijke indeling (ieder team heeft z'n eigen gang) en vele dieren in en om de school voelt het heel fijn en vertrouwd. Er staan alpaca's bij de ingang en als ik in de werkkamer zit heb ik uitzicht op het wallaby weitje. 'Never a dull moment' dus! Even bij de printer moeten wachten is ook geen straf, want dan kan ik even bij de schildpadjes kijken. Zo zijn er in totaal zo'n 1000 dieren bij de school, die allemaal verzorgd worden door de studenten - 's ochtends en 's middags zijn er speciale verzorgingsuren ingeroosterd.
Naast mijn reguliere lessen ben ik dit jaar ook co-mentor, van een groep tweedejaars. Dit betekent dat ik op stagebezoek mag, door heel Nederland en ook daarbuiten. De studenten Dier & Management komen bij verschillende soorten bedrijven uit, zoals asielen, pensions, kennels, maneges maar ook dierentuinen en groothandels. Tot nu toe heb ik onder andere bij een zorgboerderij, Sea Life in Scheveningen en de dierentuin in Antwerpen een kijkje achter de schermen mogen nemen. Super vet! Het geeft me meteen een beeld van de praktijk van de studenten, en ik hoop dat ik in mijn lessen Engels hier ook mee aan de slag kan. Ik heb in ieder geval genoeg inspiratie voor beroepsgerichte opdrachten...
woensdag 7 september 2016
Movie Update - Augustus
In augustus heb ik niet zo heel veel films gezien, ik was meer bezig met breien en Olympische Spelen kijken. Ik heb op zich al wel zin in het najaar: want geef toe, niets is zo fijn om op een druilerige zondag een filmmarathon te houden! ;)
1) Star Trek: Beyond (bios)
Vorig keek ik met veel plezier de twee Star Trek films van de 'reboot'. Het vervolg stond dan ook behoorlijk hoog op mijn lijstje! En hij stelde zeker niet teleur - sterker nog, ik vind 'm misschien wel de beste van de drie. Mijn 'main man' Simon Pegg heeft meegeschreven aan het script en dat is goed te merken - de film is met vlagen super grappig! De standaard 'Kirk, I'm a doctor, I'm a ...' van Bones zit er uiteraard weer in en ook Spock had een paar geweldige uitspraken.
Verder was het zoals vanouds weer bijzonder vermakelijk, mooi gemaakt en best spannend. Ik ga 'm zeker nog een keer zien!
2) London Has Fallen
Een paar jaar geleden zag ik Olympus Has Fallen, een film die niet heel lang is blijven hangen - maar dat hoort nu eenmaal bij het genre denk ik. Blijkbaar was de wereld nog niet kapot genoeg gegaan, vandaar dat nu Londen aan de beurt is. Gerard Butler mag weer opdraven als paranoide beveiliger die in zijn eentje de boel moet redden van terroristen enzo. Binnen no-time ligt heel Londen in puin, en zoals het bij een echte actiefilm hoort gaat alles daarna nóg een keertje stuk. Mocht je een avondje hersenloos vermaak willen zit je met deze film wel goed. Het verhaal? Ik ben het al weer vergeten... :P
3) X-Men Apocalypse
Na Londen is nu de hele wereld aan de beurt. Gelukkig zijn de X-men er! Na First Class en Days of Future Past valt deze eerlijk gezegd een beetje tegen, al zijn James McAvoy en Michael Fassbender leuk zoals vanouds. Wat mij vooral stoorde is dat de Apocalypse dude helemaal niet zo massive en indrukwekkend was als ik had verwacht, maar ook voor deze film geldt dat het prima vermaak is voor een luie (doordeweekse) avond. Het verhaal hangt met (los) zand aan elkaar, maar dat boeit niet aangezien de visuals dik in orde zijn. Alles Kaputt!
4) Mr. Right
Dit was een aanrader van mijn bestie en oh boy, wat is ie leuk! In Mr. Right komt de quirky Martha (gespeeld door Anna 'Pitch Perfect' Kendrick) haar 'Mr Right' tegen - helaas blijkt hij een huurmoordenaar te zijn, op de vlucht voor het kartel dat hem heeft ingehuurd. Dit resulteert in een doldwaze actiekomedie, vol maffe oneliners en dialogen. Ook leuk: Tim Roth speelt de FBI agent die Mr. Right moet oppakken.
Sophie: Martha, at some point you're just going to have to start recognizing these red flags.
Martha: Why? Do you think he's evil? What if he is? You know when I was little, I had this fantasy that I was dating Lex Luthor.
Sophie: From Superman? Wasn't he, like, a genius? Your guy's more like a sexy Rainman or something.
5) Imagine Me & You
Ik kijk bijna iedere maand wel iets willekeurigs op Netflix, vaak in de categorie romcom. De enige reden dat deze film aangeklikt wer is dat één van de hoofdrolspelers ook in Downton Abbey speelde. Het verhaal was best verrassend: meisje wordt op haar trouwdag verliefd op iemand anders (van hetzelfde geslacht) en probeert hiermee te leven. Deze film is ontzettend Brits, met leuke grapjes en verwijzingen. Niet heel hoogstaand, maar dat is ook niet altijd nodig.
6) The Breakfast Club
De 'klassieker van de maand' is er een die veel in andere films genoemd wordt, hoe geweldig 'ie wel niet is. Nou, ik zag het niet hoor. Het verhaal speelt zich in 1 ruimte af: het nablijfhok van een middelbare school, waar kids uit verschillende subgroepen (nerd, sporter, outcast, etc.) gedwongen worden met elkaar de dag door te brengen. Dat ze uiteindelijk wat van elkaar opsteken ('we zijn niet zo verschillend als we hadden gedacht') was te verwachten, en de weg ernaartoe was vooral gevuld met oeverloos gezever en matig acteerwerk. Nee, deze 'klassieker' komt zeker niet in mijn lijstje van favorieten.
1) Star Trek: Beyond (bios)
Vorig keek ik met veel plezier de twee Star Trek films van de 'reboot'. Het vervolg stond dan ook behoorlijk hoog op mijn lijstje! En hij stelde zeker niet teleur - sterker nog, ik vind 'm misschien wel de beste van de drie. Mijn 'main man' Simon Pegg heeft meegeschreven aan het script en dat is goed te merken - de film is met vlagen super grappig! De standaard 'Kirk, I'm a doctor, I'm a ...' van Bones zit er uiteraard weer in en ook Spock had een paar geweldige uitspraken.
Verder was het zoals vanouds weer bijzonder vermakelijk, mooi gemaakt en best spannend. Ik ga 'm zeker nog een keer zien!
2) London Has Fallen
Een paar jaar geleden zag ik Olympus Has Fallen, een film die niet heel lang is blijven hangen - maar dat hoort nu eenmaal bij het genre denk ik. Blijkbaar was de wereld nog niet kapot genoeg gegaan, vandaar dat nu Londen aan de beurt is. Gerard Butler mag weer opdraven als paranoide beveiliger die in zijn eentje de boel moet redden van terroristen enzo. Binnen no-time ligt heel Londen in puin, en zoals het bij een echte actiefilm hoort gaat alles daarna nóg een keertje stuk. Mocht je een avondje hersenloos vermaak willen zit je met deze film wel goed. Het verhaal? Ik ben het al weer vergeten... :P
3) X-Men Apocalypse
Na Londen is nu de hele wereld aan de beurt. Gelukkig zijn de X-men er! Na First Class en Days of Future Past valt deze eerlijk gezegd een beetje tegen, al zijn James McAvoy en Michael Fassbender leuk zoals vanouds. Wat mij vooral stoorde is dat de Apocalypse dude helemaal niet zo massive en indrukwekkend was als ik had verwacht, maar ook voor deze film geldt dat het prima vermaak is voor een luie (doordeweekse) avond. Het verhaal hangt met (los) zand aan elkaar, maar dat boeit niet aangezien de visuals dik in orde zijn. Alles Kaputt!
4) Mr. Right
Dit was een aanrader van mijn bestie en oh boy, wat is ie leuk! In Mr. Right komt de quirky Martha (gespeeld door Anna 'Pitch Perfect' Kendrick) haar 'Mr Right' tegen - helaas blijkt hij een huurmoordenaar te zijn, op de vlucht voor het kartel dat hem heeft ingehuurd. Dit resulteert in een doldwaze actiekomedie, vol maffe oneliners en dialogen. Ook leuk: Tim Roth speelt de FBI agent die Mr. Right moet oppakken.
Sophie: Martha, at some point you're just going to have to start recognizing these red flags.
Martha: Why? Do you think he's evil? What if he is? You know when I was little, I had this fantasy that I was dating Lex Luthor.
Sophie: From Superman? Wasn't he, like, a genius? Your guy's more like a sexy Rainman or something.
5) Imagine Me & You
Ik kijk bijna iedere maand wel iets willekeurigs op Netflix, vaak in de categorie romcom. De enige reden dat deze film aangeklikt wer is dat één van de hoofdrolspelers ook in Downton Abbey speelde. Het verhaal was best verrassend: meisje wordt op haar trouwdag verliefd op iemand anders (van hetzelfde geslacht) en probeert hiermee te leven. Deze film is ontzettend Brits, met leuke grapjes en verwijzingen. Niet heel hoogstaand, maar dat is ook niet altijd nodig.
6) The Breakfast Club
De 'klassieker van de maand' is er een die veel in andere films genoemd wordt, hoe geweldig 'ie wel niet is. Nou, ik zag het niet hoor. Het verhaal speelt zich in 1 ruimte af: het nablijfhok van een middelbare school, waar kids uit verschillende subgroepen (nerd, sporter, outcast, etc.) gedwongen worden met elkaar de dag door te brengen. Dat ze uiteindelijk wat van elkaar opsteken ('we zijn niet zo verschillend als we hadden gedacht') was te verwachten, en de weg ernaartoe was vooral gevuld met oeverloos gezever en matig acteerwerk. Nee, deze 'klassieker' komt zeker niet in mijn lijstje van favorieten.
donderdag 4 augustus 2016
Movie Update - Juli
Zo, juli was een mooie maand! Ik heb op de valreep nog wat films meegepakt in Belfast, en nu ik een moviepass heb kan ik in Nederland mijn bioscoopavonturen voortzetten. De teller is blijven steken op 12, en het meeste beviel gewoon goed.
1) Independence Day: Resurgence (bios)
In 1997 zag ik Independence Day - op videoband, als ik het goed onthouden heb. Een leuke actiefilm met aliens, daar hield ik toen wel van - en nu nog steeds. Ik had zo mijn twijfels bij dit vervolg maar het feit dat Jeff Goldblum weer meedoet was voor mij genoeg reden naar de bioscoop te fietsen. En Jeff stelt zeker niet teleur! De film ook niet op zich, al is 'ie beduidend minder leuk dan het eerste deel.
2) Absolutely Fabulous (bios)
Ik ben geen groot fan van de serie Absolutely Fabulous, maar ik heb genoeg afleveringen gezien om bekend te zijn met de eigenzinnige karakters van Eddie en Patsy en hun voorliefde voor brolly, sigaretten en fashion. Je kunt je vraagtekens zetten bij films die gebaseerd zijn of voortborduren op een succesvolle serie, maar ik vond het bij Absolutely Fabulous goed uitpakken. Natuurlijk zijn de dames wat ouder geworden, maar daar wordt handig op ingespeeld met grappen over botox en oma-zijn. Het verhaal is vrij basic, maar dat doet er niet toe. Het is één groot feest, met Edina en Patsy als stralend middelpunt - en met giga veel cameo's van bekende mensen zoals Graham Norton, Kate Moss (uiteraard, want het plot draait om haar), Joan Collins en Dame Edna (mijn favoriet!). Het helpt ook wel om de film te gaan zien met je fabulous sweetie darlings... ;)
Mocht je de serie niet kennen is het nog steeds leuk hoor. ;) Je moet wel een beetje van hysterische humor houden...
3) The Other Woman
Soms heb ik behoefte aan een niemendalletje, en Netflix staat daar (gelukkig) vol mee. Deze film draait om drie vrouwen, die allemaal iets hebben met dezelfde man - de een is er mee getrouwd, de ander denkt er een relatie mee te hebben en de derde is een soort van scharrel. Ze besluiten samen te werken om de smeerlap te grazen te nemen, en worden ondertussen soort-van beste vriendinnen. Compleet ongeloofwaardig dus, maar het kijkt wel lekker weg. Wat dat betreft: missie geslaagd. ;)
4) Now You See Me
Deel 2 draait op dit moment in de bios, of is er net uit - ik weet het niet precies. Now You See Me stond al een tijdje op mijn watchlist en gelukkig staat ie op de Nederlandse Netflix. Ik vond het een spannende film, over een groepje illusionisten die een grote bankroof plegen - of toch niet? Dit tot grote ergernis van FBI agent Mark Ruffalo, die ook nog eens tegen zijn zin in met een Interpol agente moet samenwerken. Je wordt continu op het verkeerde spoor gebracht, en aan het einde komt er echt een giga twist die ik totaaaal niet aan zag komen.
5) Finding Dory (bios)
Als Disney fan, en liefhebber van Finding Nemo, móest ik deze film zien, ook al had ik zo mijn bedenkingen. Maar het pakt leuker uit dan ik had verwacht! Baby Dory is echt té schattig ("I like sand. Sand is squishy") en de nieuwe karakters (o.a. zeeleeuwen) doen het ook erg leuk. Mocht ie nog draaien als je dit lees: ga 'm vooral in de bios zien, want het korte filmpje (Piper) is misschien wel het beste dat Pixar ooit gemaakt heeft. Cuteness overload!
6) The Lobster
Om te beginnen: the Lobster gaat absoluut niet over kreeften, je krijgt er geen te zien. De film gaat over een samenleving waarin singles binnen 45 dagen een partner moeten vinden, anders veranderen ze in een dier naar keuze. Colin Farrell's karakter belandt in een soort van 'singles hotel', waar men op zoek is naar iemand waarmee ze iets (hoe klein dan ook) gemeen hebben, voor een match.
The Lobster is een vreselijk droogkomische film, met absurde scenes, dialogen en oneliners - en ondertussen is het ook nog bijzonder maatschappijkritisch. Echt een aanrader!
Hotel Manager: Now have you thought of what animal you'd like to be if you end up alone?
David: Yes. A lobster.
Hotel Manager: Why a lobster?
David: Because lobsters live for over one hundred years, are blue-blooded like aristocrats, and stay fertile all their lives. I also like the sea very much.
7) The Legend of Tarzan (bios)
Nu ik weer in Nederland woon wil ik wel een beetje mijn bioscoop 'verslaving' in stand houden, dus heb ik sinds kort een moviepass. Met 2 bezochte films heb je 'm eruit, en alles wat je er na ziet is 'bonus'. The Legend of Tarzan stond op zich niet hoog op mijn wensenlijstje, maar hij draaide op een handig tijdstip en ik had verder niet zo veel te doen. De geanimeerde versie van Tarzan heeft nooit zo veel indruk op me gemaakt - toen ik een aantal jaar geleden met een vriendin naar Tarzan de musical ging vroeg ik in de pauze 'wanneer komt die beer nou'... 'nuff said, right?
Misschien dat een live actie Tarzan me beter bevalt? Euh, nee. In pak vind ik de Tarzan meneer nog wel leuk om naar te kijken (Alexander Skarsgard - het schijnt dat ie er in True Blood beter uitziet) maar zodra 'ie in de rimboe rond gaat rennen om z'n lieve Jane te redden moest ik vooral lachen. Overdreven lijf, overdreven kop - nope, dit doet het niet voor me. Het verhaal ook niet, trouwens, al vind ik het wel tof dat Jane lekker onafhankelijk en stoer is.
8) When Harry Met Sally
Tijd voor een classic! When Harry Met Sally wordt door velen gezien als één van de beste romkoms ooit, met natuurlijk de iconische fake orgasm scene die in het collectief geheugen belandt is. Ik had er wel eens stukjes van gezien, maar nog nooit helemaal. En ik vond 'm tof! Jarenlang draaien Harry en Sally een beetje om elkaar heen, want ze zijn (naar eigen zeggen) niet geschikt voor elkaar - maar de kijker weet natuurlijk beter.
9) Casablanca
Over iconische films gesproken: Casablanca hoort zéker in die categorie thuis. Oneliners zoals 'Here's looking at you, kid' en 'We'll always have Paris' worden veel aangehaald in latere films en series. Eigenlijk is het best een schande dat ik 'm pas op mijn 30e kijk!
Casablanca is wel een film die je met een open mind moet gaan kijken. Het is opgenomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, Ingrid Bergman was (naar het blijkt) nog Engels aan het leren tijdens de film en het is dus geheel in zwart wit. Humphrey Bogart speelt een nachtclubeigenaar die via-via belangrijke douane documenten in handen krijgt. Zijn oude vlam komt langs, met haar nieuwe lover, en dat rakelt (natuurlijk) de nodige emoties op. Een goede film, met mooie kostuums - mag ik álsjeblieft de jurken (en het figuur) van Ingrid Bergman?
10) The BFG (bios)
De Grote Vriendelijke Reus is enorm jeugdsentiment - ik heb als kind heel vaak het boek gelezen en ook de film vond ik echt geweldig. Toen ik hoorde dat niemand minder dan Stephen Spielberg deze live action versie ging regisseren, was ik best een beetje bezorgd. Zullen de reuzen wel eng genoeg zijn? Is er een plek voor het (super leuke) flitspop liedje?
Het liedje is niet teruggekomen, maar dat had eigenlijk ook totaal niet gepast in de film. Spielberg heeft er een prachtig sprookje van gemaakt, met een schitterende CGI reus (Mark Rylance!) en een schattige Sofie. De kleuren en de muziek zorgen voor een magisch geheel, en het tweede deel (met Penelope Wilton als the Queen!) is echt heel grappig en leuk. Ik voelde me weer helemaal 8 jaar oud, al waren de gemene reuzen (en de rest van de film, vergeleken met het boek en de oudere versie) totaal niet eng. Dat is eigenlijk het enige minpuntje dat ik kan bedenken, ik zat verder echt te genieten in de bios (tussen alleen maar volwassenen, trouwens).
11) Before Sunrise
De film Before Sunset werd me een tijdje geleden door Stijn aangeraden, helaas kon ik 'm toen niet op tv meepikken. Mijn tripje naar Rotterdam werd afgesloten met een relaxte filmavond, waar dus de eerste 2 films van de 'Before' trilogie aan bod kwamen. Het verhaal is simpel: jongen ontmoet meisje in de trein, maar ze komen uit compleet verschillende landen. Ze hebben een leuke dag samen, maar dan?
Er gebeurt eigenlijk niet heel veel in de film, maar de sfeer en het acteerwerk is erg fijn - Ethan Hawke is tof, en cute... need I say more ;) Het is met vlagen ook bijzonder grappig. Ik moest er wel even inkomen hoor, tijdens het eerste stuk viel ik bijna in slaap. Dat kan ook aan het drukke weekend hebben gelegen trouwens!
12) Before Sunset
Deel 2 van de trilogie beviel vanaf het begin al: 9 jaar na deel 1 komen ze elkaar weer tegen, bij toeval. Er wordt een heleboel heen en weer gekletst, geflirt en gediscussieerd, en ook dit deel is best grappig. Het einde is net zo abrupt als bij 1: je vraagt je echt af of (en hoe) ze nou verder gaan met elkaar. Daar zal ik in augustus achter komen, want het slot van de trilogie staat al klaar!
Ik denk dat niet iedereen deze filmreeks zal kunnen waarderen, er gebeurt tenslotte vrij weinig en het gaat allemaal ook best traag. Maar als je een liefhebber bent van mooie decors (Wenen & Parijs) en goed acteerwerk kan ik deze films echt aanraden! Ik ben in ieder geval erg benieuwd naar Before Midnight.
1) Independence Day: Resurgence (bios)
In 1997 zag ik Independence Day - op videoband, als ik het goed onthouden heb. Een leuke actiefilm met aliens, daar hield ik toen wel van - en nu nog steeds. Ik had zo mijn twijfels bij dit vervolg maar het feit dat Jeff Goldblum weer meedoet was voor mij genoeg reden naar de bioscoop te fietsen. En Jeff stelt zeker niet teleur! De film ook niet op zich, al is 'ie beduidend minder leuk dan het eerste deel.
2) Absolutely Fabulous (bios)
Ik ben geen groot fan van de serie Absolutely Fabulous, maar ik heb genoeg afleveringen gezien om bekend te zijn met de eigenzinnige karakters van Eddie en Patsy en hun voorliefde voor brolly, sigaretten en fashion. Je kunt je vraagtekens zetten bij films die gebaseerd zijn of voortborduren op een succesvolle serie, maar ik vond het bij Absolutely Fabulous goed uitpakken. Natuurlijk zijn de dames wat ouder geworden, maar daar wordt handig op ingespeeld met grappen over botox en oma-zijn. Het verhaal is vrij basic, maar dat doet er niet toe. Het is één groot feest, met Edina en Patsy als stralend middelpunt - en met giga veel cameo's van bekende mensen zoals Graham Norton, Kate Moss (uiteraard, want het plot draait om haar), Joan Collins en Dame Edna (mijn favoriet!). Het helpt ook wel om de film te gaan zien met je fabulous sweetie darlings... ;)
Mocht je de serie niet kennen is het nog steeds leuk hoor. ;) Je moet wel een beetje van hysterische humor houden...
3) The Other Woman
Soms heb ik behoefte aan een niemendalletje, en Netflix staat daar (gelukkig) vol mee. Deze film draait om drie vrouwen, die allemaal iets hebben met dezelfde man - de een is er mee getrouwd, de ander denkt er een relatie mee te hebben en de derde is een soort van scharrel. Ze besluiten samen te werken om de smeerlap te grazen te nemen, en worden ondertussen soort-van beste vriendinnen. Compleet ongeloofwaardig dus, maar het kijkt wel lekker weg. Wat dat betreft: missie geslaagd. ;)
4) Now You See Me
Deel 2 draait op dit moment in de bios, of is er net uit - ik weet het niet precies. Now You See Me stond al een tijdje op mijn watchlist en gelukkig staat ie op de Nederlandse Netflix. Ik vond het een spannende film, over een groepje illusionisten die een grote bankroof plegen - of toch niet? Dit tot grote ergernis van FBI agent Mark Ruffalo, die ook nog eens tegen zijn zin in met een Interpol agente moet samenwerken. Je wordt continu op het verkeerde spoor gebracht, en aan het einde komt er echt een giga twist die ik totaaaal niet aan zag komen.
5) Finding Dory (bios)
Als Disney fan, en liefhebber van Finding Nemo, móest ik deze film zien, ook al had ik zo mijn bedenkingen. Maar het pakt leuker uit dan ik had verwacht! Baby Dory is echt té schattig ("I like sand. Sand is squishy") en de nieuwe karakters (o.a. zeeleeuwen) doen het ook erg leuk. Mocht ie nog draaien als je dit lees: ga 'm vooral in de bios zien, want het korte filmpje (Piper) is misschien wel het beste dat Pixar ooit gemaakt heeft. Cuteness overload!
6) The Lobster
Om te beginnen: the Lobster gaat absoluut niet over kreeften, je krijgt er geen te zien. De film gaat over een samenleving waarin singles binnen 45 dagen een partner moeten vinden, anders veranderen ze in een dier naar keuze. Colin Farrell's karakter belandt in een soort van 'singles hotel', waar men op zoek is naar iemand waarmee ze iets (hoe klein dan ook) gemeen hebben, voor een match.
The Lobster is een vreselijk droogkomische film, met absurde scenes, dialogen en oneliners - en ondertussen is het ook nog bijzonder maatschappijkritisch. Echt een aanrader!
Hotel Manager: Now have you thought of what animal you'd like to be if you end up alone?
David: Yes. A lobster.
Hotel Manager: Why a lobster?
David: Because lobsters live for over one hundred years, are blue-blooded like aristocrats, and stay fertile all their lives. I also like the sea very much.
7) The Legend of Tarzan (bios)
Nu ik weer in Nederland woon wil ik wel een beetje mijn bioscoop 'verslaving' in stand houden, dus heb ik sinds kort een moviepass. Met 2 bezochte films heb je 'm eruit, en alles wat je er na ziet is 'bonus'. The Legend of Tarzan stond op zich niet hoog op mijn wensenlijstje, maar hij draaide op een handig tijdstip en ik had verder niet zo veel te doen. De geanimeerde versie van Tarzan heeft nooit zo veel indruk op me gemaakt - toen ik een aantal jaar geleden met een vriendin naar Tarzan de musical ging vroeg ik in de pauze 'wanneer komt die beer nou'... 'nuff said, right?
Misschien dat een live actie Tarzan me beter bevalt? Euh, nee. In pak vind ik de Tarzan meneer nog wel leuk om naar te kijken (Alexander Skarsgard - het schijnt dat ie er in True Blood beter uitziet) maar zodra 'ie in de rimboe rond gaat rennen om z'n lieve Jane te redden moest ik vooral lachen. Overdreven lijf, overdreven kop - nope, dit doet het niet voor me. Het verhaal ook niet, trouwens, al vind ik het wel tof dat Jane lekker onafhankelijk en stoer is.
8) When Harry Met Sally
Tijd voor een classic! When Harry Met Sally wordt door velen gezien als één van de beste romkoms ooit, met natuurlijk de iconische fake orgasm scene die in het collectief geheugen belandt is. Ik had er wel eens stukjes van gezien, maar nog nooit helemaal. En ik vond 'm tof! Jarenlang draaien Harry en Sally een beetje om elkaar heen, want ze zijn (naar eigen zeggen) niet geschikt voor elkaar - maar de kijker weet natuurlijk beter.
9) Casablanca
Over iconische films gesproken: Casablanca hoort zéker in die categorie thuis. Oneliners zoals 'Here's looking at you, kid' en 'We'll always have Paris' worden veel aangehaald in latere films en series. Eigenlijk is het best een schande dat ik 'm pas op mijn 30e kijk!
Casablanca is wel een film die je met een open mind moet gaan kijken. Het is opgenomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, Ingrid Bergman was (naar het blijkt) nog Engels aan het leren tijdens de film en het is dus geheel in zwart wit. Humphrey Bogart speelt een nachtclubeigenaar die via-via belangrijke douane documenten in handen krijgt. Zijn oude vlam komt langs, met haar nieuwe lover, en dat rakelt (natuurlijk) de nodige emoties op. Een goede film, met mooie kostuums - mag ik álsjeblieft de jurken (en het figuur) van Ingrid Bergman?
10) The BFG (bios)
De Grote Vriendelijke Reus is enorm jeugdsentiment - ik heb als kind heel vaak het boek gelezen en ook de film vond ik echt geweldig. Toen ik hoorde dat niemand minder dan Stephen Spielberg deze live action versie ging regisseren, was ik best een beetje bezorgd. Zullen de reuzen wel eng genoeg zijn? Is er een plek voor het (super leuke) flitspop liedje?
Het liedje is niet teruggekomen, maar dat had eigenlijk ook totaal niet gepast in de film. Spielberg heeft er een prachtig sprookje van gemaakt, met een schitterende CGI reus (Mark Rylance!) en een schattige Sofie. De kleuren en de muziek zorgen voor een magisch geheel, en het tweede deel (met Penelope Wilton als the Queen!) is echt heel grappig en leuk. Ik voelde me weer helemaal 8 jaar oud, al waren de gemene reuzen (en de rest van de film, vergeleken met het boek en de oudere versie) totaal niet eng. Dat is eigenlijk het enige minpuntje dat ik kan bedenken, ik zat verder echt te genieten in de bios (tussen alleen maar volwassenen, trouwens).
11) Before Sunrise
De film Before Sunset werd me een tijdje geleden door Stijn aangeraden, helaas kon ik 'm toen niet op tv meepikken. Mijn tripje naar Rotterdam werd afgesloten met een relaxte filmavond, waar dus de eerste 2 films van de 'Before' trilogie aan bod kwamen. Het verhaal is simpel: jongen ontmoet meisje in de trein, maar ze komen uit compleet verschillende landen. Ze hebben een leuke dag samen, maar dan?
Er gebeurt eigenlijk niet heel veel in de film, maar de sfeer en het acteerwerk is erg fijn - Ethan Hawke is tof, en cute... need I say more ;) Het is met vlagen ook bijzonder grappig. Ik moest er wel even inkomen hoor, tijdens het eerste stuk viel ik bijna in slaap. Dat kan ook aan het drukke weekend hebben gelegen trouwens!
12) Before Sunset
Deel 2 van de trilogie beviel vanaf het begin al: 9 jaar na deel 1 komen ze elkaar weer tegen, bij toeval. Er wordt een heleboel heen en weer gekletst, geflirt en gediscussieerd, en ook dit deel is best grappig. Het einde is net zo abrupt als bij 1: je vraagt je echt af of (en hoe) ze nou verder gaan met elkaar. Daar zal ik in augustus achter komen, want het slot van de trilogie staat al klaar!
Ik denk dat niet iedereen deze filmreeks zal kunnen waarderen, er gebeurt tenslotte vrij weinig en het gaat allemaal ook best traag. Maar als je een liefhebber bent van mooie decors (Wenen & Parijs) en goed acteerwerk kan ik deze films echt aanraden! Ik ben in ieder geval erg benieuwd naar Before Midnight.
maandag 1 augustus 2016
Toerist in eigen land - Rotterdam
Ik was denk ik een jaar of 14 toen ik voor het eerst in Rotterdam kwam. Ik had nog nooit zó veel wolkenkrabbers bij elkaar gezien, ik was zwaar onder de indruk. Ik was er met het schoolkoor, om in de Doelen te zingen en ik heb die dag eigenlijk niet zo heel veel van de stad gezien. Uiteraard ben ik in de loop der jaren verschillende keren terug geweest, om te winkelen (duh) en concerten/ musea te bezoeken. Aangezien de treinverbinding tussen Nijmegen en Rotterdam niet heel denderend is bleef het toch vrij beperkt, en kwam ik (logischerwijs) vaker in Amsterdam.
Enter Flixbus: je kunt nu met de bus van Nijmegen naar Rotterdam, en dan heb je de keuze uit maar liefst 3 uitstapmogelijkheden. Mooie reden voor een weekendje toerist spelen in Rotterdam! Ik kon bij Adrianne logeren, en ze had ook nog eens tijd om me rond te leiden. Ze speelt vaak toerist in haar eigen stad, dus wist ze me veel te vertellen. Super tof!
Rotterdam staat niet bepaald bekend om haar oude gebouwen (jammer genoeg - we kennen allemaal de trieste geschiedenis) maar dat betekent niet dat er niets te genieten valt. Liefhebbers van architectuur kunnen hun hart ophalen, en de streetart route is ook erg de moeite waard. Zo veel kleuren en vormen, ik zou eigenlijk een keer terug moeten gaan met een fatsoenlijke camera...
De Markthal werd geopend toen ik net in Belfast zat, en dit was één van mijn must-sees dit weekend. Wat een leuk en mooi gebouw! Zo kleur- en geurrijk, je kunt bij elke kraam wel even komen proeven en er zijn veel verschillende culturen vertegenwoordigd.
Na een korte stop bij de Markthal was het tijd voor een rondje stad, langs de kubuswoningen, Erasmusbrug en de al eerder genoemde streetart. Mijn timing was goed, want het was afgelopen zaterdag ook nog eens Zomercarnaval. Je kunt zien dat er met veel liefde en aandacht is gewerkt aan de kostuums en praalwagens, en dat straalde iedereen ook uit. Wat een feest!
De parade duurde ongeveer de hele middag, maar wij hadden nog een andere belangrijke stop gepland: museum Boymans van Beuningen. Om een of andere reden dacht ik altijd dat ze hier alleen maar moderne kunst hebben, maar dat bleek dus maar een gedeelte van de collectie te zijn. De 'Infinity Mirror' kamer en de installaties van Olafur Eliasson waren mijn hoogtepunten: laatstgenoemde is een spel van licht, water en spiegelingen en ik zou er úren naar kunnen kijken!
(zie ook het filmpje hieronder, dan begrijp je wat ik bedoel...)
We zijn hierna nog met een redelijk tempo door de vaste collectie gewandeld, waar een dwarsdoorsnede van de kunstgeschiedenis te zien is. Grote (en overbekende) meesters zoals Rembrandt, van Gogh, Steen, Rubens, Picasso en Mondriaan zijn goed vertegenwoordigd maar er hangen ook genoeg werken waar ik nog nooit van gehoord had. Iedere keer als ik een museum bezoek realiseer ik me dat mijn kunstkennis wel wat bijgespijkerd mag worden...
Het was een leuk weekend, waarin ik (opnieuw) kennis heb gemaakt met Rotterdam. I'll definitely be back! ;)
Enter Flixbus: je kunt nu met de bus van Nijmegen naar Rotterdam, en dan heb je de keuze uit maar liefst 3 uitstapmogelijkheden. Mooie reden voor een weekendje toerist spelen in Rotterdam! Ik kon bij Adrianne logeren, en ze had ook nog eens tijd om me rond te leiden. Ze speelt vaak toerist in haar eigen stad, dus wist ze me veel te vertellen. Super tof!
Rotterdam staat niet bepaald bekend om haar oude gebouwen (jammer genoeg - we kennen allemaal de trieste geschiedenis) maar dat betekent niet dat er niets te genieten valt. Liefhebbers van architectuur kunnen hun hart ophalen, en de streetart route is ook erg de moeite waard. Zo veel kleuren en vormen, ik zou eigenlijk een keer terug moeten gaan met een fatsoenlijke camera...
De Markthal werd geopend toen ik net in Belfast zat, en dit was één van mijn must-sees dit weekend. Wat een leuk en mooi gebouw! Zo kleur- en geurrijk, je kunt bij elke kraam wel even komen proeven en er zijn veel verschillende culturen vertegenwoordigd.
Na een korte stop bij de Markthal was het tijd voor een rondje stad, langs de kubuswoningen, Erasmusbrug en de al eerder genoemde streetart. Mijn timing was goed, want het was afgelopen zaterdag ook nog eens Zomercarnaval. Je kunt zien dat er met veel liefde en aandacht is gewerkt aan de kostuums en praalwagens, en dat straalde iedereen ook uit. Wat een feest!
De parade duurde ongeveer de hele middag, maar wij hadden nog een andere belangrijke stop gepland: museum Boymans van Beuningen. Om een of andere reden dacht ik altijd dat ze hier alleen maar moderne kunst hebben, maar dat bleek dus maar een gedeelte van de collectie te zijn. De 'Infinity Mirror' kamer en de installaties van Olafur Eliasson waren mijn hoogtepunten: laatstgenoemde is een spel van licht, water en spiegelingen en ik zou er úren naar kunnen kijken!
(zie ook het filmpje hieronder, dan begrijp je wat ik bedoel...)
We zijn hierna nog met een redelijk tempo door de vaste collectie gewandeld, waar een dwarsdoorsnede van de kunstgeschiedenis te zien is. Grote (en overbekende) meesters zoals Rembrandt, van Gogh, Steen, Rubens, Picasso en Mondriaan zijn goed vertegenwoordigd maar er hangen ook genoeg werken waar ik nog nooit van gehoord had. Iedere keer als ik een museum bezoek realiseer ik me dat mijn kunstkennis wel wat bijgespijkerd mag worden...
Het was een leuk weekend, waarin ik (opnieuw) kennis heb gemaakt met Rotterdam. I'll definitely be back! ;)
donderdag 28 juli 2016
Een dagje naar... Antwerpen
Aangezien ik deze zomer niet echt op vakantie ga, heb ik besloten her en der wat dagjes (of weekendjes) uit te gaan. Zo was ik 2 weken geleden voor het eerst in minstens 20 jaar in de Efteling. Afgelopen dinsdag besloot ik de grens over te gaan, voor een bezoekje aan Antwerpen. Hier was ik als 15 jarige al eens geweest, met mijn ouders. Ik kan me er niet veel van herinneren, al had ik wel een paar déjà-vu momentjes gedurende de dag.
Ik besloot samen met Sylvie te gaan, om te vieren dat we elkaar alweer 15 jaar kennen. In plaats van zelf rijden pakten we de Flixbus: een (inter)nationaal bussysteem dat een goedkoop alternatief wil zijn voor de trein. En het was zeker goedkoop! Voor 16 euro per persoon mochten we een dagje op en neer, vanaf Nijmegen. Met slechts 1 tussenstop (in Eindhoven) moet ik zeggen dat het me erg goed is bevallen! Dit weekend pak ik de Flixbus naar Rotterdam, en hopelijk kan ik ook een keer met de nachtbus naar Berlijn.
Om tien voor 10 stonden we bij het prachtige Centraal Station van Antwerpen, wat op zichzelf al een bezienswaardigheid is. Na een korte koffie- en plaspauze was het tijd om de stad te verkennen. Antwerpen is redelijk compact, je kunt echt heel veel zien en doen in één dag. Onze eerste stop: het Rubenshuis. Het was niet al te druk, dus we hebben op ons gemak dit schitterende huis en de bijbehorende kunst kunnen bewonderen. Alsof je teruggaat in de tijd... ;)
Sylvie en ik houden zo'n beetje van dezelfde dingen. Lopend door de oude stad wezen we elkaar op bijzondere geveltjes, standbeelden en verrassende doorkijkjes en poortjes. De Grote Markt, de Onze Lieve Vrouwe Kathedraal en Het Steen konden uiteraard niet ontbreken op onze wandelroute, al had ik van laatstgenoemde een heel andere herinnering. Het was niet eens geopend!
Onderweg gingen we ook nog op zoek naar de wat meer verborgen parels van Antwerpen - onder andere de Suske & Wiske muurschildering (jeugdsentiment!) en het 16e-eeuwse steegje Vlaaikensgang. Het steegje was voor mij het hoogtepunt van de dag! Zo stil, en zo pittoresk...
Bij toeval kwamen we ook nog bij de Sint Paulus Kerk uit, wat vroeger een Dominicanenklooster is geweest. Hiervan weet ik zéker dat ik er al eens was geweest: ik herkende de 'grot' in de tuin, met daarbij een lange rij aan engelenbeelden.
Na een lange dag lopen sloten we dag af in een gezellig restaurantje, en rond 8 uur gingen we weer terug naar Nederland. Ik zou graag nog eens terug gaan naar Antwerpen, er valt nog zó veel te ontdekken! We hebben dit keer bijvoorbeeld maar 1 museum bezocht, en ik ben onderweg ook aardig wat leuke winkeltjes tegengekomen.
Ik besloot samen met Sylvie te gaan, om te vieren dat we elkaar alweer 15 jaar kennen. In plaats van zelf rijden pakten we de Flixbus: een (inter)nationaal bussysteem dat een goedkoop alternatief wil zijn voor de trein. En het was zeker goedkoop! Voor 16 euro per persoon mochten we een dagje op en neer, vanaf Nijmegen. Met slechts 1 tussenstop (in Eindhoven) moet ik zeggen dat het me erg goed is bevallen! Dit weekend pak ik de Flixbus naar Rotterdam, en hopelijk kan ik ook een keer met de nachtbus naar Berlijn.
Om tien voor 10 stonden we bij het prachtige Centraal Station van Antwerpen, wat op zichzelf al een bezienswaardigheid is. Na een korte koffie- en plaspauze was het tijd om de stad te verkennen. Antwerpen is redelijk compact, je kunt echt heel veel zien en doen in één dag. Onze eerste stop: het Rubenshuis. Het was niet al te druk, dus we hebben op ons gemak dit schitterende huis en de bijbehorende kunst kunnen bewonderen. Alsof je teruggaat in de tijd... ;)
Sylvie en ik houden zo'n beetje van dezelfde dingen. Lopend door de oude stad wezen we elkaar op bijzondere geveltjes, standbeelden en verrassende doorkijkjes en poortjes. De Grote Markt, de Onze Lieve Vrouwe Kathedraal en Het Steen konden uiteraard niet ontbreken op onze wandelroute, al had ik van laatstgenoemde een heel andere herinnering. Het was niet eens geopend!
Onderweg gingen we ook nog op zoek naar de wat meer verborgen parels van Antwerpen - onder andere de Suske & Wiske muurschildering (jeugdsentiment!) en het 16e-eeuwse steegje Vlaaikensgang. Het steegje was voor mij het hoogtepunt van de dag! Zo stil, en zo pittoresk...
Bij toeval kwamen we ook nog bij de Sint Paulus Kerk uit, wat vroeger een Dominicanenklooster is geweest. Hiervan weet ik zéker dat ik er al eens was geweest: ik herkende de 'grot' in de tuin, met daarbij een lange rij aan engelenbeelden.
Na een lange dag lopen sloten we dag af in een gezellig restaurantje, en rond 8 uur gingen we weer terug naar Nederland. Ik zou graag nog eens terug gaan naar Antwerpen, er valt nog zó veel te ontdekken! We hebben dit keer bijvoorbeeld maar 1 museum bezocht, en ik ben onderweg ook aardig wat leuke winkeltjes tegengekomen.
vrijdag 15 juli 2016
Een dagje naar... de Efteling
Het was (minstens!) 20 jaar geleden dat ik in de Efteling was - tijd voor een hernieuwde kennismaking!
Een paar weken geleden sloeg ik nog de goedkope Efteling kaartjes van de Albert Heijn af, maar gelukkig kon één van mede-Eftelinggangers een goede code vinden voor nóg meer korting. Het weer was goed, het gezelschap gezellig - kortom, goede omstandigheden voor een geslaagde dag uit! We stonden om kwart voor 10 al in de startblokken, en keerden pas na de afsluitende watershow weer huiswaarts.
Als kind durfde ik niet in achtbanen, ik kwam pas in 2001 van mijn achtbanenangst af. Waar een tripje naar Disneyland Parijs al niet goed voor is. ;) Ik ben nu dol op achtbanen, en ik had enorm veel zin in (met name) de Baron en Joris & de Draak. Ook ben ik sinds gisteren over mijn 'angst' voor schommelschepen heen, al zal het nooit mijn favoriete soort attractie worden.
Mijn sprookjes-minnend hart moest uiteraard ook even aan haar trekken komen in het sprookjesbos, waar ik (gelukkig) wel het een en ander aan herkende. Klassiekers zoals de Fakir, rode schoentjes en Lange Jan zullen er over 20 jaar ongetwijfeld nog steeds staan. Daarnaast zij sprookjes zoals Assepoester, het Meisje met de Zwavelstokjes en Hans & Grietje zijn zó ontzettend tijdloos! Het is allemaal met ontzettend veel zorg en liefde opgebouwd, inclusief catchy deuntjes. Ik liet mijn vader het filmpje van de Indische Waterlelies zien (en horen) en ook hij herkende het liedje nog.
Ik had best de hele dag in het sprookjesbos kunnen rondwandelen, maar er moest natuurlijk ook wat adrenaline vrijkomen. De Bob is oké om mee te starten, maar deze achtbaan verbleekt natuurlijk wel een beetje bij de snelheid en spanning van Joris & de Draak - en al helemaal bij de Baron.
Laatstgenoemde is bij dezen mijn favoriete achtbaan éver - woah! Ik ben er uiteindelijk twee keer in geweest, beide keren op de eerste rij. Als de deurtjes open gaan, en je de steile rails naar boven ziet, weet je al: dit wordt gaaaaf! (en hoog - oh my...) Mijn maag kwam zo'n beetje ten hoogte van mijn hart toen we met 90 km/u naar beneden stortten, en de tranen werden uit mijn ogen geblazen. De looping en kurkentrekker waar je na je vrije val doorheen sjeest valt (in verhouding) reuze mee, en eigenlijk wil je voordat je weer terug bent nóg een keer - en dat is me dan ook gelukt.
Uiteindelijk hebben we bijna alle achtbanen gecheckt, met uitzondering van de Python. Ook zijn we in thema-attracties zoals de Droomvlucht en het Carnaval Festival geweest. Ik hoop snel weer naar de Efteling te gaan, want er is nog zo veel meer te beleven!
Een paar weken geleden sloeg ik nog de goedkope Efteling kaartjes van de Albert Heijn af, maar gelukkig kon één van mede-Eftelinggangers een goede code vinden voor nóg meer korting. Het weer was goed, het gezelschap gezellig - kortom, goede omstandigheden voor een geslaagde dag uit! We stonden om kwart voor 10 al in de startblokken, en keerden pas na de afsluitende watershow weer huiswaarts.
Als kind durfde ik niet in achtbanen, ik kwam pas in 2001 van mijn achtbanenangst af. Waar een tripje naar Disneyland Parijs al niet goed voor is. ;) Ik ben nu dol op achtbanen, en ik had enorm veel zin in (met name) de Baron en Joris & de Draak. Ook ben ik sinds gisteren over mijn 'angst' voor schommelschepen heen, al zal het nooit mijn favoriete soort attractie worden.
Mijn sprookjes-minnend hart moest uiteraard ook even aan haar trekken komen in het sprookjesbos, waar ik (gelukkig) wel het een en ander aan herkende. Klassiekers zoals de Fakir, rode schoentjes en Lange Jan zullen er over 20 jaar ongetwijfeld nog steeds staan. Daarnaast zij sprookjes zoals Assepoester, het Meisje met de Zwavelstokjes en Hans & Grietje zijn zó ontzettend tijdloos! Het is allemaal met ontzettend veel zorg en liefde opgebouwd, inclusief catchy deuntjes. Ik liet mijn vader het filmpje van de Indische Waterlelies zien (en horen) en ook hij herkende het liedje nog.
Ik had best de hele dag in het sprookjesbos kunnen rondwandelen, maar er moest natuurlijk ook wat adrenaline vrijkomen. De Bob is oké om mee te starten, maar deze achtbaan verbleekt natuurlijk wel een beetje bij de snelheid en spanning van Joris & de Draak - en al helemaal bij de Baron.
Laatstgenoemde is bij dezen mijn favoriete achtbaan éver - woah! Ik ben er uiteindelijk twee keer in geweest, beide keren op de eerste rij. Als de deurtjes open gaan, en je de steile rails naar boven ziet, weet je al: dit wordt gaaaaf! (en hoog - oh my...) Mijn maag kwam zo'n beetje ten hoogte van mijn hart toen we met 90 km/u naar beneden stortten, en de tranen werden uit mijn ogen geblazen. De looping en kurkentrekker waar je na je vrije val doorheen sjeest valt (in verhouding) reuze mee, en eigenlijk wil je voordat je weer terug bent nóg een keer - en dat is me dan ook gelukt.
Uiteindelijk hebben we bijna alle achtbanen gecheckt, met uitzondering van de Python. Ook zijn we in thema-attracties zoals de Droomvlucht en het Carnaval Festival geweest. Ik hoop snel weer naar de Efteling te gaan, want er is nog zo veel meer te beleven!
Abonneren op:
Posts (Atom)

























